Just A Promise

Thirty- Two

Chapter 32.

Birds.

I looked so stupid sitting in his large sofa. Kanina pa ako hindi gumagalaw na parang estatwa-- gumagalaw naman ako pero kung napapasulyap siya sa gawi ko ay tumitigil ako. Para akong daga na nagpapanggap na patay kung mapapatingin ang pusa sa'kin.

Pwede namang sa sariling office nalang ako tatambay 'di bah?

Dinala niya pa talaga ako rito.

"Masama bah ang ginawa kong paghiwalay sa office natin?" medyo napaigtad ako nang kaunti sa biglang pagtanong niya. I slowly looked at him and shook my head.

"H-hindi naman po, S-Sir..." I got hesitated in my words kaya nautal talaga ako.

Tumaas ang isang kilay niya, mukhang hindi nagustohan ang ginamit kong salita sa pagtawag sa kaniya. He heaved a sigh and put the documents he's reading then removed the glasses he wore. Sinandal niya ang likod sa backrest ng sariling swivel chair at tinitigan ako.

"'Sir'? I thought it's already 'Crossley'?" he asked mockingly at napahiya ako doon.

My lips protruded a bit and looked away at him. "Wala naman na ang girlfriend mo kaya... tatawagin ko na ho kayo ulit sa dapat kong itawag sa inyo." mahina pa sa boses ng butiking ani ko.

He smirked. "Did I hear it right? Girlfriend? Who? Constancia?" he really used his defensive tone yet! He is playfully smirking at me.

Ang gunggong na ito...

'Di ko na maipaliwanag ang pagtibok ng puso ko lalo na't napaka attractive niya tingnan sa ginagawang ekspresyon. I remembered that he always used that before when he's trying to tease me from nonsense things. Napanguso ako at patagong napairap.

Bahala siya sa buhay niya.

I sighed, still not looking at him. "Wala namang masama kung aminin n'yo na ang totoo, Sir. Girlfriend n'yo po si Ma'am Karlisle 'di po bah?" medyo nasaktan ako nang kaunti sa sariling salitang binitawan ko.

Tanong ka kasi nang tanong kaya ayan!

Evan's mouth formed an 'o' a little bit pero hindi nagtagal ay sumeryuso siya. "If she was the right girl for me, bumalik na akong kasal dito for sure." nanlaki ang mata ko.

"Huh?" diretsang naitanong ko na ikinatawa niya nang marahan.

"Nevermind, Miss Fuentes. Just relax yourself there and wait for my time to go home. Ako naman ang maghahatid sa'yo mamaya," oh! Thanks to God he mentioned the thing na kanina ko pa naiisip! Nawala lang dahil sa pag-iyak.

I shifted my position and crossed my legs. Napatingin siya sa ginawa ko at binalik ulit ang tingin sa papel na binabasa. His brow shot up.

"Nga pala, Sir. Bakit nga po pala nasali ang kapatid ko tungkol sa paghahatid sa'kin? Tapos mamahaling sasakyan pa talaga ang pinagamit ninyo sa driver... pwede namang Van nalang ho ang nagsundo sa akin kanina," I saw how his jaw moved and I think he got offended by what I just said.

Humingos siya at matalim akong tiningnan. "I thought I was going to receive any 'thank you' but why Van?" he asked.

Kinagat ko ang labi at bahagyang na guilty sa sinabi. "K-kasi ho, mamahalin nga ang sasakyan--" he didn't let me finish my words when he talked again.

"Marami bang Hananiah Arrie ang sasakay?" tanong niya na nakataas na ang dalawang kilay. Based on his expression, mukhang naaasar na siya sa'kin. Kasalanan ko bah 'yon? May karapatan kaya akong magreklamo!