Chapter 26;

17 1 34
                                        

Anger


Nagising na lang ako dahil sa liwanag ng bumalot sa kwartong tinulungan ko. And there I saw Harkin, his currently opening the other curtains inside this room.


"Where are we?" I asked.


"Finally gising ka na, tulog na tulog ka gabi kaya hindi na kita ginising dinala lang kita dito."


"Pagod siguro ang dami kaseng nangyari, na saan tayo?"


"Pangasinan." He simply said.


"Well, tungkol kay Mama Clara-"


Hindi ko na na tapos ang sasabihin ko dahil nag salita na si Harkin. "We will talk about that later, ipapahatid ko ang breakfast mo dito. Okay?"


"Okay, tha-thank you."


"Nga pala sa-sama ka sa akin? Kaya ka nandito? Dahil gusto mo ng sumama sa akin? Right?  I love you. Iwan muna kita, I'll be back V."


Fudge, now eto naman ang problema ko. Paano ako makaka balik? Tss.


Eto yung ibig sabihin ni Lewis na I should play my game well, ginusto ko ito. Ngayon kaylangan kong panindigan, kaylangan ko lang kunin ang loob ni Harkin. Kaylangan ko lang malaman yung information na gusto ko, saka ako aalis dito.


Pero magagawa ko ba yun? For sure galit na rin sila Blair sa akin, sino bang hindi? Iniwan ko lang naman ang kaibigan nila para sumama sa ex ko, pero anong magagawa nila? Eto na lang ang choice na nakikita ko, hindi naman mukhang willing silang sabihin sa akin ang lahat. I hate it, kase bakit parang na kokonsyensiya ako? Eh sila ba?


Maya-maya dumating na ang pag-kain ko hindi na ako nag-antay pa at kumain, I should look like I'm comfortable here. Para hindi mag-hinala si Harkin sa akin, pag-katapos dun ay pumasok na ulit siya sa kwarto ko. Hindi ko muna siya pipilitan na sabihin sa akin lahat, para masigurado ko ang kaligtasan ko. I don't know what he can do, he have twenty plus body guards or kung ano man sila ni Harkin. Who wouldn't be scared with that anyway?


"Hey, na busog ka naman ba?"


"Ah yeah, do you have any dessert here? Like cake? Ice cream?"


"You want some? Pwede akong mag-pabili?"


"No! Ah... tayo na lang bumili, besides first time ko sa Pangasinan. Pasyal mo ko."


He blinked twice, it was like his not expecting me to say those words. "Really? Okay. Wala ka rin pa lang mga damit, perfect timing. Daan na rin tayo sa mall. Let's buy some stuff for you."


After a few hours inside the mall, kakatapos lang namin mamili ng mga damit ko. Doon pa lang nag start si Harkin ng topic regarding sa situation namin ngayon, it was a surprise na bubuksan niya yun kahit nasa labas kami. Pero mas hindi ko ine-expect na gusto niyang umalis kami ng bansa as soon as possible!

The Unpaid Therapist!Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon