Silent Return (SEASON I) |Completed|

EPILOGUE

“I missed you!” ramdam ko ang lungkot sa tono ng boses nya.

I really missed you too kath!

Nararamdaman ko na umiiyak na sya, habang yakap ako sa likod. Gusto ko na sana syang kausapin, pero parang may pumipigil sakin, hindi ko alam.

“Bumitaw ka na kath!” sabi ko, mahinahon lang yun, pero hindi pa din sya bumibitaw.

“Kahit kausapin mo na lang ako, yun na lang, sagutin mo lang lahat ng tanong ko please...” she said, hindi ko maintindihan, may parte sakin na gusto kong yakapin din sya, o kausapin, pero hindi ko alam parang may pumipigil sakin.

“Sige, kakausapin ko muna si peter, mag usap tayo pagtapos” sabi ko, dahilan ng pag bitaw ng pagyakap nya.

Hindi ko alam kung anong desisyon ko, gusto ko na syang palayain, kasi alam ko na hindi naman sya sakin sasaya, i love her! Pero iba yung ngiti nya pag si liam ang kasama, mas matagal na silang magkasana kumpara sakin, kaya hindi ko alam ang magiging desisyon ko.

“Ano ba mga tanong mo?” i asked, nandito kami ngayon sa loob ng abandon house, hindi naman madumi. Nakaupo kaming dalawa, pero hindi mag katabi.

“Bakit hindi ka nag paramdaman?” she asked, she's voice sounded like she really wanted to cry, i can't hear it! I don't want to see it! Nasasaktan ako.

“I already answered that, sa club” walang ganang sagot ko.

“Dahil ba talaga kay liam?” she stare at me. I can't!

“Yes.” i lied, tumayo naman sya at humarap sakin, alam ko na pinipigilan na nyang lumuha. Ganun din ako.

“Lucas, ikaw ang kailangan ko, liam and i were friends, how many time do i have to tell you!” naiinis na naluluha na sabi nya.

Ano bang dapat kung gawin para tumugil na sya? Ayokong mahirapan sya lalo ng dahil sakin, malawak ang mundo,

I want her, i love her, i want to marry her, pero may pumipigil sakin para gawin yun. Sinasabi na hindi sya sakin sasaya. Tangina!

“Ano pa bang gusto mong itanong?” i asked. Seriously.

“Anong meron sa inyo ni kesha?” she asked.

What the fuck, kesha and i were friends too!

“I have to go,” sabi ko at tumayo na, naglakad para talikuran sya. Ayoko syang sagutin, ayokong makita na nasasaktan sya ng dahil sakin. Ayokong makakita na may umiiyak dahil sa nagawa ko, but how? I'm not perfect, hindi ko alam kung paano gagawin.

Only i have to do is to let her go. Para hindi na sya makulong sa'kin, ayokong umiiyak sya ng dahil sakin. Ayokong mas masaktan pa sya. Tangina!

Lucas magdesisyon kana! Wag kang selfish.

“Pag umalis ka ngayon.... Wag ka ba ulit magpapakita sakin!” she said, dahilan para mapahinto ako.

“I don't love you anymore kath, i've never love you, let me go, farewell” walang ganang sabi ko at umalis na.

Tangina! Hindi ko alam kung ano bang ginagawa ko, i love her, pero di ko man lang sya pinaglaban, she really want me. She love me, tangina! Hindi ko maintindihan.

Ayokong maging selfish, nasasaktan sya, dahil kinukulong nya yung sarili nya sakin, kaya ayokong maging selfish, i need to let her go, para sa ikakabuti din naman nya ang naging desisyon ko.

Dumating na ang pasko, nag salo-salo kaming lahat sa bahay, ako, parents ni kesha, mga tita's and tito's ko, i saw kath IG stories, kasama nya din sila liam, ilang buwan na din nung huli naming usap, usap kung saan tinapos na namin ang lahat, kahit walang kami, pero we still following each other in Insta, na iistalk ko pa din naman sya, lagi nyang kasama sila liam at lea, danny, masaya sila.

I'm happy for her–

“Hey, are you okay? Nagkakasayahan na doon, tara!” aya sakin ni kesha, inabot ang isang tequila.

“Thanks,” sabi ko matapos kunin 'yon.

“What's on your mind?” she asked.

“Kath!” nagulat ako sa naisagot ko, hindi man lang ako nag dalawang isip.

“Hm, i saw her IG with liam's family” kesha said. Tinignan ko naman sya.

“Nandun si tita daisy, liam's mom.” kwento nya pa.

Paano nya naman nakilala ang mom ni liam?

“ nung nawala ka kasi, nakilala ko si liam sa bar, naging friends kami kahit papano, nakilala ko mom nya, mabait kaso ayun na nga, hindi na din kami nag-usap.” dagdag nya pa. Ang dame palang nangyari noong nawala ako. Wala eh, nangyari na wala na akong magagawa kundi tanggapin na lang lahat.

Ako din naman nag desisyon na itigil na lang, eh. Kailangan kong panindigan.

“Tara na, enjoy the christmas muna.” hatak sakin ni kesha paloob, kaya sumunod na lang ako.

“Yay, Merry christmas sating lahat” sabi ni lily, nagbatian naman kami.

“Tara, masasarap ang hinain ni mama.” aya ko kila liam. Sumunod naman sila sa garden, doon kami nagsalo-salo, masaya namang natapos ang paskong yun.

Inaayos na namin ngayon ang mga kalat kanina, nagpahinga na sila lea, umuwi naman si danny, pero babalik din maya-maya.

Pinupunasan ko na ang lamesa, lumapit naman sakin si liam.

“Kath?” he said.

“hm,”

“Sorry...” he said, para saan?

“For what?” nagtatakang tanong ko, pero nagpupunas pa din ng mesa.

“Siguro kung hindi ako bumalik, masaya ka ngayon, kayong dalawa ni lucas–” i cut him off.

Wala syang kasalanan, desiyon namin ni lucas yun, o si lucas lang ang nag desisyon nun.

“Don't blame yourself, wag na nating pag usapan” ayoko talagang iopen up, masyado ng matagal, ayoko ng masaktan ulit, sinusubukan ko nang mag move on.

“Singapore were coming!” masayang sabi ni lea, bago umupo sa loob, nandito na kami sa loob ng eroplano ngayon. Uuwi kami ng pinas bago mag bagong taon.

“How many days lang ba tayo ulit?” lea asked me.

“Hm, 3 days for your photoshoot lang namin, besides need natin umuwi sa pinas agad.” dagdag ko. Nasa kabilang seat kasi si danny,liam, at ken, sinama kasi namin silang dalawa ni lily.

Kita ko naman ang mangha sa mata ni lily habang nakatingin sa labas ng bintana ng eroplano.

Sana maging okay na ako, sana mabuo na ulit yung sarili ko.

“Your sweet memories are worth the pain”