Our Encounter Again (COMPLETED)

Kabanata 36

"Thank you talaga, mga anak. Hindi niyo alam kung gaano niyo ako napasaya," halos mangiyak-iyak nang pahayag ni Tita principal.

Lumapit kaming lahat sa kaniya at isa-isang niyakap. Bukod sa aming apat, nadatnan naming nagbabantay rito si Vincent. Siya ang unang gumawa ng move para isakatuparan namin ang surprise.

Habang papanhik kami dito sa Room #14, ka-text ko siya para sa gagawin niya. He turned off the light of the room while his mother was asleep. After that, he woke her up and informed that the whole hospital went brownout.

Lingid sa kaalaman ni Tita principal, habang nag-uusap sila ni Vincent ay iyon na rin ang kinuha naming pagkakataon upang dahan-dahang buksan ang pintuan at pumasok.

Then, there. Our voices echoed as we all said 'Happy birthday'. We sang her the birthday song in unison after Vince turned the light on.

"Happy birthday, mama," huling yumakap si Abil.

He gently tapped his mother's head then gave him a kiss on cheek. I clung my arm to his then smiled to his mother. Nagpaputok ng confetti si Rebeka na talagang nagpagulat sa aming lahat. Wala iyon sa plano kaya,

"Loka ka talaga!" natatawa ko siyang sinaway. 

"Para may twist, 'no ka ba!" she laughed that made us laughed too.

Inalalayan ng magkapatid ang kanilang mama papunta sa hinanda naming hapag. Of course, the foods were cooked by their personal cook. Wala ni isa sa amin ni Beks ang marunong, e.

Sa gitnang parte ng lamesa naupo si Tita principal. Kami namang apat ay sa bandang gilid. Magkakaharap. Ako, katabi ang dalawang magkapatid. Pumapagitna sa kanila. Si Beks ay ang kaniyang jowa.

Ang mga naka-serve na pagkain ay halos hindi na pamilyar sa akin. Hula ko ay pang-international ang mga ito. At sino'ng mag-aakala na pati itong okasyon ay hindi pinalagpas ni Abil. May goto na naman. Mainit-init pa.

"I know it's your favorite," bulong ko kay Abil.

Sumandok ako ng goto at nilagay iyon sa kaniyang bowl. He smiled at me and gently pinched my cheeks. Saglit kaming napatitig sa isa't isa. Kung hindi lang tumikhim sa tabi si Vince ay baka nakalimutan na naming may mga kasamahan pa pala kami.

"Let's eat?" si Tita principal.

We all agreed and did what she just offered. Napuno ng tawanan ang munting salu-salo dahil sa hindi matapos-tapos na kuwento ni Rebeka. Muntik na akong mapamura nang kamuntikan na niyang maikuwento ang pagiging kupido niya sa amin noon ni Abil.

Luckily, she felt that it wasn't a good idea to share it to us. Tuloy, nabitin sa ere ang kaniyang sasabihin. Mabuti na lang at nalusutan niya iyon sa pamamagitan ng pagbahing kunwari.

"Daldal kasi, e," I mouthed at her.

Ang usaping ganoon ay hindi pa alam ni Abil. At wala akong balak na sabihin iyon sa kaniya. Baka lumabas na naman ang pagiging bruho. Buti nga't may character development na ang loko kahit papaano.

"Just one minute," Abil whispered before pinning me on the wall.

Pumikit ako't dinama ang mapupusok niyang halik. Nasa parking lot kami ng school. Sa madilim na sulok kung saan hindi masyadong dinadaanan ng tao.

I placed my arm on his nape then tried to kiss him back. Mula sa pader na sinasandalan niya sa akin, binaba niya ang kaniyang kamay papunta sa balakang ko. Then pulled me closer to him.

I smirked as I tightened my arms on his nape. Naramdaman ko ang pagngisi din niya sa kalagitnaan ng halikan namin.

It's been months since we started doing this. Kapag may pagkakataon o kaya ay spot, sinusunggaban namin iyon. Two months na rin ang lumipas nang sagutin ko siya.