Part-17

6K 304 24
                                        

Unicode

"ထတော့~~~"
ရတု တစ်ယောက် စောစောနိုးနေ၍ ဥာဏ့်ကို အတင်းနှိုးနေသည်...

"Coffeeသွားသောက်မယ် ထတော့။အပြင်မှာ သွားစားမယ် ထပါတော့"
"အချစ်ရေ~~~ထတော့လို့ ဒီနေ့မှ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အိပ်နေတာလဲ"

"အိပ်ချင်သေးတယ်။ခေါင်းနောက်နေတယ်"

"ဟမ် နေမကောင်းဘူးလား"
ကမန်းကတန်း ကိုယ်ပူစမ်းတော့ ကိုယ်တော့ပူမနေ...

"ကိုယ်တော့မပူဘူး။ထထ မျက်နှာသစ် တစ်ခုခုစားပြီး ဆေးသောက်"

"အိပ်ဘဲ အိပ်ချင်နေတယ်။ခဏလောက် ထပ်အိပ်ချင်တယ်"

"အင်း အိပ်အိပ်။ငါဖက်ထားပေးမယ်"
ချစ်ရသူကို အသာဖက်ပြီး ငြိမ်နေပေးလိုက်တော့ ချက်ချင်း ပြန်အိပ်ပျော်သွားသည်။

စာကြည့်စားပွဲပေါ်ရှိ ဥာဏ်ဖုန်းရဲ့မြည်သံကြောင့် ရတု အသာထကာ ဖုန်းသွားကိုင်ရသည်။Contact nameက Momတဲ့...

"ဟယ်လို အန်တီ"

"ရတုလား။ဥာဏ်ရော ?၂ယောက်လုံး အိမ်မှာမရှိဘူးလား"

"ရှိတယ် အန်တီ။ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"တံခါးခေါက်တာ လာမဖွင့်ကြလို့လေ။ရှိတယ်ဆိုလဲ တံခါးလာဖွင့်ဦး"

"အာ...လာပြီ အန်တီ"
ကမန်းကတန်း ပြေးကာ တံခါးသွားဖွင့်ပေးတော့ အန်တီက အိတ်တစ်အိတ်ဆွဲကာ တံခါးရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

"ခုမှ နိုးတာလား"

"ဟီးဟီး ဟုတ်တယ်။ဥာဏ် က အိပ်တုန်း"

"ဟောတော်။ကျောင်းပိတ်ပိတ်ချင်းအိမ်ကို ၁ပတ်ကျော်လောက်ဘဲ လာနေပြီး ပြန်သွားလိုက်တာ အခုဘဲ အောင်စာရင်းထွက်ခါနီးပြီ ပြန်ကိုပေါ်မလာဘူး။အရမ်းတွေ ငြိမ်နေတော့ ဘာတွေများ အလုပ်ရှုပ်နေလဲ လာcheckတာ။နင်တို့၂ယောက် part-timeတွေ ခိုးလုပ်နေကြတာလား"

"အလုပ်ရှုပ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး။part-timeလည်း မလုပ်ဘူး။စိတ်ချပါ အန်တီရယ်။ဘာရယ်မဟုတ်ဘူး ၂ယောက်လုံးပျင်းနေတာနဲ့ မပြန်ဖြစ်တာ"

"အေးပါ အေးပါ။ဥာဏ့်ကို သွားနှိုးချည်။ဒီကောင်လေး ဒီအချိန်ထိ အိပ်လေ့မရှိပါဘူး"

မာနဖြင့် ထုဆစ်သောМесто, где живут истории. Откройте их для себя