Τρεις Σταγόνες Έρωτα!

Κεφάλαιο 47

47

<<Έτοιμη; >> με ρωτάει την στιγμή που μπαίνει στο δωμάτιο μου.

Ξυπνήσαμε πριν λίγη ώρα και αυτός πετάχτηκε μέχρι το σπίτι του, για να φέρει τα ρούχα του.

<<Ναι!>> αποκρίνομαι και τον πλησιάζω.

<<Να σου πω, πας να με περιμένεις κάτω καλύτερα; Μετά από αυτό που με είδε να κάνω ο μπαμπάς, δεν θέλω να δώσω και άλλη αφορμή. >>

<<Ότι πεις, κουνελάκι μου.>>

Με φιλάει, ενώ μέχρι να ανοίξω τα μάτια μου, έχει ήδη εξαφανιστεί.

Ο καιρός έχει αγριέψει σήμερα, έτσι έχω ντυθεί πιο ζεστά. Φοράω ένα ανοιχτόχρωμο τζιν, μια ριγέ ασπρόμαυρη μακρυμάνικη μπλούζα, το οινοπνευματί μου κασκόλ- αυτό που είχα δανείσει στον Matt- μαύρο δερμάτινο και μαύρα κοντά μποτάκια.

Κατεβαίνω γρήγορα κάτω. Είναι όλοι καθισμένοι στην κουζίνα. Κάθομαι μαζί τους στο τραπέζι ψελλίζοντας: <<Καλημέρα!>>

Αρχίζω να τρώω με όρεξη. Άλλωστε, δεν μου μένει πολύς καιρός που θα μπορώ να τρώω και να ευχαριστιέμαι φαί.

<<Είδα το αυτοκίνητο του Matt απέξω.>> μου λέει ο μπαμπάς μου και εγώ υψώνω το βλέμμα μου, για να συναντηθεί με το δικό του. <<Εσείς δεν είχατε χωρίσει; >>

<<Όπως το είπες. Είχαμε!>>

<<Και ποτέ τα ξαναβρήκατε;>>

<<Πριν κάνα διήμερο.>>

<<Και από τότε αρχίζεις να κόβεσαι; >> Παγώνω. Δεν θέλω αυτή η συζήτηση να γίνει μπροστά στην Jessica και στον Bruno, παρότι ξέρω πως γνωρίζουν και οι δυο.

<<Μην ανακατεύεις τον Matt σε αυτό. Και προπάντων μην μου μιλάς έτσι, όταν δεν ξέρεις. >>

<<Δεν ξέρω, επειδή δεν μου λες. Λοιπόν, ακούω.>> σταυρώνει τα χέρια του και ανασηκώνει το φρύδι του.

<<Τι θες να σου πω, αφού δεν πρόκειται να καταλάβεις. Και λίγη εμπιστοσύνη στην κόρη σου, δεν βλάπτει. >>

<<Όπως μου είχες πει κάποτε, ο σεβασμός δεν απαιτείται, κερδίζεται. Το ίδιο ισχύει και με την εμπιστοσύνη. Δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη σε ένα 16χρονο που δεν ξέρει ακόμη τι είναι σωστό και λάθος. Και μάλιστα, που είναι στο χαρακτήρα της να μπορούν να την εκμεταλλευτούν εύκολα.>>