Solace of Calluna

Chapter 8

Chapter 8
Accept

I did five long, deep belly breaths to calm myself from everything. Ginawa ko ito sa kwarto ko pagkagising ko palang sa umaga, bago magpasyang mag-ayos na para pumasok.

Friday came really fast and I wish it didn't.

Yup, I don't know who's "TGIF".

Halos academics lang talaga ang inasikaso ko noong nagdaang mga araw. Research works, completion of tasks, and P.E. practices.

As our class secretary said on our last meeting for this subject, Dr. Alva will be on leave until next week. Kaya naman marami na naman ang natuwa sa balitang ito.

Kakapasa ko lang ng apat na tasks na ipinapagawa ni Dr. Alva sa amin sa faculty. Hanggang next week Friday pa naman ang deadline dahil hanggang sa ganoong araw naman absent si Dr. Alva, pero tinapos ko na agad ngayong linggo para 'wala na akong gagawin.

"Orphela!"

Napatingin ako sa tumawag sa akin.

"Amika, anong ginagawa mo rito?" I asked as she waved her hand and went to me.

"'Sinamahan ko si Natalie, yung kaibigan ko mula sa kabilang section, na magpasa ng assignment sa faculty."

I nodded and looked around. "Asan na siya?"

She smiled. "Nakasalubong namin yung mga kaklase niya na kaibigan din niya kaya sumama na rin siya."

I just look at her for a while before nodding again.

"May pupuntahan ka pa ba?"

Umiling siya. "Pabalik na ng classroom."

"Alright, let's go."

Her smile grew bigger as I said that. Tumabi siya sa akin at sabay kaming naglakad pabalik sa classroom.

It actually feels weird... walking beside someone at the school hallway.

Sa isang linggong pag-uusap namin tungkol sa performance namin sa P.E., masasabi kong hindi naman siya mahirap intindihin. Kung masaya siya, makikita mo talaga yung saya niya. Kung malungkot, makikita mong may malalim na iniisip. But I also know that there's still more to her that I don't know.

Although I'm still not used to this kind of partnership setup.

"Nga pala, about our practice..." I look at Amika when she started talking.

"May date bang available ka? And what place?" She asked.

"I'm always available. Just tell me the details." I answered while walking upstairs. "And... We can practice to your place if you want to?"

She didn't respond right after. Napabaling akong muli sa kaniya kalaunan. Mukha siyang nag-iisip nang malalim at hindi mapakali. Nang magtama ang tingin namin ay ngumiti siya.

"May kaunting problema kasi sa bahay ngayon eh." Aniya.

"And I don't think makakapagfocus tayo kung doon tayo sa amin magppractice... I'm sorry." She smiled shyly.

"No, it's okay, I understand."

Now, I feel guilty for asking.

"Ayos lang ba kung sa inyo?" She asked noong nakatuntong na kami sa 4th floor kung saan malapit na ang classroom namin.

I looked at her once again but eventually looked away too. "Hindi rin tayo makakapagpractice nang maayos kung sa amin."

Hindi siya sumagot hanggang sa nakarating na kami sa classroom. Hinawakan ko ang doorknob pero hindi ko pa pinihit agad.