Ενοχλητική Foxie:
Δεν θα μπορέσω να έρθω στην στάση απόψε.
Έχω προπόνηση. Θα τα πούμε αύριο?
Εγώ:
Ναι σίγουρα. Άλλωστε ούτε και εγώ θα μπορούσα να έρθω.
Έχω κάτι άλλο να κάνω και τι ξέχασα.
Ενοχλητική Foxie:
Τι άλλο?
Εγώ:
Τίποτα σημαντικό...
Ενοχλητική Foxie:
Morgan...
Εγώ:
Είπα τίποτα σημαντικό.
Σταμάτα για μία φορά να γίνεσαι ενοχλητική.
Ενοχλητική Foxie:
Καλα μην αρπάζεις.
Μόλις τελειώσω θα σου στείλω μύνημα.
Κάνε ότι θες.
Ενοχλητική Foxie:
Καλά.
Εγώ:
Καλά.
seen✓
__________________________________
Ο σάκος μου είναι σχεδόν έτοιμος. Πετάω μια πετσέτα μέσα και τον κλείνω. Σιγουρευομαι πως έχω ένας σουγιάς μαζί μου και βγαίνω από το δωμάτιο.
Πηγαίνω στην κρεβατοκάμαρα πριν βγω από το σπίτι.
- Μαμά φεύγω. Η μικρή κοιμάται και θα γυρίσω νωρίς το πρωί. Μην με περιμένεις. "
- Καλά να περάσεις..." Λέει με ένα ψεύτικο χαμόγελο και σβήνει το φως.
Φτάνω στην πόρτα και βγαίνω έξω από το σπίτι. Όπως πάντα κλειδώνω την πόρτα.
Ο πατέρας μου σίγουρα θα αργήσει να γυρίσει.
Σκέφτομαι και βγάζω το κινητό από την τσέπη μου. Παταω το νούμερο που θέλω καθώς πηγαίνω προς την στάση και αφού χτυπήσει μερικές φορές κάποιος απαντάει.
- Παρακαλώ?
- Στο λιμάνι στην αποβάθρα 56 σε μία ώρα.
Λέω ξερά και τερματίζω την κλήση. Πληκτρολογώ ένα άλλο νούμερο και περιμένω.
- Ο συνδρομητής που καλέσετε δεν είναι διαθέσιμος. Παρακαλώ αφήστε μύνημα μετά τον χαρακτηριστικό ήχο. Μπιπ
ESTÁS LEYENDO
FADING
Novela JuvenilΚάθε χρώμα στην μίζερη ζωή του είχε ξεθωριάσει εδώ και καιρό. Τίποτα δεν είχε νόημα. Η ζωή του ήταν απαίσια. Μα ποτέ δεν παραπονιόταν για αυτό. Γιατί ήξερε πως είχε κάνει κάτι κακό. Κάτι ανεπίτρεπτο. Τα κρατούσε όλα μέσα του και τα έθαβε βαθιά, για...
