"ဒါရိုက်တာ"
ရိပေါ်က သူ့ကိုကြည့်လာတော့ ရှောင်ကျန့် သေချာဂရုစိုက်ပြီး စကားဆိုတယ်။
"ကျွန်တော် ဒီလိုဖြစ်သွားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ အဲလိုဆို ပိုပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်ရပါတယ်"
"ကောင်းပါပြီ ဆေးရုံကိုတော့ ကျွန်တော်
စောင့်မှာမို့ သက်တောင့်သက်သာ နေပါ
ခုတော့ မျက်နှာသစ်ရအောင်"
ရှောင်ကျန့် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ
ငြိမ်နေလိုက်တယ်။ ရိပေါ်ကို သူ့ကိုယ်သူအပြစ်တင်တဲ့စိတ်နဲ့ မရှင်သန်စေချင်လို့
ပါလေ။
**************
ရှောင်ကျန့် အိပ်ပျော်သွားတော့ ရိပေါ်
အပြင်ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။
ဝရန်တာမှာ ရပ်လိုက်တော့ အေးစိမ့်
နေတဲ့လေက မျက်နှာကို တိုက်ခတ်တယ်။
ရင်ထဲက အပူကိုတော့ မတိုးနိုင်။
"ကျွန်တော့်ကိုများ စိတ်ပူပေးနေပြန်တာလား ကျန့်ကောရယ်။ သူများစိတ်ကိုဘဲ ကြည့်ပြီးနေခဲ့တာလား ခင်ဗျားရယ်"
ရိပေါ် တစ်ယောက်ထဲ ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်မိ
နေတယ်။
*******************
(---Ringing---)
" ဟုတ်ကဲ့ အမိန့်ရှိပါ ခင်ဗျာ"
ဖုန်းချပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းကြီး
မျက်နှာက ခပ်ပြုံးပြုံး။
စံအိမ်တော်ထဲကို ကားတစ်စီးဝင်လာတယ်။
ကားပေါ်ဆင်းလာတာက လန်ရှီးချန်။
နည်းနည်းပိန်သွားတာကလွဲလို့ သခင်ကြီး
က ကြည့်ကောင်းနေဆဲပါဘဲ။
အိမ်တော်ထိန်းကြီးက ဆီးကြိုတယ်။
" နေကောင်းရဲ့လား ဘဘ"
"ဟုတ်ကဲ့ နေကောင်းပါတယ် သခင်ကြီး
နည်းနည်း ပိန်သွားတယ်နော်"
လန်ရှီးချန်က ရယ်လိုက်ရင်း..
"ပျော်ရွှင်စရာကိစ္စရှိတယ် ဘဘ"
"ပျော်စရာကိစ္စထူးကို သိခွင့်ရှိမလား
သခင်ကြီး"
" ရှိတာပေါ့ ဘဘရယ် "
"ဝမ်ဟန်ကော mail ပို့လာတယ် သားလေးကို ကျွန်တော့်ဆီ လာတွေ့ခိုင်းမယ်တဲ့"
YOU ARE READING
မခွဲအတူ
Fanfictionချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ နူးညံ့ပါတယ် ဆုံတွေ့ချိန် ခွဲခွာချိန်ကို ကြိုတင်မသိရှိနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ချစ်ခြင်း မေတ္တာဟာ သိပ်ကို နူးညံ့စွာနဲ့ ရင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်လေ..။
