Gardiyanların ayak sesleri koğuşun kapısında son buldu, getirdikleri genç bir mahkumu bıraktılar ve gittiler. Yeni gelen genç içeridekilere selam verdi ve kendisine gösterilen boş yere oturdu. Koğuştakiler ve ben ona hoş geldin, geçmiş olsun dedik. Bekir Abi gencin yanına yaklaştı ve ona ilgi gösterdi, tıpkı yıllar önce bana yaptığı gibi bir anlamda sahiplendi. Çünkü selam verişinden ve simasından bu gencin nasıl biri olduğunu hemen anlamıştı.Genç oldukça yorgun ve bitkin görünüyordu, epeyce bir müddet konuşmadı.Bu genci gözüm bir yerden ısırıyordu.Sanki daha önce görmüş gibiydim. Bu gence baktığımda kendimi görüyordum.Neler yaşadığını tahmin ediyordum.
Dayı'ya söylediğim o sözden sonra koğuştaki insanların bakış açısı değişmişti.Mahir'den öğrendiğim dövüş teknikleri ile artık kendimi koruyabiliyordum.Zamanla nelerin tehdit unsuru olduğunu anlamıştım.
Kafamda ki plan güzel bir doğrultuda devam ediyordu.Ercüment'in işlerini yapmaya da devam ediyordum.Borsa yoluyla ona para kazandırdıkça herşey yolunda gidiyordu.
Boş vakitlerimde koğuşta okuma yazma bilmeyen kişilere ders veriyordum.İnsanlara faydalı olmak bana iyi geliyordu.Kendimi iyi hissettiriyordu. Bir gün ders verirken yeni gelen genç uzaktan bizi izliyordu. Onun yanına giderek aramıza kadar getirdikten sonra derslere onun da katılmasını sağladım.İsmi Mehmet'ti.Mehmet okuma yazma konusunda diğerlerinden daha fazla istekliydi.Zaman geçtikçe aramızdaki samimiyet artmıştı.
Ercüment'e para kazandırdıkça onun en güvendiği insanlardan biri olmuştum.Küçüklüğümden beri borsaya ilgim ve alakam vardı. Devran'ın olayını da aklımdaydı.Bu hapishane de dengelerin değiştiğini gösteriyordu.
Bu dengelerde akıllı olanlar hayatta kalacaktı.
Hapishane hayatı karanlık ve puslu bir vadiydi.Bu vadide Kurtlar ile çakallar bir aradaydı.Kurt olmak ta çakal olmakta bizlerin tercihidir.
