Ik & jij, Jij & ik

26.

"Ik vind het wel erg voor hem, ik zou me ook rot voelen als de gene waarop ik verliefd ben me niet ziet staan en nog met een ander.. pff" zeg ik gestresst. Hasnae speelt met mijn haren.

"Het is ook erg voor hem, maar je weet het nu. Dus misschien kan je der wat aan doen" "Wat doen?" "Voel je niks voor hem" dit was de vraag waar ik al bang voor was.

"Ik weet het niet" zucht ik. "Je weet het niet of je wilt het niet?" "Dat weet ik ook niet, het is zo ingewikkeld" zucht ik. "Ik weet het, maar je moet toch een keuze maken" "Keuze maken?"

"Hoor je je zelf wel schat? Je gaat met Zakaria, maar je denkt ook aan Omar. Dat gaat niet. Je moet kiezen" ik zucht. "Ik weet het maar het is zo moeilijk" zucht ik.

"Ik weet het schat, en ik wil je echt graag helpen. Maar het is uit eindelijk toch jij die de keuze gaat maken" ik kijk haar aan. "Is het raar dat.. dat ik me anders voel bij Omar. Ik weet niet wat het is. Maar ik het is speciaal, voelt het" zeg ik verlegen.

"Lieverd, dat is echt niet raar. Je kiest er niet zomaar voor. Als je Omar echt leuk vind kom je der vroeg of laat wel achter. Kijk nu beginnen de gevoelens al een beetje te groeien zonder besef.. En eerlijk is eerlijk, ik zie het ook aan je" zegt ze. Ik wrijf in mijn gezicht.

"En Zakaria dan?" "Luister naar je hart" "Ik vind Zakaria ook echt een leuke jongen en voel me echt goed bij hem, maar het zelfde geld ook voor Omar" zeur ik. "Maar er kan maar 1 de ware zijn"

"Hoe kom ik daar achter dan?" "Spendeer wat tijd met hun allebei, en luister naar je hart. Bij wie je het meeste goed voelt en wie je hartje sneller laat kloppen. Dan kom je der van zelf wel achter" zegt ze. "Ik durf Omar niet onder ogen te komen" piep ik.

"Maar dat gaat sowieso wel moeten, het komt goed Raj. Je komt er wel achter. Het heeft tijd nodig" zegt ze. Ik knik en ga wat dichter tegen haar aan liggen. Ik trek der in een knuffel.

"Dankjewel dat je altijd voor me klaar staat. Naar me luistert en goed advies geeft. Je bent echt een goede vriendin. Ik hou van je" zeg ik oprecht. Ze wrijft over mijn rug. "Tuurlijk voor jou altijd. Ik hou ook van jou" zegt ze. Ik glimlach.

"Ik ga over 4 dagen toch weg. Dan kan ik ook wat tijd voor me zelf nemen en tijd spenderen met mijn familie. En als ik terug ben hoop ik wat helderder te zijn. En echt me keuzes gewoon maken" zeg ik. "Dat lijkt me verstandig, maar praat wel met Omar aub. Hij heeft wel je mening nodig. Anders gaat hij echt lang met vragen rond stressen. Hij denkt al zo veel aan je" "Ik weet het, ik praat wel met hem" zucht ik.

"Als ik terug kom, hoop ik dat ik een soort van nieuwe start kan maken. Ook al klinkt het raar. Dan kan ik gewoon me volledig concentreren op het hotel. En op Zakaria of Omar. En jou bruiloft etc. En die stomme Emily gewoon helemaal uit mijn hoofd te zetten" Hasnae kijkt me goed keurend aan. "Dat is een goed plan. En ik zal je der in steunen" zegt ze glimlachend.

-

Ik kijk Zakaria aan. "Ga je gewoon alleen reizen?" Vraagt hij. Ik knik. "Helemaal alleen" "waarom niet?" "Uhm" hij krabt op zijn nek.

"Ik vlieg alleen, maar daar heb ik mijn tante en oom en hun adoptie kinderen" zeg ik. "Toch vind ik het niet zo een goed idee. Het is beter als je met iemand gaat" "Dat weet ik ook wel, maar veel keus heb ik niet. Niemand kan met me mee gaan. En waarom zouden ze? Ik ga alleen me familie bezoeken snap niet waarom je zo een zorgen maakt" hij zucht.

"Ik wil alleen het beste voor je" zegt hij. Ik glimlach. "Ik moet ook gewoon effe weg uit dit land al die drama en stress" zeg ik. "Ik snap het" zegt hij. Ik zie nog steeds dat hij er moeite mee heeft. Hij is best wel té bezorgd.

Ik neem nog een slokje van mijn warme chocolade melk. Met slagroom. Een heerlijke red velvet stukje. En wat chocolade koekjes. Zakaria heeft ook een stukje taart met koffie.

"Ik heb niet echt het gevoel dat je broer me mag" ik grinnik. "Hij heeft best wel moeite met mensen vertrouwen. Ook al vind ik het bijzonder dat hij dit keer wel gewoon niet moeilijk deed"

"Hij lijkt me een leuke gozer. Hij is gewoon bezorgd om zijn kleine zusje. Wat ik goed snap" ik glimlach. Hij is zo lief. "Je bent echt lief wist je dat?" Hij glimlacht. "Niet zo lief als jij" zegt hij. Normaal laat hij me blozen. Maar..
Laat maar wil er niet eens aan denken. Maar anders kom ik er nooit achter..

"Gaat het?" "Uhm wat?" "Of het gaat? Je was in diepe gedachtes" "oh sorry moest gewoon aan wat denken" hij knikt.

Ik neem nog een hapje. "Ik moet je alleen nog voorstellen aan mijn ouders. En dan komt het goed denk ik" zegt hij. Ik slik een grote brok door. "Uhm ja, alleen nog me broer meer overtuigen" hij knikt.

Ik drink mijn chocolade melk op. "Ik heb geen trek meer in deze taart. Het is ook zo een groot stuk" "Ik vraag wel of ze het kunnen inpakken" ik knik.

Hij staat op met mijn taart. Die van hem is al op. Overmorgen vlieg ik naar Zanzibar. Zakaria wou me nog zien voordat ik weg ga. Dus hebben we in dit cafeetje afgesproken.

Als hij terug komt met een witte plastic tasje met mijn taart sta ik op om mijn jas aan te trekken.

"Ik heb al betaald kom" ik zucht. Hij betaald elke keer weer. Daar moet echt verandering in komen.

-

Sorry dames dat ik lang niet heb laten horen, maar heb echt veel in de pocket voor jullie! Dus sta klaar😊