Τρεις Σταγόνες Έρωτα!

Κεφάλαιο 45

45

Προσπαθώ να τον βοηθήσω να σταθεί στα πόδια του. Σηκώνεται με τεράστια δυσκολία και στερεώνει το κορμί του πάνω μου, αδύναμος να κρατήσει όρθιο το σώμα του. Αντλώ όση δύναμη κατέχω, για να τον κρατήσω πάνω μου και προχωράω προς το δωμάτιο μου. Αυτός σέρνει τα πόδια του, έτοιμος να λιποθυμήσει.

Εντέλει, κατορθώνω να τον ξαπλώσω πάνω στο κρεβάτι μου. Μου χαμογελάει. Σκύβω, για να συναντήσω τα μάτια του. Του ανταποδίδω το χαμόγελο. Παρατηρώ πως έχει ιδρώσει πολύ. Και για έναν βρικόλακα που μπορεί να ρυθμίσει την θερμοκρασία του σώματος του, δεν είναι απλώς ασυνήθιστο. Είναι παράλογο. Αν και είναι τόσο αδύναμος, που μάλλον δυσκολεύεται να κάνει ακόμα και αυτό.

<<Ζεσταίνομαι! >> μουρμουρίζει.

Μπαίνω γρήγορα στην τουαλέτα. Βρέχω με παγωμένο νερό μια πετσέτα και τρέχω πίσω κοντά του. Τοποθετώ την πετσέτα στο κεφάλι του.

<<Καλύτερα; >> τον ρωτάω.

Κουνάει αρνητικά το κεφάλι του.

<<Τι θες να κάνω; >>

<<Γέμισε την μπανιέρα με παγάκια και βάλαμε μέσα. >>

Σαστίζω για λίγο.

<<Δεν θα παγώσεις;>>

<<Έτσι πρέπει.>> Bήχει. <<Αν παγώσει το κορμί μου, θα καταφέρω να συνέλθω. >> καταφέρνει να ψελλίσει, επαναφέροντας την αναπνοή του.

Χωρίς να πω τίποτα άλλο, κατευθύνομαι στην κουζίνα του ορόφου μου. Μια ανατριχίλα με διαπερνάει όταν εισέρχομαι, από την ανάμνηση της απόπειρας αυτοκτονίας μου. Την αποκρούω και συγκεντρώνομαι στον στόχο μου. Ανοίγω την κατάψυξη και παίρνω την δυο μεγάλες σακουλές με τα παγάκια. Δυσκολεύομαι λίγο να τις κουβαλήσω, λόγου του κρύου και του βάρους τους. Όταν τελικά επιτυγχάνω να τις σταθεροποιήσω στα χέρια μου, τρέχω προς στο δωμάτιο. Ρίχνω μια γρήγορη ματιά στον Matt και εισέρχομαι πάλι στην τουαλέτα. Αδειάζω τις σακουλές με τα παγάκια στην μπανιέρα. Αμέσως μετά, ανοίγω την βρύση, για να πέσει λίγο κρύο νερό. Έπειτα, ξεπροβάλλω στο δωμάτιο και πλησιάζω τον Matt.

<<Μπορείς να σηκωθείς; >> τον ρωτάω.

Αυτός με σχεδόν σφραγισμένα μάτια μου γνέφει αρνητικά.

Προσπαθώ να τον σηκώσω και να τον μεταφέρω. Αυτή την φόρα έχει ρίξει όλο το βάρος του πάνω μου. Επομένως, δυσκολεύομαι διπλά, να τον βαστήξω. Καταφέρνω να τον μεταφέρω μέχρι την πόρτα του μπάνιου, όμως, δεν αντέχω άλλο. Το βάρος του συνθλίβει το κορμί μου. Γλιστράει από τα χέρια μου και σωριάζεται στο πάτωμα. Ωστόσο, δεν υποκύπτω. Είμαι μίση βρικόλακας. Αυτό δεν είναι τίποτα για εμένα. Ισιώνω ξανά το κορμί του και τον κουβαλάω μέχρι την μπανιέρα. Τον τοποθετώ δίπλα της. Τον γδύνω για να τον βάλω μέσα.