Τρεις Σταγόνες Έρωτα!

Κεφάλαιο 18

18

Η νύχτα έχει απλώσει τα σκοτεινά της φτερά πάνω από το Wellsburg την ώρα που φτάνουμε. Ο Matt σταματάει το τρέξιμο και κατευθύνεται προς την είσοδο του σπιτιού. Όμως, εγώ του κρατάω το χέρι εμποδίζοντας τον.

<<Πραγματικά, πρέπει να γυρίσω σπίτι. Να δω τον μπαμπά μου, τον Brian. Αν είναι θα έρθω εδώ αργότερα.>>

<<Γιατί δεν με ακούς;>> ρωτάει και με φέρνει κοντά του. << Σου είπα ότι τα έχω κανονίσει όλα.>>

<<Ναι, όμως δεν μου έχεις πει τι έχεις κανονίσει.>>

<<Στον μπαμπά σου σε δικαιολόγησα εγώ. Του εξήγησα ότι θα πάμε ένα μικρό ταξιδάκι μαζί και ότι όταν γυρίσουμε θα τον πάρεις τηλέφωνο. Και όσο αναφορά τον Brian, έλα μέσα για να δεις.>> με παροτρύνει και μου δίνει το κινητό του να πάρω τον μπαμπά μου, ενώ με πιάνει από το χέρι για να ανέβουμε πάνω. Έτσι, την ώρα που ανεβαίνουμε, καλώ τον πατέρα μου, που παραδόξως αυτήν την φορά το σηκώνει.

<<Ναι;>>

<<Έλα, μπαμπά. Εγώ είμαι.>>

<<Που είσαι Eve μου, ανησύχησα. Γιατί δεν με πήρες νωρίτερα; Τώρα γυρίσατε;>>

<<Ναι, τώρα. Θα μείνω μαζί του σήμερα. Μην ανησυχήσεις, εντάξει;>>

<<Εντάξει, ζωή μου. Πως πέρασες;>>

<<Μια χαρά.>>

<<Δεν μου είπε όμως ο Matt, που πήγατε;>> με ρωτάει και εγώ μη ξέροντας τι να του απαντήσω λέω:

<<A, μυστικό. Εσύ τι έκανες όσο έλειπα;>>

<<Καθόμουν σπίτι.>>

<<Δεν βγήκες καθόλου σήμερα;>> τον ρωτάω, προσπαθώντας να καταλάβω γιατί δεν σήκωνε το τηλέφωνο όταν τον έπαιρνα προηγουμένως.

<<Βγήκα το πρωί, πήγα στους γονείς της Christine. Bλέπεις, δεν τους είχα επισκεφτεί μετά το ατύχημα και ήθελα να δώ τι κάνει Pedro. >> εξηγεί.

<<Καλά έκανες. Σε κλείνω τώρα γιατί μπαίνουμε στο σπίτι.>>

<<Εντάξει, με τον μπαμπά μου. Με τον Brian τι έκανες; Ξέρεις τι του έκανε ο Smith; Ζει; >> ρωτάω τον Matt, μόλις κλείνω το τηλέφωνο.

<<Έλα μαζί μου.>> με παρακινεί και μου τραβάει το χέρι οδηγώντας με έξω από ένα δωμάτιο. <<Μπες μέσα.>> προσθέτει και μου ανοίγει την πόρτα.

Yπακούω. Είναι σκοτεινά και το δωμάτιο είναι σχεδόν άδειο. Το μόνο που διακρίνω είναι ένα κρεβάτι. Προχωράω στο βάθος και κοιτάζω από πάνω. Βλέπω τον Brian. Έχει κλείσει τα μάτια του και βρίσκεται σε κατάσταση αδράνειας. Αμέσως τρομοκρατούμε με την ιδέα ότι μπορεί να είναι νεκρός. Απευθείας τοποθετώ το κεφάλι μου πάνω στο στήθος του, για να ακούσω αν χτυπάει η καρδιά του. Ευτυχώς είναι ζωντανός, αλλά έχει τα χάλια του. Είναι χτυπημένος. Οι ουλές που έχει στο πρόσωπο και στα χέρια είναι κάτι παραπάνω από έντονα ευδιάκριτες. Ψιθυρίζω το όνομα του, για να τον ξυπνήσω, αλλά δεν συνέρχεται. Παραμένει, στην ίδια στάση με πριν. Του δίνω ένα φιλί στο μέτωπο και βγαίνω έξω, για να μου εξηγήσει ο Matt τι συνέβη.