Love Connections [Under Revision]

Chapter 53 --

Terrence's POV

I still can't make up my mind. To let go or to hold on? Aalamin ko ang isasagot ko kapag nakausap ko na siya pero kakayanin ko na siya. Pero..kakayanin ko ba ang isasagot niya?

Nagiwan ako ng text message sa kanya kagabi and I'm here in our meeting place. Her favorite cafe. Di ko alam kung pupunta siya o hindi pero sana.

I heard the chimes of the belss and nakita ko ang babaeng nagpapatibok ng puso ko hanggang ngayon. Umupo siya sa harap ko with an expressionless face.

"What do you want?" I can feel the coldness of her voice.

"Meg, You know that I didn't expect that to happen. Alam ko naman na ikaw lang ang mahal ko diba?" Nilihis niya yung tingin sa labas at malalim na nagiisip. She always have those nice features pero may mali sa kanya. Her eyes. It's too cold.

"Sorry Terrence pero di ko na alam." She said it straightly.

"Do you still love me?" This ist he big question in my mind right now.

"I'm sorry, Terrence pero parang wala na ako maramdaman. parang walang nangyari at sigura nga hindi na kita mahal.." Nabasagb ang puso ko.

"Talaga?" I said with a disapproving look. Tinignan niya ako sa mata at kumawala ng mga salita.

"I'm sure that I don't love you anymore." Magsasalita pa ulit sana ako pero inunahan niya na ako. "Terrence, move on. You're getting freaking engaged. Don't keep holding on. Let's just be happy and forget all the memories and start a new friendship."  Tumayo na siya at iniwan nya akong nakaupo at hindi makapaniwala sa mga sinabi niya.

Meg's POV

I can't believe that I said those words. Kahit kailan ang galing kong magtago. If they can pretend. I also can too. I'll change my life. I will. I can. I would and I should.

"Meg!!" Napaangat ang ulo ko at nakita ang lalaking kasama ko sa sitwasyon na ito.

"Jupiter!" Lumapit ako sa kanya.

"Oh? Nandito ka?" Tanong niya sa akin.

"Kinausap ako ni Terrence." At nagfade ang ngiti ko dahil naalala ko ang mga sinabi ko sa kanya. Pumunta kami ni Jupiter sa lumang building at doon nagusap.

"Ano raw sabi niya?" Jupiter looks bright at parang wala nang problema. Baka pinalampas na niya lahat ng kanila ni Sabel and totally give up.

"He ask me if I still love him.." Napatango siya at tinabihan ako sa bintana.

"What did you answer?" Napabuntong hininga ako.

"Hindi ko na siya mahal.." Tinignan niya ako sa mata and he flashed a crazy smile.

"So you lied to me?" I shrugged and protest.

"Totoo ang sinabi ko. Di ko na siya mahal. Kahit ano pang gawn ko wala na ring mangyayari." Nginitan niya naman ako.

"Sabihin ko sayng di ko na mahal si Sabel..Do you believe me?" I looked at him.

"H-hindi, you--"

"See? The way na tinitignan mo ako parang wala na sa akin ang mga nangyayari. Nagagawa ko pang ngumiti pero nung tinignan mo ako sa mga mata you changed your mind." Tinitignan niya yung mga ulap.

"I still love Sabel..Sabel's my life. We can deny that we don't love them anymore but we ca't lie to ourselves."

"I still have to let him go." Nginitian ko siya at nginitian niya rin ako. I'll set him free and I hope his happy.

Jupiter's POV

Naghiwalay na kami ni Meg. I'm happy with her decision. Sometimes you have to let go and hold on. If she chose to let go well, I have chose to let go earlier. Naglakad lakad ako sa kalsada at nakasalubong ko si Terrence.

"Jupiter.." Nanlaki ang mga mata niya at tinapik ko naman ang braso niya.

"Pars, musta?" Napakunot naman ang noo niya.

"O-okay lang, ata. Ikaw?"

"Okay lang din. Si Sab?"

"About her, she got depress.." Bigla naman akong nagalala.

"Why?"

"We all know what's happening, Piter." Nlihis ko ang tingin ko.

"She had to be okay."

"She's not..without you."

"She can manage."

"Piter, you must help us."

Helping you would just cause trouble. If meg let go, I'll let go too." Tumalikod na ako sa kanya.

"Ganyan na lang ba kayo?! Mga duwag?!" Huminga ako ng malalim.

"Take care of Sabel." Tulyan na akong umalis sa harap niya.