မအိပ်ဘဲ နိုးလာရတဲ့ မနက်ခင်းတွေဟာ
ရှောင်ကျန့်အတွက် မဆန်းတော့ပေ။ အိက်မပျော်ခြင်းဟာ သူ့ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလိုတောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီဘဲ။
ရုတ်တရက် ဖုန်း screen မီးလင်းလာတော့ ခေါ်တဲ့သူက ကျန်းချန်။
" ဟယ်လို အားချန်"
"မင်းမနေ့က ဆေးရုံလာတယ်ဆို ဘာဖြစ်တာလဲ ငါ့ကိုလည်း ဘာမှ မပြောပါလား ညတုန်းက ငါဖုန်းခေါ်သေးတယ် မင်းမကိုင်လို့"
"အင်း ဟုတ်တယ် ငါလာတယ် ထိခိုက်မိတဲ့ လူတစ်ယောက် ကူညီပြီး လိုက်ပို့တာပါ စိတ်မပူပါနဲ့ ငါနေကောင်းတယ်"
"စိတ်ပူသွားတာ ခွေးကောင်ရဲ့ မင်းဆေးရုံရောက်လာလို့ ရုတ်တရက် ပြောတော့လေ"
ရှောင်ကျန့်က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောတယ်။
"ဒါနဲ့လေ အားချန် ငါမနေ့က ပရိဘောဂ မကြည့်ဖြစ်ဘူး နောက်ရက်မှသွားကြမယ်
လေနော်"
ကျန်းချန်: အေးပါ။
ရှောင်ကျန့်: နောက်မှတွေ့မယ် bye။
ဖုန်းချပြီးတဲ့နောက် ရှောင်ကျန့်က သက်ပြင်း ချလိုက်တယ်။ မနေ့က အကြောင်းကို အားချန်ကို မပြောပြချင်ဘူး။ သူ့အပေါ်မှာ စိတ်ပူပြီး စိုးရိမ်တတ်သူမို့။
*****************
ဒီနေ့တော့ ရိပေါ် အလုပ်ကို သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကိုယ့်ဘာသာ သိလိုက်သည်။
လက်က နာနေတဲ့အပြင် ဖျားပါ ဖျားလာတော့ စိတ်ညစ်သွားသည်။
ရုတ်တရက် စိတ်ထဲမှာ မနေ့ကလူကို သတိရ
မိသွားသည်။ထပ်လည်း ဆုံချင်မိတယ်။
"ဝမ်ရိပေါ် မင်းဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ လမ်းကြုံလို့ ကူညီတာဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ပြီးတော့ နှစ်နာရီလာက်လေး တွေ့ဖူးတဲ့သူ့ကို တစ်သက်လုံး တွေ့ဖူးလာသလို တွေ့ချင်နေတာ ဆန်းကြယ်လိုက်တာကွာ"
ကိုယ့်ဘာသာ တွေးမိပြီး စိတ်လေသွားသည်။
ရေခဲသေတ္တာထဲ ကြည့်လိုက်တော့နေ့လည်စာအတွက် ဘာမှ စားစရာမရှိ။တစ်ခုခုစားရမယ် ဆေးသောက်ဖို့ လိုအပ်လို့။
ရွှမ်းဟွမ်ကော ကလည်း အလုပ်နဲ့ခရီးသွားနေတာမို့ ဖုန်းဆက်ခေါ်မရ။
တခြားသူကိုလည်း အကူအညီမတောင်းချင်တာနဲ့ဘဲ လက်တစ်ဘက်တည်းသုံးကာ
ကားမောင်းထွက်လာလိုက်တယ်။
**************
နံရိုးခေါက်ဆွဲ ပူပူနွေးနွေး စားချင်မိတယ်။
"ချင်းချင်း"ဆိုင်မှ နံရိုးပေါင်းခေါက်ဆွဲက သူ့ကို ခံတွင်းတွေ့စေသဖြင့် တစ်ပွဲလုံးကုန်အောင် စားလိုက်သည် ။
ရိပေါ်က ဘေးဘီကြည့်လိုက်တော့ ဆိုင်ထဲမှာ လူတော်တော်ကျနေသော်လည်း ဆိုင်ရှင်က စားပွဲတိုင်းကို အပြုံးမပျက် လိုက်ဧည့်ခံရင်း လိုတာဖြည့်ပေးနေတယ်။
အင်း ဒါကြောင့် စားသူပေါတာဘဲ ဖြစ်မယ်။
ရိပေါ် စားပြီးသွားသောအခါ....
"စွပ်ပြုတ်ပါဆယ် တစ်ပွဲပေးပါ အဒေါ်"
"ရမယ် ရမယ် ခဏလေးနော်"
"ဒီမှာ ရပါပြီ"
"စက္ကူအိတ်နဲ့ပါလား"
"ဟုတ်တယ် သားရေ ပလတ်စတစ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညစ်ညမ်းစေလို့ပါကွယ်"
************
ရှောင်ကျန့် ဆိုင်ထဲဝင်လာတော့
လူအရမ်းကျနေကြောင်း မြင်ရသည်
"ဒေါ်လေးရေ ကျွန်တော်လာပြီနော်"
"အေး ကျန့်ကျန့်ရေ ကူအုံးဟ'
ဆိုင်လေးက အဝင်အထွက် တံခါးနှစ်ပေါက်ရှိတာမို့ ရှောင်ကျန့် ဝင်လာချိန်မှာ ဘေးပေါက်က ခေါင်းလောင်းလေးကို တိုက်ထွက်သွားတဲ့ ကျောပြင်လေးတစ်ခုကို အမှတ်မထင် မြင်လိုက်ရတယ်။
စိတ်ကိုစုစည်းလိုက်ပြီး ဒေါ်လေးကို ကူဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။
အတိတ်ဆိုတာ....
အပြန်လမ်းမှာတော့ ရိပေါ်တစ်ယောက်
ငါခေါက်ဆွဲစားတာများလို့ သွေးတိုးတာထင်တယ် လှပ်ခနဲ ရင်တုန်သွားတယ်"
"အင်း ဖျားတာကြောင့် ဖြစ်မှာပါလေ"
"ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် စွတ်ပြုတ်ကို ညကျ ထပ်စားရမယ်။ ဆေးသောက်ရတာများတော့ များများ စားဖို့ လိုအပ်တယ်😊😊😊
🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂
အပိုင်း ၅ ဆက်ရန်
YOU ARE READING
မခွဲအတူ
Fanfictionချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ နူးညံ့ပါတယ် ဆုံတွေ့ချိန် ခွဲခွာချိန်ကို ကြိုတင်မသိရှိနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ချစ်ခြင်း မေတ္တာဟာ သိပ်ကို နူးညံ့စွာနဲ့ ရင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်လေ..။
