REZİL OLDUM!

22. Bölüm

Bir anda arkama döndüm. Sanırım bugün eve gitmeyecektim.
*****************

Ne saçmalıyordum ki? Sanki eve gitmesem ne olacaktı?  Bugün gitmesem yarın da öyle olmayacak mıydı?  Aniden geriye döndüm. Hızla kapıyı açtım. Ayakkabılarımı çıkarırken  demir kapıyı hızla çarptım. Çıkan gürültüye gözlerimi kapattım ve yüzümü buruşturdum.  Fazla gürültülüydü.  Artık benim geldiğimi anlamışlardır.  İçeriye girdiğim gibi odama gittim.Çantamı yere attım.  Üstüme değiştirdim.

"Selincimm gelir misin?"dedi annem oturma odasından bağırarak. Hiç ses vermedim.

"Abla annem konuşmak için çağırıyor."dedi Sevim odaya girerek.

"Uyumuş de." dedim yüzümü asarak. 

Arkamdan sarıldı. "Abla. Lütfen uzatma. Seni seviyorum. Hadi git. Nasıl olsa bir gün konuşmayacak mısın?  Şimdi konuş."dedi Sevim.

"Sevim git."dedim. Ona da dargındım.

"Abla. "dedi daha sıkı sarılarak.

"Sevim git!" dedim ellerini iterek.  O kapıdan çıkarken ben de kendimi yatağıma attım.  Biraz sonra kapı gıcırdadı.

"Selin."dedi annem. Sessizce kıpırdandım.  "Uyumadığını biliyorum. Bunca yıldır annenim. Bırak da anlayayım. Beni dinlemeyeceksin ama yine de.... Özür dilerim."dedi. Sonra kapının kapandığını duydum.  Ayağa kalktım. Bu konuşmayı bugün yapmalıydım.  Oturma odasına gittim.

"Sanırım beni çağırmıştınız."dedim.

"Evet kızım otur bakalım."dedi babam.

"Peki baba."dedim.

"Özür dileriz."diye söze başladı annem."Sana güvenmeliydik. Ama sen de bizi anla. Yani gerçeği bilemezdik. "

"Biliyorum biliyorum. Haklıydınız.  Kimse güvenemezdi. Aynı durumda ben olsam ben bile. "

"Artık tekrardan eskisi gibi harçlığını alabilirsin. Hatta kestiklerimizi de üstüne ekleyeceğiz."dedi babam.

"Bana rüşvet vererek beni etkilemeyi düşünüyorsanız... Evet  doğru düşünüyorsunuz."dedim.

"Abla barıştık mı  peki?"dedi Sevim.

"Sana ne oluyor be? "dedim.

"Ablaa."dedi Sevim üstüme atlayarak. Onu üstümden atıp annemlerin oturduğu koltuğa gittim.  Anneme sarıldım.

"Anneeemmm! Parayı ne zaman alırım?"dedim.

"Hiçbir zaman desem?"dedi annem gülerek.

"Anneee!"dedim bağırarak.

"Tamam tamam !"

"Aslındaa...Babamın  beni okulda savunması çok hoşuma gitti."dedim babama sarılarak.

"Heyyy!  Mutlu aile tablosu bensiz olur mu?"dedi Sevim bağırarak.

"Eeeveeet! "dedim.

"Ama önce fotoğraf çekinelim."dedi Sevim.  Telefonunu açtı ve kenara geçti.Hepimiz poz verdik. 

"Sevim kızım yalnız bir yere koyma."dedi annem.

"Peki anniş. "dedi Sevim.

"Anniş ne be?"dedim ve kusar gibi sesler çıkarttım. 

"Sus kız."dedi annem.
"Anne bir de ben size şey soracaktım. Hani benim takma kahkülüm vardı ya . Onu artık okulda da takmak istiyorum."dedim.

"İstediğini yap."dedi annem. Önceki yıl uzun bir süre kahkülüydüm. Bu yıl saçım baya  uzamıştı. Ama pek de uzun sayılmazdı. Kahkülün bana yakıştığını söylerlerdi ama hiç kestirmemiştim. Çıtçıtım vardı. Gerçekten çok doğal duruyordu.  Çok seviyordum. Hem Barış da beni hiç böyle görmemişti. Sadece instagramda. Oradaki fotoğraflarımın çoğu öyleydi. Karar vermiştim. Bundan sonra böyleydim.