SE-10

6.3K 143 21
                                    


10

----------------------

Where is Silk?

Nanlamig ang kamay ko habang nakahawak sa mikropono. Sabi niya kakanta kaming dalawa. Pero eksaktong naupo kami sa bar stool na inilagay ng Kuya niya sa harap ng mga bisita at kamag anak nila.

Bigla na lang siyang tumayo para sagutin ang tawag sa phone niya.

At hindi ko alam kung ilang minuto na ang nakakalipas, ngunit wala pa ring Silk na lumilitaw. Nagsimula akong makarinig ng bulungan, mga nagtatanong sa kani-kanilang kasama kung bakit hindi na siya bumalik. Bakit iniwan ako? Girlfriend ba ako? Kung girlfriend ako bakit iniwan ako?

Hindi ko magawang iangat ang mukha ko. Suddenly, I felt alone. I can feel their stares. Na para bang napaka kawawa ko naman. Nanatili akong nakatitig sa sapatos ko. Nasaan ka ba kasi Silk?

"Sorry for the long wait, everyone!"

Agad na umangat ang tingin ko. Why?

"So, on behalf of my Brother. Hayaan niyo pong handugan namin kayo ng isang awitin." He flashed them his signature gorgeous smile. Nagpalakpakan ang lahat.  Nilingon naman niya ako kinindatan.

"Sven..."

"This song is my Mom's favorite. I dunno why, I even ask her one time. Why this song? May other man ba siya?" He looked at her Mom. Pabiro naman siyang pinandilatan ng Mommy niya. Nagtawanan ang lahat ng bisita. I felt comfortable again, lalo na at wala na sa akin ang atensiyon.

"So, kinulit ko si Mommy. And sa wakas! She finally told me her reason, why she really love this song." Sinulyapan niya ako at tinanguan. Then he starts counting on his fingers--

Shit! Wait ni hindi ko alam iyong kakantahin! Nanlaki ang mga mata ko ng magsimula ang awitin. Shit. Agad kong hinabol iyong kasunod.

I wish that it could be like that
Why can't it be like that? Cause I'm yours.

Punyeta. Secret love song. I definitely know this song! Sven look at me straight to my eyes. As if telling me, na patungkol mismo sa amin ang awitin.

We keep behind closed doors
Every time I see you,
I die a little more
Stolen moments
That we steal as the curtain falls,
It'll never be enough

Hindi ko maalis ang mga mata ko sa kanya. I know right at this moment, Anee might notice that there's something behind our stares for each other. But I can't help it.

It seems like, that this song is really perfect for us. For both of us.
Muling humigpit ang hawak ko sa mikropono. Kung ano mang meron sa amin ngayon. Kung sikretong relasyon ba itong matatawag, ito yung klase ng relasyon na alam kong hinding hindi magiging aprubado ng lahat.

Dahil may mga taong masasagasaan.

It's obvious
You're meant for me
Every piece of you
It just fits perfectly
Every second, every thought,
I'm in so deep.
But I'll never show it on my face
But we know this.
We got a love that is homeless

Inilayo ko ang tingin sa kanya. At humarap sa maraming tao, bumibigat ang dibdib ko. Nag-iinit ang sulok ng mga mata ko. I can't deny my attraction for him anymore. He's like a magnet, kahit anong gawin kong paglayo at pag iwas. There's always this invisible pull that keeps on pulling me towards him.

And it's inevitable. Can't even brushed it, I really can't ignore it.

Why can't you hold me in the street?
Why can't I kiss you on the dance floor?
I wish that it could be like that
Why can't we be like that?
'Cause I'm yours

Sven's EponineTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon