DNA twisted

[34] zie daar eens Nora!

We waren ondertussen al een aantal uur onderweg, het dorpje waar we vandaan kwamen lag al ver achter ons. Darren had nogal een stevige pas ingezet en Fawna en ik konden maar met moeite volgen, ondanks dat we nu al een aantal weken uit het centra ontsnapt waren was onze conditie nog steeds niet optimaal, dat kon ook eigenlijk niet. Maar goed dat veranderde niets aan Darrens tempo.
.
'Kunnen we zo even een pauze nemen.' Vroeg Fawna vermoeid, Darren draaide zich om en keek ons om ste beurt aan 'ik denk dat als we goed doorlopen jullie eerder genezen kunnen worden. Daarbij zullen we toch echt door moeten lopen.' Zei Darren tegen ons, Fawna zuchtte diep en liet haar hoofd vallen. Ik gaf haar eigenlijk op het moment wel gelijk, dit was dood vermoeiend! Bergje op, bergje af, rotsje op, rotsje af. Het was niet een heel makkelijk terrein om te belopen.
.
'We zijn geen berg geiten.' Zei ik tegen hem om Fawna te steunen. 'Jij Nora hebt de genen van Fawna. Jij zou hier anders wel tegen moeten kunnen.' Kaatste hij terug. 'Maar als je zeg maar bijna een jaar op een bed vast geketend zit heb je niet zo direct weer een goede conditie.' Was mijn weerwoord, Darren keek me strak aan en ik wist dat hij door mijn masker heen wilde komen. Dat lukte hem niet want die zat op het moment zo vast geplamuurd dat plamuurmessen zouden breken als ze het zouden proberen.
.
'Goed we gaan wel even zitten, maar wel een kwartiertje hoor!' Gaf hij toe, Fawna zuchtte opgelucht en liet haar direct in het lange gras vallen. Ik ging grinnikend naast haar zitten en hoorde wat kraken. Ik genoot er ook van om even mijn benen de lucht in te steken. 'Hadden die engelen ons niet direct thuis kunnen afzetten.' Klaagde Fawna een beetje. 'Zou nogal moeilijk zijn als ze niet weten waar je woont he.' Kaatste ik lachend terug.
.
'Ja daar heb je gelijk in.' Mompelde ze maar. Darren ging ook zitten en keek een beetje om zich heen. 'Wat vind je er tot nu toe van?' Vroeg hij aan me. 'Hoe bedoel je?' Kaatste ik terug. Darren verzette zich even zodat hij me beter kon aankijken 'van de eilanden?' Zei hij. Ik glimlachte naar hem 'het is zo mooi dat het zowat tot je verbeelding spreekt, ik hoop hier nog een lange tijd te mogen blijven.' Lachte ik, Darren lachte even mee 'mooi om te horen, je gaat echt nog verbaast zijn om de dingen die hier zijn.' Beloofde hij me.
.
'Ik duik nog even achter een struik.' Zei Fawna plots uit het niets. 'He waarom?' Vroeg ik niet begrijpend 'wat denk je zelf? Ik moet nogal nodig.' Zei ze dringend. Oww op die manier, ik knikte en keek na hoe ze weg liep richting een struikje een stuk verderop. 'Ik denk dat haar fruitsap van daarnet begint te dringen.' Grapte Darren, ik keek hem grijnzend aan.
.
'Zou best wel eens kunnen.' Kaatste ik terug. Ik had nog wel een ander vermoeden waarom ze even in een struik dook, maar ik was niet van plan om haar dat plezier te gunnen. En met een beetje geluk had Darren zelf ook wel door dat hij nu niets moest proberen. Ik keek weer even naar de struik en ik voelde Fawna's priemende ogen. 'Ze zit ons te begluren he?' Vroeg Darren opeens dichter bij me dan ik daarnet dacht.
.
Ik draaide me om en zag inderdaad dat hij wat dichter wad gekomen, hij grijnsde samenzweerderig. 'Ja dat doet ze.' Gniffelde ik. 'Echt iets voor haar.' Zei Darren 'ik was al bang dat ze die onschuldige eigenschap al verloren was door jullie gevangenschap.' Zei hij nu serieus. Ik keek hem in zijn geel-groene ogen aan en zag dat hij pretlichtjes in zijn ogen had. 'Deed ze vaker dan mensen bespieden?' Lachte ik zachtjes. Darren begon ook te lachen 'oh ja zeker, haar nieuwsgierigheid kan soms echt dodelijk irritant zijn. En zeker als ze liefde ruikt.' Daarbij tikte hij even op zijn neus.
.
'Dus je denkt dat ze liefde ruikt?' Vroeg ik nu op de man af, ik was eigenlijk wel benieuwd of hij het zou toegeven. Darren begon nu harder te lachen 'die korte tijd dat ik je heb leren kennen weet ik nu al dat je graag op de man af vragen stelt, je bent recht door zee, dat mag ik wel aan je.' Grijnsde hij.
.
'Maar op je vraag, tja wat denk je daar zelf van? Je hebt Fawna's genen dus zou je dat wel moeten kunnen aanvoelen.' Grinnikte hij. Nu was het toch wel mijn beurt om rode wangen te krijgen, dit ontging Darren totaal niet en zijn grijns werd alleen maar breder. Voor ik het wist gaf hij me een snelle kus op de wang en ik wist daardoor ook echt niet hoe snel ik me van hem weg moest schuifelen. 'Waarom doe je dat?' Vroeg ik hem geschokt. Darren lachte 'ooh gewoon om Fawna te plagen.' Zei hij tussen het lachen door.
.
Ik keek hem fronsend aan 'ik kan je echt niet volgen.' Mompelde ik verward, sowieso wist ik niet goed wat er daar binnen in me afspeelde. Het was waar dat ik dingen kon aanvoelen van anderen, maar het was zo enorm verwarrend met mijn eigen gevoelens dat ik er zowat hoofdpijn van kreeg!
.
'Sorry Nora, had ik niet moeten doen. De verwarring staat gewoon op je gezicht geschreven.' Verontschuldigde Darren zich. Ik keek weer naar hem op en ik kon mezelf geen houding meer geven, ik wist dat mijn masker nu scheuren begon te vertonen en dat had Darren ook door. Hij glimlachte zuinig naar me.
.
Op dat moment kwam Fawna met een grote grijns weer aangelopen, ja dat was duidelijk, die heeft zowat alles mee gekregen wat er te zien viel. Ze ging naast me zitten en keek me verwachtingsvol aan. 'Wat?' Vroeg ik iets te bot, Fawna grijnsde gewoon naar me. 'Je weet dat Nora en ik een scène hebben opgezet om je te plagen.' Zei Darren droog tegen Fawna. Fawna draaide zich geschrokken om 'we weten heus wel dat je zat te gluren.' Lachte Darren, Fawna keek hem ontzet aan.
.
'Niet eerlijk!' Riep Fawna uit. Ik moest er wel een beetje om lachen, het was weer even alsof ze de oude Fawna was. Ik wist heus wel beter, ze probeerde Ben te vergeten en dat begreep ik volkomen. Ze wilde zich op iets richten, en op dit moment was dat dus duidelijk Darren en mij.
.
Fawna keek een beetje chagrijnig voor zich uit 'ach Fawna, mok niet zo en neem een broodje.' Grinnikte ik en stak haar een broodje toe die in haar tas zat. Fawna keek me kort aan en nam het broodje aan.
.
De pauze was hierna redelijk stil, we gingen alweer snel door en moest ik me echt tegen houden om te gaan klagen. Darren had weer het voortouw genomen en liep daarom ook alweer even een paar meter voor ons uit. Fawna liep redelijk stil naast me, het was duidelijk dat ze ergens aan dacht. Ik was dus niet van plan om haar iets te vragen dus bleef ik maar stil.
.
Na wat wel uren leken te zijn kwamen we op de punt van deze heuvel en konden we goed zien waar we waren. Ik zag duidelijk dat we nog maar een aantal kilometer moesten lopen voor dat we het water hadden bereikt, ik kon het al zien liggen. Het was een gigantisch mooi panoramisch zicht. Aan mijn rechter zij stonden wat schapen te grazen die zich geen erg aan ons trokken. En aan de linkerkant zag ik een weg passeren.
.
'Gaan we een stuk over de weg?' Vroeg ik aan Darren, hij keek me aan en knikte 'ja want dan vinden we sneller het pondje.' Legde hij uit. Fawna zette haar handen in haar zij en ademende eens diep in. 'Het is wel zo fijn om weer thuis te zijn.' Citeerde ze, ik moest er wel om lachen.
.
'Kom we lopen snel door, met een beetje geluk zijn we vanavond thuis.' Zei Darren. 'Denk je dat echt?' Vroeg Fawn op haar beurt. 'Nou we zijn al aardig op de helft en we zijn nu in de namiddag, ik denk als we goed blijven doorlopen dat we tegen tienen wel bij je huis zijn aangekomen.' Legde hij uit, ik zag dat Fawna even een glimlach kreeg.
.
'Kom laten we dan maar door lopen.' Zei ze vrolijk. Ik glimlachte naar Darren, hij wist haar weer een stuk vrolijker te krijgen. Dit keer nam Fawna het voortouw en liepen Darren en ik achter haar aan. Ze had een tweede adem gevonden en zeker toen we harde asfalt voelde onder onze voeten ging ze nog harder wandelen.
.
'Het is wel leuk met het vooruitzicht dat we bijna thuis zijn.' Zei Fawna terwijl ze even naar achteren keek, dit was dan niet mijn thuis en ik kende het hier ook niet. Maar ik voelde nu al dat ik het hier enorm naar mijn zin ging hebben. Ik lachte naar Fawna en ze draaide zich weer om.
.
Nu we een harde ondergrond hadden en ook daadwerkelijk recht uit gingen zag ik het pondje al snel verschijnen. 'Zeg moeten we ook niet voor het pondje betalen?' Vroeg ik Darren, hij keek me aan 'ja, maar het is een kleine oversteek en ik heb nog net genoeg geld om ons drieën te kunnen bekostigen.' Ik knikte naar hem 'dus het is niet zo heel veel?' Vroeg ik, Darren schudde zijn hoofd 'maak je teen zorgen Nora.' Lachte hij zachtjes.
.
'Zeg Darren, weet je wat ik me wel eens afvroeg? Heb jij ook een chip die iedereen ter wereld eigenlijk moest hebben?' Vroeg ik om de tijd te doden. Darren keek me moeilijk aan 'ja heb ik, maar zodra ik thuis ben ga ik dus echt wel een manier zoeken om die te verwijderen.' Legde hij uit 'nadat wat er met jullie is gebeurd wil ik dus echt niet dat ze me kunnen opsporen ofzo.' Vulde hij er aan toe.
.
'Begrijp ik volkomen.' Stemde ik in. 'Als je wilt kunnen Fawna en ik je er bij helpen met uitzoeken? Bij ons hebben ze dat al gedaan en ook de streepjes code hebben ze heel netjes verwijdert.' Lachte ik, Darren keek me geschrokken aan 'wacht, jullie hadden een streepjes code?' Vroeg hij perplex.
.
'Ja, nadat we waren opgenomen begaf onze chip het snel en hebben ze een streepjes code op ons getatoeëerd om ons toch maar te kunnen lezen.' Legde ik hem uit. Darren keek me even aan alsof hij niet lekker werd 'dat is.... Niet echt prettig.' Zei hij zachtjes. Ik haalde mijn schouders op, gedane zaken nemen geen keer.
.
.
.
Eenmaal bij het pondje hadden we het geluk dat hij al onze kant stonden waardoor we niet moesten wachten, Darren gaf een man die er bij stond het geld en toen hij zich weer bij ons had gevoegd begeleide hij ons naar een zit ruimte. Het stelde niet veel voor, gewoon bij de reling een paar zit bankjes. Ik plofte me neer en ademende even de frisse lucht in. Fawna ging op een ander bankje naast me zitten, ze keek over de reling heen naar de vogels die overvlogen.
.
Darren zette zich naast me en glimlachte blij 'straks komen we dus op een nieuw eiland aan. Ik kan je zeggen dat we nu ongeveer op de helft zitten.' Vertelde hij. Daar was ik redelijk blij mee om te horen. Ik glimlachte terug en was blij dat ik nu ene nieuwe start kon maken, nouhja bijna dan toch.
.
De boot deinde lichtjes terwijl ik een beetje om me heen keek. Op de boot stonden ook verschillende auto's die ook de oversteek maakte met het pondje, ook een fietster stond op de boot. Het was me wel op gevallen dat hier veel minder fietsers waren dan in Nederland. Ik wreef met mijn hand over mijn benen om ze een beetje op te warmen. 'Heb je het koud?' Vroeg Darren aan me, ik keek hem aan 'valt mee, komt gewoon door de wind.' Zei ik alleen.
.
Darren glimlachte en greep mijn handen 'ze voelen wel een beetje koud aan hoor.' Zei hij zachtjes, ik haalde mijn schouders op. Trok ze niet weg en hij ook niet, het maakte me eigelijk niet veel uit dat hij na een tijdje nog steeds mijn handen vast had. Ik voelde inderdaad na een tijdje dat mijn handen weer wat warmer werden.
.
Ik keek even naast me en zag Fawna naar me kijken, ik wist dat ze het gevolgd had en knikte heel lichtjes naar me toe alsof ze wilde zeggen: Nora luister nu eens naar jezelf. Ik staarde alleen maar terug, ik las op dat moment vrij veel in Fawna's ogen. Ze glimlachte toen ze doorhad toen ik begon te staren, ik zuchtte en keerde mijn blik weer haar voren. We waren bijna overgestoken en keek nu verlangend naar het eiland dat steeds dichter kwam.
.
'Ben je benieuwd?' Vroeg Darren naast me, ik keek hem aan en knikte. Meer wist ik niet te zeggen of te doen. Ik trok nu eindelijk mijn handen weer los en stond langzaam op, langzaam liep ik naar het uiteinde van de boot en keek nu verlangend weer naar vaste grond. 'Je bent best wel stil nu.' Zei Fawna naast me. Ik keek haar aan en grinnikte 'ik had even nood om even stil te zijn.' Zei ik zachtjes.
.
Fawna lachte 'je hebt liggen denken he?' Vroeg ze me, ik knikte en keek weer vooruit. 'Je moet echt doen wat je gevoel vertelt Nora. Het is echt het juiste.' Mompelde ze zachtjes. Ik zuchtte maar reageerde niet, ik wilde niet weer daarover beginnen. Ik kon net zo goed het zelfde tegen haar zeggen.
.
'Houden jullie je even vast meiden? Het zal even hard bewegen als ze ons aanleggen.' Zei Darren achter ons. Fawna en ik grepen even de reling en wachtte op de schok die zou volgens. Toen we de weg raakte bewoog het pondje even en deden de mannen die aan het pondje werkte hun werk en legde de noot even vast. Toen ging het koord open en mochten we van de boot af.
.
We werden nog even vriendelijk gedag gezegd en liepen toen weer gestaag door. 'Waar woonden jullie elfen eigelijk?' Vroeg ik toen we weer stevig op weg waren. 'Wij elfen wonen in een aparte gemeenschap gescheiden van de mensen, die van ons ligt redelijk hoog in een aantal bergen of hoge heuvels. Het is nogal een discussie of het nu bergen of heuvels zijn.' Legde Darren uit. 'Dus dat word weer klimmen?' Vroeg ik. Fawna knikte.
.
Super! Daar had ik dus echt even geen zin in.
.
----
.
Ja dit is een echt vullertje :p sorry, ik had op het moment niets beters, maar de vulkertjes moeten er ook zijn. Het is op het moment gewoon even wat minder, maar goed maandag hadden jullie de goal niet gehaald dus pas weer vandaag een stukje. Daarbij was ik goed op weg om veel reserves te schrijven, ging ik zelf een boek van de bib halen.... Pride and prejudice, je raad het al ik werd vast gezogen en kon niet stoppen met lezen tot ik het gisteren avond, pardon nacht uit had. Gelukkig was deze al lang en breed vorige week nog voor vorige week vrijdag al af.
Oke stemgoal voor maandag, en doe deze keer wat meer jullie best :p het was uitermate triest :3 690 Stemmen. (Op het moment 665 stemmen.) tot de volgende.