ရှောင်ကျန့် ထွက်ပြေးသွားပြန်ပြီ။ရိပေါ်
စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးရပြန်တယ်။ သူ့ဘက်က ဘာအမှားမှ မကျူးလွန်ပါဘဲ ခုလို ဖြစ်နေရတာ ဘာကြောင့်မှန်း မသိပေ။
"ဒေါက် .... ဒေါက်"
တံခါးခေါက်သံကြောင့်
အတွေးစများ ရပ်သွားခဲ့တယ်။
"အင်း.... ရွှမ်းဟွမ်ကော"
"ရိပေါ်နေကောင်းရဲ့လား နေ့လည်စာရော
စားပြီးပြီလား"
"မပြီးသေးဘူး ဒါကြည့်ပြီးရင် အစည်း
အဝေး ဆက်လုပ်မယ်"
"ကျန်းမာရေးကိုတော့ ဂရုစိုက်ပါ ရိပေါ်ရာမဟုတ်ရင်တောင် မင်းရဲ့ဇယားလေးတွေနဲ့
မရှုပ်နိုင်ဘဲ နေအုံးမယ် .... ဟားဟား"
ရိပေါ်က မျက်လုံးတစ်ချက်လှန်ကြည့်ပြီး ခေါင်းရမ်းရင်း ရယ်နေလိုက်တယ်။
"အေးပါကွာ.... သူတို့လေးတွေကိုက မင်းနဲ့ဇယားချင်နေတာ နေမှာပေါ့"
"ကောကလည်း..... ပြောရော့မယ်"
"ဟွမ်ကော"
"ဘာ .. ဘာ.. ဘာလဲ ဝမ်ရိပေါ် "
"မင်းအဲလိုခေါ် ရင် ငါကြောက်တယ်နော်"
ငါ့ကို မင်း သေအောင် ရူးအောင် အလုပ်ခိုင်းတော့မယ် ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ကြီးကြီးမားမား လုပ်ရတော့မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်"
ရွှမ်းဟွမ်က တရစပ်ပြောချပစ်လိုက်တယ်။
"ကောကလည်းဗျာ ...."
"ဟုတ်တယ် ရိပေါ် မင်းငါ့ကို ရှေ့နေဟွမ် ရွှမ်းဟွမ်ကော ကော ကြိုက်သလိုခေါ် အဲဒါက
ပုံမှန် ဒါမဲ့ ဟွမ်ကော ကို အကြောက်ဆုံး
ပါဘဲကွာ"
"ကျွန်တော် တစ်ခုသိချင်တယ် ကော"
"အင်း မေးလေ ရိပေါ်"
"လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ရင်းနှီးစွာဆက်ဆံနေပါလျက်နဲ့ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘဲ အဲဒီလူက ဆုံလိုက်တိုင်း ဘာမှမပြောဘဲ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ထွက်ပြေးတာ ဘာကြောင့်လဲ"
ရွှမ်းဟွမ်က စာရွက်တွေကို စဉ်နေရင်းက...
"သေချာတာကတော့ တစ်ဘက်လူက
ရုပ်ဆိုးလို့"
"မဖြစ်နိုင်တာ ကောရာသေချာဖြေပေးပါဗျာ"
"ဘာလို့မဖြစ်နိုင်လဲ ဝမ်ရိပေါ် ရေ"
YOU ARE READING
မခွဲအတူ
Fanfictionချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ နူးညံ့ပါတယ် ဆုံတွေ့ချိန် ခွဲခွာချိန်ကို ကြိုတင်မသိရှိနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ချစ်ခြင်း မေတ္တာဟာ သိပ်ကို နူးညံ့စွာနဲ့ ရင်ထဲကို ဝင်ရောက်လာနိုင်တယ်လေ..။
