FADING

12×Heylor×12

- Ήρθα για την προπόνηση. Με στείλε ο γυμναστής Markuel. Είμαι η Heylor."

- Χαίρομαι που σε γνωρίζω λοιπόν. Ο γυμναστής σου μου είπε αρκετά για τις γυμναστικές σου ικανότητες. Ελπίζω να είσαι όντως καλή. Είμαι η προπονήτρια Solversid. Χαρά μας να σε δεχτούμε στην ομάδα μας έλα από εδώ." Μου λέει και ρην ακολουθώ στο γήπεδο.

Μου έλειψε αυτή η απίθανη μυρωδιά του παρκέ.

Έχω βάλει ήδη τα παπούτσια μου και φοράω την στολή μου. Μερικά κορίτσια κάθονται στον πάγκο και μιλάνε μεταξύ τους.

Αναγνωρίζω την May. (το διπλανή μου από το σχολείο.)

Σταματάμε μπροστά τους.

- Λοιπόν κορίτσια, από εδώ ν νέα σας συμπεκτρια. Η Heylor. Έπαιζε στην βασική πεντάδα στην παλιά της πόλη και είναι πενταρι μέχρι μια από εσάς να βάλει δέκα πόντους. Θέλω να την κάνετε να νιώσει αμέσως άνετα γιατί θα παίζει μαζί μας στο πρωτάθλημα. Θα αναλάβει το jumpshoot και δεν θέλω αντιρρήσεις. Καλώς ήρθες στην ομάδα μας ψηλή. Καλή τύχη." Μου λέει στο τέλος και αφήνω τον σάκο μου δίπλα στον πάγκο.

- Ωραία κοριτσαρες. Παίρνουμε μπάλες και πάμε πάνω κάτω τριπλές." Φωνάζει η προπονήτρια και όλες τρέχουν στο καλάθι με της γυναικείες μπάλες.

Μένω για λίγο πίσω μέχρι να τελειώσουν μα όταν πλησιάζω το καλάθι δεν έχει μείνει καμία για μένα.

Νιώθω ένα άγγιγμα στον ώμο και αγανακτισμένη γυρνάω.

Αντικρίζω την May με δύο μπάλες στα χέρια της.

- Πάρε. Είναι η καλή." Μου λέει και αρπάζω την μπάλα αφού πρώτα της χαμογελάσω πλατιά.

Ξεκινάμε να εκτελέσουμε το ζέσταμα ή ως γνωστόν το πιο βαρετό μέρος της προπόνησης.

Μετά από δέκα λεπτά σταματάμε και χωριζομαστε. Η προπονήτρια είπε πως επειδή είμαι καινούρια θα παίζουμε σε όλη την προπόνηση. Καμία δεν την χάλασε ιδιετερα άρα ούτε και εμένα.

Στην ομάδα είμαι με την May και με αλλα δύο κορίτσια.

Γιατί είναι όλες πιο κοντές από εμένα?

Αναρωτιέμαι καθώς η άλλη τετράδα παιρνει την θέση της στο άλλο μισό του γηπέδου.

Φαινόταν ολες τους πολύ φιλικές στην αρχή να τώρα πια κοιτάζουν η μία την άλλη με μίσος.

Ακόμα και η May κοιτάζει θυμωμένη την παίκτρια της.

Μιμούμε τις υπόλοιπες και τώρα πια εδώ και εγώ ένα άγριο βλέμμα.

Το παιχνίδι ξεκινάει και έχω την ευκαιρία να γνωρίσω όλες της κοπέλες λίγο καλύτερα όσο αναφορά τον τρόπο με τον οποίο παίζουν.

Η Samantha και η Kely είναι πολύ καλές στα shoot και στα τρίποντα. Είναι πολύ γρήγορες και σίγουρα παθιάζονται πολύ στο παιχνίδι.

Η May και η Fallon είναι πολύ εύστοχες από το high post ενώ η Beth και η Marissa φαίνονται κάπως μπερδεμένες.

Εγώ και η Hope που είμαστε πενταρια το έχουμε με το κοντινο σουτ μα χάνουμε και οι δύο αρκετά.

Έχω σκουριάσει και χρειάζομαι περισσότερη προπόνηση.

Η ώρα κυλάει απίστευτα γρήγορα και δεν καταλαβαίνω για ποτέ τελειώνει η προπόνηση.

Όλες γυρναμε στα αποδυτήρια.

Γίνετε χαμός εδώ μέσα. Πολλές φωνές και γέλια ηχούν στο μικρό δωμάτιο.

Παραμένω για λίγο σιωπηλή μέχρι που μπαίνω και εγώ στο κλίμα.

Μου αρέσει εδώ. Μου θυμίζουν την παλιά μου ομάδα μα αυτςς εδώ φαίνονται πιο δεμένες μεταξύ τους.

Και στο είναι το πιο βασικό για μια ομάδα.

Έχει περάσει πολύ ώρα μέχρι να φύγουμε από το γήπεδο. Όλες πάνε από μια διαφορετική κατεύθυνση. Το ίδιο και εγώ.

Πηγαίνω προς την στάση μου μέχρι που προσέχω το λιμάνι.

Λατρεύω την θάλασσα.

Σκέφτομαι και κατευθύνομαι προς τα εκεί.

Κάθομαι σε ένα παγκάκι κοντά στην προβλήτα και βγάζω το κινητό μου.

Έχω ένα μύνημα.

Από τον Cyrus.

Το πατάω και περιμένω να ακούσω την φωνή του.

«Το ξέρω πως ήμουν απότομος μαζί σου μα στ' αλήθεια έχω κάτι σημαντικό να κάνω. Αν με χρειαστείς πάρε με τηλέφωνο. Θα σου εξηγήσω αργότερα. Καληνύχτα.»

Ακούγεται πολύ σφιγμένος και είμαι σίγουρη πως κάτι δεν πάει καλά.

Πατάω την επαφή του και περιμένω.

- Ο συνδρομητής που καλέσετε δεν είναι διαθέσιμος. Παρακαλώ προσπαθήστε αργότερα.

Θα τον πάρω μετά.

Σκέφτομαι καθώς το κύμα σκάει πάνω στο τσιμέντο.

Δεν τα πήγαμε και τόσο άσχημα σήμερα...

Έτσι?