Slide

Chapter 23: A Piece Of Her Past

HINDI ALAM NI BREE KUNG SAAN MAGSISIMULA. Natagpuan na lang niya ang sarili na nakaupo sa pasilyong iyon. Katahimikan ang namamagitan sa kanila ni Virgo.

Nagnakaw siya ng tingin sa lalaki. Why would the future president of the Philippines be sitting here beside her? On an empty hallway? Nakaupo sila sa carpeted nitong sahig, nakasandal sa pader na kahanay ng ilang mga pintuan ng silid na walang mga gumagamit, dahil wala namang lumalabas-pasok doon.

Pinaglalaruan ng kamay ng lalaki ang stick ng sigarilyo na hawak nito. Nakapatong ang braso sa nakataas na tuhod. Hindi nito alitana kung nakasuot ng mamahaling suit habang nasa ganoong posisyon.

Virgo turned to her. Alam niyang pinag-aaralan siya ng lalaki. Hindi naman denial si Bree na obvious sa mga mata niya na naiiyak siya. Tumingala siya. Nahigit ang paghinga.

"Hindi makakatulong iyan," basag nito sa katahimikan. "You can't stop feelings when they want to show."

Pinilit pa rin niya na pakalmahin ang sarili.

"You have to let go of the tears."

"Ano ba ang ginagawa mo rito?" lingon niya sa lalaki. "No one should see us here."

"I'm here to ask you that," matiim nitong titig sa kanya. "Nandito ako dahil nag-lunch meeting kami ng mga kapartido ko."

Umiwas na lang siya ng tingin sa lalaki. Tinaas ni Bree ang mga tuhod para mayakap ang mga binti.

"May kinausap lang ako."

"Who could that be," he breathed out. Sinandal na nito ang likod ng ulo sa pader.

"Krista."

Lumingon ito sa kanya. "Krista?"

"She's famous. Dapat kilala mo siya," mapait niyang iwas ng tingin dito.

"Why would a girl make you cry?"

"Hindi pa ako umiiyak."

"You're about to."

She released a heavy frustrated sigh. "Galit ako. Sobrang galit. Nakakainis dahil nakakaiyak ang sobrang galit. Hindi dapat ganoon kapag nagagalit ang isang tao."

Tumaas ang sulok ng labi nito. "You think so?"

Nakipagtitigan na siya kay Virgo. "Iwanan mo na lang ako dito. Baka hinahanap ka na ng mga ka-lunch meeting mo."

Mahina itong tumawa. "I'm on a break from them. It's not like you to worry about me," may himig panunukso iyon.

"I am not worried about you," iwas niya ng tingin sa lalaki. Kung bakit parang nahihiya siya, ewan. Mas occupied ang isip niya ng problema kay Krista kaysa sa nararamdaman para kay Virgo ngayon.

"Eh 'di huwag kang makialam kung may mga maghanap sa akin o wala."

"Baka makita nila tayo."

"You really never relax," he sounded amused, staring at her with a hint of wander behind his concern.

Yumuko siya. Napagtripan na kutkutin ang kinauupuang carpet.

"Akala ko," hindi rin niya napigilan ang hindi mapakwento, "makukuha ko na 'yung big break na ilang taon ko nang pinagta-trabahuan, Mr. President."

"You got a movie offer? You're finally a leading character in a movie?"

"Sana," matamlay niyang sagot. She was plucking the carpet carefully with her delicate fingers. "Dapat..."

"And this Krista... she got the role from you?"

Tumango-tango siya. Ayaw na niyang umimik dahil parang hikbi na ang lalabas sa pagitan ng kanyang mga labi.