(Jascha's POV)
"Huwaaahh!! I love you Lee Min Ho" sigaw ko at pinaghahalikan ang screen ng laptop ko.
Eh kasi naman, ang gwapo talaga niya! Ang cool at ang hot! Omg!
"Ano ba ang nakita mo sa lalaking yan at parang patay na patay ka sa kanya" tanong sakin ni Pao ang katrabaho ko dito sa convenience store.
"He's so gwapo and so so hot!" Kinikilig na sagot ko.
"Payat naman. Mas gwapo pa kaya yung lalaking nakitako sa phone mo noong isang linggo" saad nito habang binibilang ang nalikom naming pera ngayong araw.
I rolled my eyes at inis itong tiningnan. Sinabihan ba nitong payat ang lalabs ko? Sipain ko ang pwet nitong baklitang kabayo na ito eh.
"O, makatingin ka naman mukhang kakainin mo na ako. Chilax lang teh. Ang sakin lang, mas gwapo yung lalaking nasa cellphone mo kasya sa Koreanong yan na kanina mo pa pinaghahalikan"
Napakunot naman ang noo ko. Litrato? Ng lalaki sa cellphone ko? Eh ang litrato ko lang naman doon aysina Lee Min Ho, Park Hyun Shik, Lee Jong Sok, Song Joong Ki, Par Bo Gum, at si Kim Wo Bin. Sino sa kanilang lima ang tinutukoy ng baklitang to.
"Sino? Park Hyun Shik ba? Or si Song Joong Ki? Or ang asawa kong si Park Bo Gum?" Kinikilig na tanong ko dito. Binato naman ako ng chips na kinakain ni Pao at padabog na lunapit sakin.
"Wala. Wala sa mga binanggit mo. Ano bang nakita mo diyan sa mga Koreanong yan at patay na patay ka sa kanila" inis nitong saad at kinuha ang phone kong nakapatong sa mesa. May pinindot pindot ito tapos maya maya lang, ngumiti ito.
"In fairness ateng, kamukha ito noong Koreanong pinakita mo aakin kanina. Si Lee Jong Sok ba yun? Oo! Tama siya nga" saad nito sabay pakota skain ng litrato sa cellphone ko
Nabuga ko naman ang iniinom kong soft drink.
"O emm gee! Paano no nabuksan ang private folder ko! May password yun ah!" Tarantang sigaw ko at dali daling hinablot ang phone ko.
Huhuhu dapat pala dati ko pa to dinelete. Yan tuloy, nakita ni Pao. Kainis!
"Affected? Sino ba yan?"curious na tanong sakin ng katrabaho ko. Sumeryoso ang mukha ko at nanatili akong tahimik.
I pressed some buttons at dinelete ang boung folders na naglalaman ng litrato ko kasama si Zeb.
"Someone I know" tahimik kong sagot. Hindi na ako kinulit pang muli ni Pao. Siguro nakaramdam naman tong baklang to na ayaw kong pag-usapan ang tao sa litrato.
Biglang tumunog ang bell sa store. Napalingon agad kami ni Pao sa taong dumating. Ngumiti iti at tumayo na habang ako, nanlaki ang mata ko at yumuko agad.
Nemen oh!
(Adi's POV)
Napatigil ako sa pagtakbo ng may pares ng kamay ang biglang pumulupot sa bewang ko. Mas lalong lumakas ang pag-iyak ko kasabay rin ng pagpatak ng mga ulan.
"Adi, what's wrong?" Malambing na tanong sakin ni Draze pero hindi ko ito masagot.
"Pumasok na tay, baka mag kasakit ka niyan" dagdag pa nito. Hinawakan ko ang kamay niya at kumalas sa yakap niya.
Umatras ako ng ilang hakbang at luhaang tiningnan ito.
Umiling ako at pilit na ngumiti.
"La-layuan mo ako Draze" bulong ko dito pero sakto lang ang lakas para marinig niya.
"Pero Adi-"
Naputol ang sasabihin nito ng mag salita agad ako.
"I loved you. I loved you so much Draze. And from the day you got my heart broken, nobody manage to pick the pieces and put it back again. Not even me" I said in a broken tone. Nakayuko lang ito at tahimik na pinapakinggan ang mga salitang sinasabi ko dito.
"Please, ayoko na. You cannot break a broken heart. Ayoko nang mas mabasag pa ang basag ko ng puso. I just want Ice to have a father. That's all. Parang-awa mo na, ayokong masaktan ulit. Hindi ko alam kung makakaya pa ng puso ko kung masaktan itong muli. Sa mga ipinapakita mo, hindi ko maiwasang umasa muli na baka ngayon, ako naman ang piliin mo. Natatakot parin ako hanggang ngayon" pakiusap ko dito at tumalikod na dahil nag-unahan ng magsitulo ang mga luha ko.
Nagsimula ng akong maglakad pero napatigil rin ako ng biglang pumulupot ang mga matitipunong braso nito sa bewang ko.
He burried his face on my shoulders at nararamdaman ko ang pagkabasa ng damit ko.
"I-I'm sorry" he whispered then sob hardly.
"I was a jerk. Hindi ko pinakinggan ang puso ko kung sino ba ang totoong isinisigaw nito. Hindi ko nakita kung sino ba talaga ang totoong minamahal ko. I was blinded by the love towards Steffy. To blinded not to even notice the woman I truly love. I'm sorry Adi. I am sorry wife. Please, give me another chance. I know I don't deserve it but please, give me a chance. Please wife" nagsusumamong saad nito habang patuloy ang pag-iyak niya. I cover my lips to prevent my sobs escaping.
Umiling iling ako at pilit na kinakalas.
They say everybody deserves a second chance. Gusto ko rin yung ibigay but I'm afraid of giving him another chance. That also means giving him another chance to love me again or to break my heart again.
I'm afraid of taking the risks again.
I am not afraid to love. I am just afraid of not being loved back.
