Silent Return (SEASON I) |Completed|

CHAPTER 45

KATH TOLENTINO POV

"jonas, why he's there?"

I asked myself, nakakapagtaka, at the same time kinakabahan ako, idk, pero may dalawang lalaking malalaki ang katawan at nakasuot ng itim na damit,pants,lahat ng suot ay itim,may katangkadan din sila, kaya matatakot ka talaga, si jonas naman ay nakaupo at parang litong-lito, nakatakip kasi ang mga mata nya, nakapiring ito.

Habang kami'y hindi niya kita, dahil nasa labas kami, pero kita namin sya, para itong salamin, na kagaya sa mga napapanood ko sa pelikula, hindi ko lang maalala ang tawag.

Nabobo na!

"Tangina, nasaan ako!" sigaw at galit na sabi ni jonas, sinusubukan nyang pumiglas dahil maging ang kamay nya ay nakatali din, habang ang mata'y nanatiling nakapiring,

Tinignan ko naman si sir emilio na naka krus ang dalawa kamay, si matt naman ay parang nag-aalala, ganun din si kesha, matapos kong magpalipat-lipat ng tingin sa kanila, binalik ko ang tingin sa nakagapos na si jonas.

Naaawa ako sa kanya, wag naman sana syang saktan ng mga lalaki sa loob.

"Tangina, alam kong may tao dito, magsalita ka,kayo!" naramdaman ko ang takot sa boses ni jonas.

"Kung nagtataka ka, why he's here, because it's torture-" matt said.

Napatingin naman ako sa kanya, "What? Why?" nagtatakang tanong ko.

"Malalamam mo din," walang ganang sagot nya.

"You know its..." hindi ko na naituloy dahil nagsalita si sir emilio.

"We know 'bout that kath, we just need to do this for my pamangkin," sabat ni sir emilio, natahimik na lang ako at hinintay ang mga sunod na mangyayari.

"Ngayon, sabihin mo sa'min kung nasaan si lucas?!" mahinahon na tanong ng isang lalaki.

Nagulat ako ng duraan sya nito, malayo naman kaya hindi sya nadaplisan.

Lumapit ang isang lalaki, at malakas na sinabunutan si jonas. Maging si kesha'y nakita ko kung gaano nya gustong pigilan ang nangyayari. Ganun din ako, masama ang ganito, hindi tama na ganto.

"Gago ka ah! Sabihin mo nasaan si lucas, o gigilitan ko yang leeg mo," sabi ng lalaki na nakasabunot sa buhok ni jonas, nasasaktan man pero ngumingisi si jonas, dahilan para maikuyom ni sir emilio ang kamao nya.

"Why would i do that?" loko-lokong tanong ni jonas, kaya mas nilakasan ng lalaki ang sabunot kay jonas, dahilan para mapasigaw ito sa sakit.

"Tangina!!!" sigaw ni jonas sa loob.

"Tito, stop na-" sabi ni kesha.

Hindi naman nag abala si sir emilio na tignan si kesha.

"Kung alam ko lang na ganyan magiging reaksyon mo, hindi na sana kita ipinasama!" sir emilio said, malamig ang boses nya.

"Sorry, i just.." hindi na ni kesha naituloy ang sasabihin.

"Just go!" sigaw ni sir emilio, kaya maging ako ay nagulat dahil nasa tabi nya ako.

"Hahatid na kita," sabi ni kuya matt.

"Ikaw kath, umuwi ka na din, alam kung hindi kayo sanay sa ganto, Pasensya na, sana maintindihan mo kung bakit ko to ginagawa." mahinahon na sabi ni sir emilio, ngumiti lamang ako.

"Ihahatid ko na din si kath tito, Babalik ako mamaya." matt said.

"No, just go home, you need to rest, masyado ng malaki ang ibinawas ng katawan mo." sabi ni sir emilio,

Pinagmasdan ko naman si kuya matt, medyo nga, nabawasan nga sya, pero hindi ko iyon napansin, kung hindi ko tinignan ng maigi.

"Sorry tito." paumanhin ni kesha, at niyakap si sir emilio.

"I'm sorry too," sabi ni sir emilio na hinalikan ang buhok ni kesha.

Matapos nun, ay nakauwi na kami pareho.

Nagtungo ako kaagad sa kwarto ko, para magpahinga sana, kaso hindi ako makatulog, kaya binuksan ko na lang ang laptop ko, at nanood ng netflix pampa-antok.

-----

Kinabukasan, nag asikaso na din ako para pumasok sa trabaho, siguro nama'y tatawagin nalang ako ni sir emilio, o kaya si kuya matt, kapag may balita na silang nasagap, o nakuha mula kay jonas.

Hindi ko na alam ang gagawin ko!

Lalabas na sana ako ng gate, napahinto ako ng makita ko ang isang pamilyar na lalaki.

Liam!

Why are you here?

Dali-dali akong naglakad, at binuksan ang gate, tinignan ko sya ng nagtatanong na tingin.

:-?

Nginitian nya ako, hindi ako ngumiti pabalik,

"What are you doing here?" i asked.

"Can we talk?" he asked.

"Hm, what it is?" hindi na ako nagdalawang isip na itanong, sayang naman ang punta nya dito eh.

"I need to tell you somethin', i think you need to know about this-" he said, at mukhang natatakot ang reaksyon nya.

Na curious naman ako,

Ano naman kaya yun? How important?

"Go ahead, just tell me now," i said, tinignan ko din ang relos ko, hindi pa naman ako late.

"Not here, sa loob nalang ng bahay niyo," he said, hindi naman ako nagsalita. "or, sa resto malapit," he said,

"Sa loob nalang, para deretso na ako sa trabaho, di pa naman ako late," i said, at inaya na syang pumasok sa loob.

Maaga ding pumasok si mama sa hospital,

"Go ahead," i said, ng makaupo na kami.

Bumuntong hininga naman sya.

May inilagay sya sa table, gamot ito, kaya nagtataka akong kinuha yun.

What the fuck!

Nanlaki ang mata ko at tinignan sya, "Why you have this?" i asked, "Are you take one of this?" angat ko sa gamot na inabot nya sa lamesa kanina.

"Hm," tipid na sagot nya.

"Kailan pa?" i asked.

"Mag iilang buwan na din, i also forgot sometimes to take that medicine, but doc set alarm on my phone, in case i forgot, on alarm doe, and.." hindi nya naituloy, ang tagal nya bago sabihin kaya di na ako nakapag pigil na itanong pa.

"and what, sabihin mo na liam, time is running!" inis na sabi ko.

Bumuntong hininga muna sya,

"Hindi ko pa sinasabi kay mommy, wala akong plano, sayo ko palang to sinasabi, ikaw si doc at ako lang ang nakakaalam, i trust you, and if ever man na, makalimutan kita habang kasama kita, or party, or anywhere please help me.." he said.

Hindi ko siya maintindihan.

"Who's doc?" i asked.

Napahawak naman sya sa sentido nya, nakaramdam naman ako ng pag aalala, inaalala nya ba kung sinong doctor?

"Anyways, later na muna, i'll call you, para mas makapag-usap tayo ng maayos, baka malate na kasi ako," i said.

Nginitian nya naman ako,

"Okay, where?" he asked.

"Itetext na lang kita," i said,