Unicode
"Dada...Dada...Dada..."
ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ကားယားခွပြီး ရတုကို တဖတ်ဖတ်နဲ့ ရိုက်ကာ Dadaဟု အဆက်မပြတ်ရွတ်နေသော သားသား။
"Daddy အိပ်ချင်သေးတယ်လေကွာ"
"အပျင်းမကြီးပါနဲ့တော့ Daddyရေ ဒီနေ့ အခန်းရှင်းမလို့ သားကို ထိန်းပေး"
"ပိတ်ရက်ဆို အချစ်ကို ကိုယ်ထိန်းခိုင်းဖူးလို့လား"
မျက်လုံးက သေချာမပွင့် နှုတ်ခမ်းက ဆူထားသေးတယ်....ကလေးအဖေတဲ့လား ဒါက.....
"ဟုတ်ပါတယ်။အခု ထတော့ ၉နာရီ ၁၀နာရီဖြစ်နေပြီ"
သားဆော့ထားတဲ့ ကစားစရာတွေ ပစ်ပေါက်ထားတဲ့အရုပ်တွေကို ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ကာ ခြင်းထဲထည့်သိမ်းနေတဲ့ ဥာဏ်....
"Dada Dada.....ပါး~~~အာ ကူး..."
"စကားတွေများလိုက်တာကွာ...ဘယ်သူ့သားလေးလဲ"
"Dada"
"လူလည်ကွာ"ဟုဆိုကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ကသားကို အိပ်ယာပေါ်လှဲချစေပြီး မျက်နှာအနှံ့လိုက်နမ်းနေသည်။
"ရတုရေ...အရမ်းမစနဲ့ မင်းသား ငိုရင် ချော့ရခက်တယ်"
ဥာဏ် ပြောလိုက်လေတော့ သွားလေးဖြီးပြီး....
"အသည်းယားလွန်းလို့ပါ အချစ်ရယ်"ဟု ပြောလာသည်။
"သွား သွား မျက်နှာ မြန်မြန်သွားသစ်။ပြီးရင် ခြံထဲဆင်းပြီး သားနဲ့ သွားဆော့ပေး..."
"Yes sir...ရော့"
သားကိုချီပြီး ဥာဏ်ထိုင်နေတဲ့ ဘေးမှာ လာချပေးသွားသည်။ကုတင်ပေါ်မှာ ထားခဲ့လို့မရဘူးလေ ကိုယ်တော်ချောက လေးဖက်သွားတက်နေပြီဆိုတော့ ပြုတ်ကျမှာပူရတယ်...
"ပါး"
"ဗျာ"
"ပါး~~~"
"ဗျာ~~~"
သူ့လေယူလေသိမ်းအတိုင်း ဥာဏ်က ထူးပေးလေတော့ တခစ်ခစ်နေနဲ့ သဘောတွေကျနေလေရဲ့။
"ပြီးပါပြီဗျာ...လာ Daddyဆီ"
"မြက်ခင်းပေါ်မချပေးနဲ့နော်....ထိုင်ချင်ရင် အခင်းခင်းပြီးမှ ထိုင်ဆော့ကြ။သစ်ရွက်တွေ ကောက်မစားစေနဲ့နော်"
"ဥာဏ်ရယ် ကိုယ်သိပါတယ်"
"သိတယ် သိတယ်နဲ့ ဟိုတစ်ခါတုန်းက သူ့သား သစ်ရွက်ကြီးပါးစပ်ထဲကောက်ထည့်နေတာကို မမြင်ဘဲနဲ့များ"
