Γιατί εμένα;

Πες μου ότι είναι εφιάλτης

Spyros' POV

Γαμώτο,δεν θέλω να την αφήσω να γυρίσει μόνη της αλλά από την άλλη έχει δίκιο.Δεν νομίζω να της συμβεί τίποτα.Έτσι θέλω να πιστεύω.

Μπήκα στο σπίτι και πέταξα το κινητό κατευθείαν στο καναπέ.Πάω να κάνω μπάνιο και μετά να δω καμία ταινία.

_Μετά από 15 λεπτά_

Γαμώτο δεν μπορώ να την βγάλω από το μυαλό μου.Καλύτερα να της στείλω μήνυμα να δω αν είναι όλα καλά.Κάτσε που είναι όλοι;;;

Σ-Άγγελε;;;

Καμία απάντηση.Κάτσε τι είναι αυτό στο τραπέζι της κουζίνας.

Σπύρο και Άγγελε,

Εμείς φύγαμε για το εξωτερικό,γιατί είχαμε μία σοβαρή εκκρεμότητα.Θα γυρίσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε αν και νομίζω μετά από τον ένα μήνα.

Να προσέχετε και φιλάκια πολλά.Σας αγαπάω

Κα Μαρία.

Υ.Γ. Φαγητό έχει στο ψυγείο και λεφτά στο συρτάρι.

Τέλεια.Κάτσε ο Άγγελος το ξέρει;;;Να τον πάρω να του το πω.Θα χαρεί,στάνταρ.

Έπιασα το κινητό στο χέρι μου όταν είδα 19 αναπάντητες από την Μαρίνα τι στο καλό;;;Ας την πάρω πίσω...

Τουτ

Τουτ

Μα καλά γιατί δεν το σηκώνει;;;Λες να έπαθε κάτι;;;;

Στο τέταρτο χτύπο το σήκωσε

-Ναι;;;

Σ-Μαρίνα,τι έγινε;;;Είσαι καλά;;;Γιατί με πήρες τόσες φορές τηλέφωνο;;;;

-Συγγνώμη φίλε,η Μαρίνα κοιμάται.Την κούρασα πολύ βλέπεις και δεν άντεξε άλλο,την πήρε ο ύπνος.

Ποιος είναι αυτός ο μπάσταρδος,που σήκωσε το τηλέφωνο της Μαρίνας.ΤΗΣ ΜΑΡΊΝΑΣ ΜΟΥ!

Σ-Ποιος είναι;;;

-Άστο φίλε,που να σου εξηγώ.Πάντως,ένα θα σου πω αφού εσύ δεν σήκωνες τα τηλεφωνήματα της,πήρε εμένα.Όπως κάνει πάντα,γυρνάει σε εμένα.

Κάπου την ξέρω εγώ αυτή τη γαμημένη τη φωνή αλλά τέλος πάντων.

Ποιος είναι,δεν πιστεύω λέξη από όσα είπε.Και αν όμως δεν πήγε στης Ισμήνης και πήγε σε αυτόν.

Θα εκραγώ και θα τον σπάσω το μαλάκα.

Δεν θέλω να ακούσω ούτε λέξη παραπάνω,θα το κλείσω και θα ηρεμήσω.

Πάνω που πάω να τερματίσω την κλίση ακούστηκε η φωνή της Μαρίνας

Μ-Μπάσταρδε!

Και μετά το τηλέφωνο συγκρούστηκε με κάτι.Καλά αθάνατο,αφού ακόμα ακούω τι λένε.Τώρα είμαι σίγουρος ότι κάτι δεν πάει καλά.Έχει πρόβλημα και εγώ δεν είμαι εκεί για να την σώσω.Μπράβο Σπύρο!Κάτσε τώρα μήπως ακούσω τίποτα,η Μαρίνα είναι έξυπνη κάτι θα σκεφτεί.

-Τι είπες μόλις τώρα;;;;

Μ-Αυτό που άκουσες.Γαμώτο άμα είχα στρίψει και δεν είχα φύγει όλο ευθεία στο δεύτερο στενό και μάλιστα απομακρύνθηκα πολύ.Άμα είχα πάρει το σωστό δρόμο,τώρα θα ήταν όλα αλλιώς.

Ξέρω που είναι.Ας το κλείσω τώρα για να μην την καρφώσω.

Ντύθηκα στα γρήγορα και πήρα τη μηχανή μέχρι τη στροφή που ανέφερε η Μαρίνα.Ελπίζω να μην φτάσω αργά.Άμα την πειράξει ο πούστης,δεν θα τον βρουν ζωντανό.Το λέω και το εννοώ.

Κατέβηκα από τη μηχανή και συνέχισα με τα πόδια.Άκουσα ένα ουρλιαχτό.Όχι δεν παίζει.Δεν μπορεί να είναι αργά.

Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα,μέχρι που ένιωσα τις πρώτες ψιχάλες.Οι λάμπες τρεμόπαιζαν.Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό.

Σ-ΜΑΡΙΝΑΑΑΑ

Που είσαι ρε γαμώτο;;;

Συνεχίζω να τρέχω και να φωνάζω το όνομα της.Δεν απαντάει και η απελπισία ζωγραφίζεται στο πρόσωπο μου.

Σε λίγο κάτι φάνηκε στο δρόμο ξαπλωμένο.Μοιάζει με άνθρωπο.Έτρεξα και αυτό που είδα δεν μπορεί να συμβαίνει στα αλήθεια.Όχι αρνούμαι.

Κάλεσα ένα ασθενοφόρο και κάθομαι και κοιτάω.Τι να κάνω;;;Δεν μπορεί να είναι αυτό το τέλος,έτσι;;;Γαμώτο μου.

Author's POV

Μόλις ο Σπύρος την αντίκρισε δεν μπορούσε να κουνηθεί από το σοκ.Η Μαρίνα βρισκόταν στο έδαφος με ματωμένα ρούχα.Ο δρόμος είχε γεμίσει αίματα και ο ουρανός...ήταν σαν να θρηνούσε μαζί του.

Αφού κάλεσε ασθενοφόρο,ο Σπύρος άρχισε να τραβάει τα μαλλιά του και να ρίχνει τις ευθύνες στον εαυτό του.Τα δάκρυα δεν άργησαν να έρθουν και έσκυψε για να την κρατήσει στην αγκαλιά του.Μάλλον για μία τελευταία φορά.

Τα χέρια του βάφτηκαν με το αίμα της και δεν μπορούσε απλά να το πιστέψει.Νόμιζε ότι όλα αυτά είναι ένας εφιάλτης,ότι θα ξυπνήσει αύριο και θα την δει στο σχολείο,ότι όλα θα είναι μια χαρά.

Σ-Σε παρακαλώ...μην με αφήσεις,κρατήσου...είσαι δυνατή,θα αντέξεις

Αυτά της είπε και πλέον τα φώτα έσβησαν.Αλλά βαθιά μέσα του ήξερε ότι η Μαρίνα τον άκουσε και ότι δεν θα εγκαταλείψει και θα σωθεί.Έτσι ήθελε να πιστεύει.Έτσι ήθελε να ελπίζει...