အလုပ်ကိစ္စအဆင်ပြေသွားတော့ ယွီပင်းတို့
နှင့်အတူ ညစာစားရင်း ရှောင်ကျန့်အရက်သောက်ဖြစ်တယ်။
ညနက်ပိုင်းရောက်ပြီး မူးလာတာနဲ့ ထုံးစံအတိုင်း ရှောင်ကျန့် တစ်ချောင်ချောင်မှာ
လန်ဝမ့်ကျီးကို လွမ်းဆွတ်ရင်း ငိုမယ်။
ဆိုင်ထဲက ထွက်လာကြတော့
" ကော လိုက်ပို့ပေးမယ် မူးနေပြီ ကားမမောင်းနဲ့တော့လေ နော်"
စစ်ကျွေးပြောတာကို လှည့်မကြည့်ဘဲ မလိုကြောင်း လက်ကာပြရင်း ယိုင်နဲ့ ယိုင်နဲ့ဖြင့် ရှောင်ကျန့် ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ခြေဦးတည့်ရာ လမ်းလျှောက်လာခဲ့တယ်။
လမ်းကြားကျဉ်းကျဉ်းတစ်ခုထဲသို့ ကွေ့ဝင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့ကလူတစ်ယောက်ကို ဝင်တိုက်မိလိုက်တယ်။
"အင့် ....ဆောရီးဗျာ ကျနော် တောင်းပန်..."
ရှောင်ကျန့်က ဝင်တိုက်မိသူကို ကြည့်လိုက်
မိရာ နှလုံးသားက ပွင့်ထွက်မလိုဖြစ်
သွားပြီး အသက်အောင့်မိလိုက်တယ်။
" ညီ တကယ်ဘဲ မင်းလား"
ရိပေါ်က တမင်လမ်းကြားကရွေးလာမှ အမူးသမားနဲ့ ဝင်တိုက်မိကာ ထိုလူနောက်ကို
လန်လဲသွားလို့ ဆွဲလိုက်မိလိုက်တော့ ...
"ဟင် ....ဟိုတစ်နေ့က လူဘဲ"
"မမျှော်လင့်ဘဲ ဒုတိယအကြိမ်ဆုံရပါပြီ။
ရိပေါ်က ဝမ်းသာစွာ ခေါ်မည် ပြင်လိုက်စဉ်
ထိုလူက သူ့အား မျက်ရည်များဝဲကာ တအံ့
တဩကြည့်နေသည်။
" ဒီမှာ သတိထားလေ မှတ်မိလား"
ယိုင်လဲကျသွားတဲ့ ရှောင်ကျန့်ကို လှမ်းပွေ့လိုက်တော့ ရိပေါ်လက်တွေကို ထိုလူက ကြောက်လန့်တကြား ခါထုတ်နေတယ်။
"တော်တော် မူးနေတာဘဲ ပြန်မလို့လား လိုက်ပို့မယ်လေ လိပ်စာက..."
" ညီ ....ညီရယ်"ထိုလူက နမ်စားတစ်ခုကို ခေါ်ရင်း ငိုနေတာ။
"လာပါပြန်ပို့ပေးမယ်" ရိပေါ်က ရှောင်ကျန့် ကိုယ်အား ပွေ့ထူရင်း taxi တစ်စီးအား
တားလိုက်သည်။
YOU ARE READING
မခွဲအတူ
Fanfictionချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ နူးညံ့ပါတယ် ဆုံတွေ့ချိန် ခွဲခွာချိန်ကို ကြိုတင်မသိရှိနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ချစ်ခြင်း မေတ္တာဟာ သိပ်ကို နူးညံ့စွာနဲ့ ရင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်လေ..။
