Chapter 12;

31 4 19
                                        

Disaster


It's already one in the morning when I woke, I went out of our hotel room to look for Seifer, for some reason nagising na lang ako ng kusa only to know na wala si Seifer sa kwarto namin. I don't have any idea kung na saan siya, I just know na after nung napag-usapan namin hindi ako makatulog knowing na wala siya sa kwarto namin ng ganitong oras! Pag-nakita ko talaga siya sasakalin ko siya, imbes na tutulog ako eh.


Where the hell are you Seifer?!


"Seifer?" Tawag ko habang patuloy ang pag-libot ng tingin, I'm starting to feel nervous, hindi naman kase gawain ni Seifer ang umalis ng walang paalam. He always ask permission to me even he doesn't neet to, at ngayon look what he did to me! Sinanay niya ako!


Nag patuloy ako sa pag-hahanap even though I really want to continue sleeping its useless hindi ako makakatulg ng ganito, dapat pala hindi muna ako na tulog pag-balik namin ni Seifer kanina sa hotel room namin. Maybe he thinks sobrang pagod ako kaya hindi na niya ako sinama? Pero hindi eh, hindi naman siya ganun. He's not fond of leaving without permission, sa tingin ko kase naging masyadong mabigat ang usapan namin kaya mina-buti ko na lang na matulog, kung alam ko lang na iiwan niya ako sa room namin diba? Na saan na ba yun?!


Wait lagi ba niya tong ginagawa? Lagi ba siyang umaalis kapag tulog ako? Damn I am so curious, fudge I hate this feeling. Paano kung lagi niya nga itong ginagawa? At hindi ko siya nahuhuli kase laging mahimbing yung tulog ko? Hindi ko mapapatawad ang sarili ko!


As I look for another few minutes I'm already losing my patience, hindi talaga ako fan ng mga ganitong bagay. Maybe because lumaki ako na halos ako lang? Walang kaibigan at laging na iiwan mag-isa? But whatever it is I'm done looking, I was about to ride the elevator para bumalik sa floor kung na saan ang hotel room namin. Nag uumpisa nang sumara yung elevator nang biglang may pumigil nun...


I felt numb, I don't know if it is my luck or it was my karma coming for me?


"Fuck!" Lewis curse almost a whisper but this place is too quiet for me to not to hear it. Lewis stopped for a moment, hindi ko alam kung papasok siya or hindi na niya itutuloy. That gave an idea, kase kung hindi nga siya si Ken... from the playground. Why would he feel awkwardness towards me right? So, maybe he deserve to curse kase kung siya minamalas ako ay sinuswerte! Hindi ko na palalagpasin to, this is my chance... I need to talk to him!


Mag sa-salita na sana kaso, pero nag umpisa na siyang humakbang palayo. What the heck!


"Where are you going?" I asked immediately as I tried the elevator to stop from closing, I needed to talk to him! He didn't seem to hear so I called his name, "Lewis!" I was able to get his attention, he stopped walking kaya nag madali na rin akong lumabas ng elevator. 


"Lewis..."


"Isn't it obvious? I need to go, take care." He said without glancing at me.


"Wait, stop!" I sigh, "Where are you going?"


"You don't need to know, I have to go sorry."


"Wait I said stop. Please lang..."

The Unpaid Therapist!Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon