Γιατί εμένα;

Η συνάντηση

Marina's POV

Βαρέθηκα τόσοοο πολύ τόσες ώρες που έκαναν μέχρι να μας πουν που είναι οι τάξεις μας και να πάρουμε βιβλία.Έλεος.

Ευτυχώς δεν είχε έρθει ο μαλάκας ο Αλέξης.Αν θεωρούσα τους άλλους κάγκουρες και κωλόπαιδα τότε αυτός ήταν Ο ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΣ από όλους και τύχαινε να είναι και ο πρώην μου.

Όλοι είχαν ξετρελαθεί με το καινούριο μαθητή.Εγώ δεν του έδωσα και τόση σημασία βέβαια.Μπορώ να πω ότι ήταν ωραίος αλλά το είχα ξεκαθαρίσει στον εαυτό μου.Δεν θα ξανά μπλέξω με άτομα τέτοιου τύπου.

Το αγαπημένο μου σημείο είναι αυτό τώρα:"Είστε ελεύθεροι να φύγετε".Όταν το είπε ο διευθυντής γύρισα στις άλλες κατευθείαν με ένα βλέμμα, ξέρετε τι σημαίνει αυτό.

Μ-Έχουμε φύγει για καφέ,είπα και δεν άργησα να βγω από το σχολείο και να τρέξω στη καφετέρια στο άλλο τετράγωνο.

Κ-Καλά ρε Μαρίνα..ωχ...μας πέθανες...γιατί έτρεχες..;

Μ-Καλά ρε πώς κάνεις έτσι;Απλά δεν είχα όρεξη να κάτσω να δω τα μούτρα τους.

Ι-Ωχχχ..

Μ-Τι έγινε;

Ι-Ό,τι και να γίνει ΜΗΝ ΚΟΙΤΆΞΕΙΣ ΠΊΣΩ ΣΟΥ.

Εννοείτε πως γύρισα.

ΓΙΑΤΊ;

Με είδε γαμώτο και εννοείτε πως ήρθε προς το τραπέζι μας.ΜΑ ΤΙ ΘΡΆΣΟΣ!?

-Κορίτσια τι κάνετε,όλα καλά;Οπ, Μαρίνα και εσύ εδώ;!Εγώ νόμιζα ότι δεν θα ξανά έβγαινες από το σπίτι σου μετά από το χωρισμό μας.Χαχαχαχαχαχα...

Μ-Πες μου ένα λόγο που ήρθες εδώ;Ένα γιατί υπάρχεις; Και επίσης ποιος σου είπε ότι μπορείς να μου μιλάς;

Αλ-Καλά ακόμα δεν το ξεπέρασες;Εγώ είπα να πω ένα γεια.

Μ-Το είπες,άντε γεια τώρα.

Αλ-Καλά...Έτσι και αλλιώς θα σε ξανά δω στο σχολείο.

Μ-Άντε γαμήσου.

Η Κωνσταντίνα τα είχε πάρει λίγο στο κρανίο.

Κ-Πώς τολμάει αυτός ο βλάκας μετά από ό,τι σου έκανε.Σου την έπεφτε έναν ΟΛΌΚΛΗΡΟ χρόνο και όταν σε κατάφερε και τα φτιάξατε και είχες αρχίσει να τον ερωτεύεσαι,ΑΥΤΌΣ πήγε και είπε στους ΠΆΝΤΕΣ ότι εσύ τον κυνηγούσες και είστε μαζί επειδή σου δείχνει οίκτο και δεν φτάνει αυτό,ετοιμάζεται να έρθει και να σε χωρίσει γιατί τον προκάλεσαν σε ένα ηλίθιο θάρρος ή αλήθεια!

Μ-Φτάνει!Τα θυμάμαι και εγώ και μάλιστα πάρα πολύ καλά.Εσείς συνεχίστε...εγώ θα πάω σπίτι.

Ι-Μα είναι μακρυά.Θα πας με τα πόδια;Δεν ήρθαν να σε πάρουν ακόμα...

Μ-Όχι θα φύγω,άλλωστε οι γονείς μου μου έλεγαν για μία έκπληξη το πρωί.

Τις χαιρέτισα και βγήκα από εκεί μέσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.Δεν άργησα να ξεσπάσω σε κλάματα αφού τα ξανά θυμήθηκα όλα.Πώς γίνεται να φαινόταν τόσο καλός και να αποδείχτηκε τόσο τόσο...Αχ δεν υπάρχουν λέξεις να τον περιγράψουν.

Χωρίς να το καταλάβω είχα φτάσει στο σπίτι.Οι γονείς μου ήταν έξω και πακέταραν τα πράγματα τους.Είχε πολλές βαλίτσες.

Ποια ήταν αυτή η έκπληξη;Ελπίζω κάτι καλό γιατί δεν αντέχω άλλο...