Τρεις Σταγόνες Έρωτα!

Κεφάλαιο 41

41

<<Μόνη μου θα πάω Zozef. Δεν τίθεται θέμα συζήτησης. Εσείς απλώς θα με βοηθήσετε, βρίσκοντας κάποιον τρόπο για να τον σκοτώσω.>> ανακοινώνω στην Zozef, ενώ βρισκόμαστε εγώ αύτη και η Demi στο σαλόνι του ορόφου μου. Εκείνη συνοφρυώνεται και ξεφυσάει.

<<Χώνεψε το, Eve. Δεν πρόκειται να σε αφήσουμε μόνη σου. Έχουμε χρέος, να σε προστατέψουμε, αφού μας το ζήτησε o Matt. Με το να σε αφήσουμε να πας στο στόμα του λύκου, δεν σε προστατεύουμε. >> αντιδράει.

<<Χρέος σας είναι να παραμείνετε ζωντανές. Και όχι μόνο για εσάς, αλλά και για τον Ryan και τον Jake. >> επιμένω.

<<Πίστεψε με μπορούμε να προστατευτούμε. >> πετάγεται η Demi.

<<Δεν μπορείτε. Εσείς οι ίδιες μου είπατε πως είναι σαν εμένα. Τον μετέτρεψαν από μικρό. Είναι πιο δυνατός από εσάς. Μπορεί να σας σκοτώσει με το που θα εμφανιστείτε. >> αντιτίθεμαι.

<<Ενώ εσένα που είσαι κοινή θνητή δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα. >> με ειρωνεύεται.

<<Όπως πολύ καλά γνωρίζεις, δεν είμαι μια κοινή θνητή. Στο αίμα μου κυλάει το αίμα του Matt. Είμαι στην φάση προσαρμογής του οργανισμού μου από άνθρωπο σε βρικόλακα. Που πάει να πει, πως διαθέτω την δύναμη ενός ανθρώπου και ενός βρικόλακα. Ακόμη και τον Fernando μπορώ να σκοτώσω. Γιατί μπορεί κάποτε να ήταν μισός βρικόλακας, μίσος άνθρωπος, όμως τώρα πια είναι μόνο βρικόλακας. Πιο δυνατός από εσάς, αλλά πιο αδύναμος από εμένα. >>

<<Και πως ακριβώς προγραμματίζεις να τον δαγκώσεις; Γιατί όπως είπες και προηγουμένως, δεν θα αφήσει κανέναν καν να πλησιάσει ως αυτό το σημείο. Θα σε σκοτώσει πριν καν προλάβεις να αντιδράσεις. >> διακόπτει η Zozef.

<<Όχι. Όχι εμένα! Με εμένα θα το ξανασκεφτεί. Ξέρει πως μαζί μου θα καταφέρει να πληγώσει χειροτέρα τον Matt, γι’ αυτό πρέπει να με βοηθήσετε! >> δηλώνω με σιγουριά.

<<Τι ακριβώς βοήθεια χρειάζεσαι; >> υποχωρεί, αναστενάζοντας η Zozef.

<<Πρώτον πρέπει να μάθω πως πληγώνεται ένας βρικόλακας. Έκτος από το ξερίζωμα τις καρδιάς και το αποκεφαλισμό, που δεν είναι επιλογές για μένα προφανώς.>> αποκρίνομαι χαμογελώντας ικανοποιημένη, σκεφτόμενη το σχέδιο.

<<Και δεύτερον; >> ρωτάει η Demi. Νιώθω το βλέμμα της να με καρφώνει, γι’ αυτό γυρίζω το κεφάλι μου, για να συναντηθούν τα μάτια μου με τα δικά της . Υστέρα, προσθέτω με χαμόγελο: