When Luna Falls [ Fall Trilogy: Book 2]

Thirtieth Fall

Thirtieth Fall

- Gamble -

Jantiara Luna's POV

Namulat na lamang ako nang makaramdam ng pagka-uhaw. Hindi ko magawang igalaw ang buong katawan nang mamulatan ang hindi pamilyar na kwarto.

I roamed my eyes around and saw a minimalistic room with a tiger theme all over it. Napatingin ako sa braso kong may benda. Doon ko pa lamang naalala ang mga nangyari. Kaagad akong tumayo at umalis sa kamang hindi ko alam kung sino ang may-ari.

I looked at my reflection in the mirror and realize that nothing was changed in my clothes. Ang nakadagdag lamang ay ang bendang na sa kanang braso ko.

Muli kong nilibot ang paningin sa kwarto. Naghahanap ng bagay na makakapag-paalala sa akin kung kaninong kwarto ito. But even though I didn't see anything that will answer my question, a sudden realization hit me.

Napapikit ako sa saya at kaginhawaan.

Damn, I didn't realize I made it all by myself.

Kaagad kong hinanap ang cellphone ko at nakitang na sa side table lang ito ng kama. I manage to check my phone and messages and as I expected, my family bombarded me with texts. Asking if where I am and if I'm okay.

"Damn, baby. Please reply!" Jacob texted.

"Ate! Where are you?" Jovril was the first one who texted me last night.

Mabuti na lamang at ganito lang ang ginawa nilang texts sa akin. Sinubukan kong buksan ang hidden app ko, na siyang nagmomonitor ng activity ng phone ko. As I expected, he goes along with my gallery, messages and contacts.

Sad for him, he can't find anything on my phone.

Agad akong naalerto nang makarinig ng mga yapak sa labas ng kwarto. Kaagad akong bumalik sa pagkakahiga at inilagay sa dating pwesto ang cellphone ko.

Ilang sandali pa ay bumukas ang pintuan at pumasok si Yave Viktroune na dala-dala ang isang tray. Nang makitang gising na ako ay hindi ko inaasahan ang pagngiti niya.

"N-Nasaan ako?" Nagtataka kong tanong.

He smiled as he go near me and sat beside me. Marahan niya munang nilagay ang mga pagkain sa mesang naroroon.

"May nangyaring pagsabog at putukan sa Mortar X, kagabi. You were shot. So I ... I brought you here. In my penthouse." Kahit hindi man gaano ka-tino ang accent niya sa pananalita ng tagalog, naiintindihan din naman 'yun.

"I hope you won't mind me for bringing you here." Saad niya pa.

Naupo ako mula sa pagkakahiga. Napadaing naman ako nang makaramdam nang kirot mula sa sugat ko. Agad siyang lumapit sa akin dahil do'n.

"M-My brother ... Is he okay?" Nag-aalalang saad ko.

Kita ko ang ilang sandaling pagkunot ng noo niya bago muling ngumiti sa akin.

"I don't know ... agad kasi kitang nilabas sa Mortar X nang magkaputukan na. Hindi ko nagawang isipin pa ang kapatid mo." Sagot niya.

Napayuko ako sa narinig.

"But ..." Dagdag niya nang makita ang kalungkutan ko, " I saw their texts, earlier. They are worried for you. I'm sorry if I looked into your phone, but I think, nag-aalala na ang pamilya mo."