Kirletme Hayallerimi

6. Bölüm

-Görüşme-

''Nasıl gidiyor alışabildin mi?'' Taehyung'un sorusuyla camdan dışarıyı izlemeyi bırakıp dikkatle yola bakan adama döndüm.

''İyi, bir sorun yok. Namjoon bugün gelmeyecek mi?'' aynada kısa süre gözlerimiz buluştu.

''Toplantısı uzadı, ne zaman gelir bilmiyorum ama gelecektir.'' dedi.

Namjoon'un gözü kapalı güvendiği tek adamı beni kafeden aldığında saat tam ondu. Onu görmeyi bekliyordum, Namjoon kendisi gelecek olsa bir saat önceden gelir ve kafede beni rahatça görebileceği bir masaya oturup beklerdi.

Araba bir kırmızı ışıkta durduğunda boğazını temizledi Taehyung.

''Sana yine zarar veriyor mu?'' beklemediğim soruyla bocalamıştım. Taehyung birçok kez Namjoon'un bana vurduğuna şahit olmuştu, bir kere de beni onun elinden zor almıştı ama şimdi benimle bu şekilde ilgilenmesi garip hissettirmişti.

''Bana iyi davranıyorsun diye seninle yatmam Tae.'' gülerek söylediğimde o da gülümsedi.

''Benimle yatmanı istemedim, sadece sana bir soru sordum.'' sesi yüzündeki ifadeye karşın sertti. Şakam onu sinirlendirmişti anlaşılan. Kuru dudaklarımı ıslatıp tekrar camdan dışarıya çevirdim bakışlarımı.

''O artık bana zarar veremez.'' Hissettiğim tek şey sürekli içimi kazıyan bir acıyken bana ne kadar zarar verebilirdi?

Yolculuğumuzun sonunda araba yavaşça sitenin garajında durdu.

''Jimin...'' Motoru susturup başını koltuğa yasladı. Sessizce devam etmesini bekledim. ''Neden ona bir şans vermeyi denemiyorsun?'' gözleri kapalıydı. Derin bir nefes alıp yavaşça bıraktım.

''Ona sayısız şans verdim, bir yenisi neden seni ilgilendiriyor?''

''Seni sandığından fazla önemsiyor.''

''Bu sorumun cevabı değil. O mu söyledi benimle konuşmanı?''

Dönüp bana baktığında yüzü her zaman olduğundan daha ciddiydi.

''Hayır, muhtemelen böyle bir konuşma yaptığımı bilse dilimi keser.'' dedi.

''O zaman sus Taehyung, zaten az konuşuyor olman o dile ihtiyacın olmadığı anlamına gelmez.''

Hafifçe gülümsedi.

''Tavsiye için sağol fakat ona bir şans daha vermeni istiyorum. Senin için değişmeye çalışıyor.''

''Tae umrumda değil. Namjoon ne isterse yapıyorum, sözünden çıkmıyorum ve ne zaman isterse onunla yatıyorum. İstediği benim sevgim olsaydı bunu almak için daha önce çabalardı, beni bir mahkuma çevirmeden önce.'' sakin bir şekilde konuşuyor olsam da öfkem sesime yansımıştı. O benim için değişiyordu ha? Ben tamamen tükendikten sonra, beni tamamen bitirdikten sonra benim için değişiyordu?

Saçmalık!

Konuşmasına fırsat vermeden arabadan inip asansöre yürüdüm. Arkamdan geldiğini biliyordum. Sadık köpek sahibinin oyuncağını kolluyordu, aman ne güzel! Daireme girip kendimi duşa attığımda ılık suyun altında ne kadar vakit geçirdiğimi bilmiyorum. Artık boğuluyormuşum gibi hissetmemem gerekmiyor muydu? Bir işim vardı, iyi bir patronum vardı, iş arkadaşlarım vardı, Namjoon bana karşı daha iyiydi ve artık normal bir hayatımın olduğunu hissediyordum. Peki neden geçmiyordu boğazımda ki yumru...