"Got a long list of ex-lovers that will tell you I'm insane..."
Danny Aduka, model terkenal panas baran.
Jonathan Bruce Williford, jejaka humble tak punya apa.
Mereka jatuh cinta dalam kondisi kebetulan.
Tapi tak semua orang senang melihat kita b...
"Bonjour, Monsieur Danny! Comment était votre journée? C'était bon?"
"Bonjour Victoire! C'était longue, merci pour demander. Pouvez-vous rechercher un lieu pour me relaxer avant l'occasion?"
"Oui, Monsieur. Allez, on va à l'hôtel. Vous pouvez rester là."
Victoire adalah lelaki yang menguruskan segala hal ehwal aku sebagai model di Eropah. Even di based in Paris, hatta aku ada fashion show kat Milan atau London sekalipun, dia akan pergi ke sana dan sampai sebelum aku untuk menguruskan segala-galanya. Kat Malaysia, aku handle sendiri atau dengan Guna tapi di sini, semuanya dia. Nasib baik boleh pakai!
(Perbualan seterusnya adalah dalam Bahasa Perancis jadi Daniel translatekan siap-siap.)
"I thought you said you wanna come in pair? Where's your plus one?"
"He... he's fine I guess. It's just, I don't have him as my plus one anymore."
"Oh, why?! I saw the pictures you sent and you guys looked cute together."
"We were cute, but not happy."
"Aww, that was sad, Danny. Are you sure you want to show up tonight? You looked tired and I know it's not just from the flight."
"Work is work, right. I have a career to focus, right?"
"C'est l'espoir!"
Aku tersenyum saja dan cuba melelapkan mata sehinggalah kami tiba di Pullman Paris. Bilik hotel aku merupakan sebuah suite yang berlatarbelakangkan Menara Eiffel. Memang indah tersergam mercu tanda kota cinta itu dan juga antara faktor kedatangan pelancong ke Perancis. Paris is basically aku punya second home. Okeylah, ketiga kut. Pavi Residences, Casa del Razifs dan Paris in general. Aku ada je studio apartment di sini tapi aku sewakan kepada pelajar Malaysia yang menyewa di sini.
Alamak! Gambar ini tidak mengikut garis panduan kandungan kami. Untuk meneruskan penerbitan, sila buang atau muat naik gambar lain.
(Gambar ini diambil oleh Daniel Darwisy sendiri)
Masuk saja ke dalam bilik hotel, aku menghenyakkan badan ke katil dan cuba melelapkan mata. Jam menunjukkan pukul dua petang bermakna jam sembilan malam. Aku wonder apalah yang Jonathan tengah buat sekarang. Tengah menari lagi ke di Les Mecs tu? Kalau tak, dia dengan Syahid ke? Atau dengan Natascha? It literally could be anyone in this point.
Aku tak setuju kalau dia nak salahkan diri sendiri. He was right all this time. Aku ni selfish. This relationship ruined disebabkan aku. Or should I say, we both fucked it up.
Aku selfish dan dia emotional.
You don't deserve happiness, Daniel. You just don't.
Handphone aku berbunyi. Victoire sekali lagi. Dan sekali lagi, perbualan dalam Bahasa Perancis.
"You want to eat anything?"
"No, I don't think so. Not so full, not so empty."
"Sure? I can get you some bread on the go to your hotel soon."
