24.Bölüm Nefesim

2.1K 156 29
                                        

Bugün beniim doğum günümm doğuumm günümm ayy nası mutluyuuumm.
18.10
Acısıyla tatlısıyla hoşgeldiin yeni yaş!

T:Bir kaç hafta abime derim burda kalırım. Haftasonları sıklıkla gelirim sende gelirsin. Gece yatmadan görüntülü konuşuruz her an konuşuruz. Gün aşırı mesajlaşırız araşırız biz yeter ki isteyelim her şekilde hallederiz.
N:Kokunu özlersem.

Tahir dizlerimden kalktı ve yüzümü avuçları içine aldı.

T:Senin için valizimde bir tşört var.
N:Sen koksun da.

Kısa bir bakışmadan sonra çift özlemle dudaklarını birleştirdi.

N:Hayal gibiydi senle olmak.
T:ama şimdi gerçek birtanem. Bundan sonra hep biz varız, asla ayrılmayacağız.
N:Tahirim çok korktum seni birdaha göremiyeceğim diye onunla evleneceksin diye çok korktum. Kendime hakim olamadım sana aşık oldum.
T:İyiki olmuşsun Nefesim.
N:Rüya değil dimi bu?

Adam kadının gözlerinin içine baktı. Yüzüne doğru yaklaşıp dudaklarına uzun bir öpücük kondurdu.

T:Rüya değil.
N:İnandım şimdi diyip gülümsedi.

Kadın çantasından defterini ve kalemini çıkardı.

N:Hani sen sormuştun ya bu deftere ne yazıyorsun diye. Ben hep bu deftere seni yazdım. Duyguralarımı, nefretimi, öfkemi herşey bu defterde yazıyor. Her anımız.
T:Getir bakalım okuyalım beraber.
N:Hayır olmaz! Özel bir gün için saklı bu. Sadece o zaman okuyacağız ikimiz beraber.
T:Tamamdır hatun.
N:Ama şimdi izin veriyorum ben yazarken sende okuyabilirsin yazdığımı.

Kadının bu tutumu adamı güldürmüştü.

"Hayaller gerçek oluyormuş. Ben bunu seninle bir kez daha anlıyorum. Sen benim her gece ettiğim en güzel duamsın bak şimdi yanımdasın. Kollarınla sımsıkı sarıyorsun beni. Artık benimlesin ve hep benimsin..."

Kadın her satırını mutlulukla yazıyordu. Adam ise kollarıyla sevdiğini sarmış bir şekilde yazıyı okuyordu.

T:birtanem dere kenarı biraz soğudu üşütmeni istemem. Gidelim mi?
N:Olur.

Kadın son kelimelerini yazıp çantasına eşyalarını yerleştirdi. Adamın uzattığı el yardımıyla ayağa kalktı.

T:Şimdi ne yapmak istersin?
N:Sen varsın ya bir şey istemem başka.
T:Aç mısın? Kahvaltıda birşey yememiştin.
N:Nasıl yiyebilirim ki? Sen gidicektin.
T:Ama gitmedim. Sensiz olmazdı.
N:İyiki böyle gitmedin.
T:Yolda bir kez olsun o kızarık gözlerin çıkmadı aklımdan.
N:Konuşmayalım bunları.

Adam kadına elini uzattı kadın gülümseyerek uzatılan eli tuttu.

T:Bu ellerimiz asla ayrılmayacak. Bu eli bir kere tuttum mu asla bırakmam.

El ele arabaya doğru yavaş yavaş yol aldılar.

N:Şey Hazal kendini kötü hissetmiştir.
T:En doğrusu buydu. Üzülecek biliyorum ama en doğrusu buydu. İstanbul'a gidince konuşacağım onunla. Doğru insan ben değildim bir başkasıydı. Onu bulmalı.
N:Hayalleri yıkılmıştır.

Kadın suratını astı ve adamın elini bıraktı.

T:Birşey mi oldu?

Adam ellerini kadının yanaklarına koydu.

N:Hazal orada üzgün ağlıyordur ama biz mutluyuz gülüyoruz. Kendimi onun mutluluğunu çalmış gibi hissediyorum.
T:O ne demek öyle? Ağlıyordur doğru ama bunu atlatıcak. Sonsuza kadar üzgün kalacak değil. Ve bu bizim mutluluğumuz bunu hakettik.

Al YazmalımBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin