Unicode
စာမေးပွဲဖြေနေရပြီမို့ စာကိုသာ အာရုံစိုက်ထားရသည်။သို့သော် ရတုကတော့ ခေါင်းထဲမှာ စာတွေသာမက ဥာဏ်နဲ့ ခရီးထွက်ဖို့ Planပါ အသင့်ရှိနေသည်။
ကမ်းခြေသွားမယ်။ညဘက် သောင်ပြင်မှထိုင်မယ်။ဖွင့်ပြောမယ်။ဥာဏ့်ကို သွားမယ်ဆိုတာ အသိပေးလိုက်ရင် ဟိုမိန်းကလေးပါလာမှာကိုစိုးရိမ်သည်။ဒါကြောင့် ဥာဏ့်ကို အသိမပေးဘဲ ဒီတိုင်းခေါ်သွားဖို့သာ ရတုစဥ်းစားထားသည်။
"ရတု ဖြေနိုင်လား"
"အင်း ဖြေနိုင်တယ်။မင်းရော"
"Okပါတယ်ကွာ။မနက်ဖြန်ဆို လွတ်ပြီကျွတ်ပြီ"
အညောင်းဆန့်ရင်း ထအော်တဲ့ ဥာဏ်ကြောင့် ရတု ဟက်ဟက်ပက်ပက်ရယ်မိသည်။ဒီလို မရယ်ရတာ ကြာပြီ။
"မနက်ဖြန် မေမေတို့ဆီ ချက်ချင်းပြန်မယ်နော်"
"ဟုတ်ပါပြီကွာ။ပစ္စည်းသိမ်းပြီး ပြန်ကြတာပေါ့"
"ခုထဲက သိမ်းထားရမယ်"
"As you like.ခဏ ငါ ဖုန်းပြောလိုက်ဦးမယ်"
တုန်ခါလာတဲ့ ဖုန်းကြောင့် ရတု ဥာဏ်နဲ့စကားပြောတာ ခဏရပ်ပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။
"Hello David"
မျက်လုံးထောင့်ကတွေ့လိုက်တဲ့ မြင်ကွင်းက အခန်းတံခါးဖွင့်နေတဲ့ ဥာဏ့်လက်တွေက နှေးသွားသည်။
"Jack မနက်ဖြန် စာမေးပွဲပြီးပြီနော်။ငါ မင်းနဲ့တွေ့ချင်လို့ ရလား"
"ငါအိမ်ပြန်ရမှာDavid"
"အင်း ရပါတယ်။ကျေးဇူးပါ Jack"
"ဘာကြောင့်လဲ"
"အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့သူငယ်ချင်းဖြစ်နေသေးတယ်လေ"
"သြော်"
"စာမေးပွဲဖြေနိုင်ပါစေကွာ။ပြီးတော့ ဥာဏ်နဲ့လည်း အဆင်ပြေပါစေ"
"Thank you David"
ဖုန်းချပြီးတော့ ဆွဲလက်စပုံကို ဆက်ဆွဲနေလိုက်သည်။ဥာဏ်ကတော့ မနက်ဖြန် အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်နေသည်။စာတွေအတော်ပိုင်နေပုံရသည်။
~~~__~~~__~~~__~~~__~~~
"မောင်"
"ပြောလေ သွယ်"
"တစ်ခုခုစားပြီးမှ ပြန်ကြရအောင်လေ"
