[Book 1] Something that We're Not (Completed)

Chapter 18: Apologize Accepted

Chapter 18:

Apologize Accepted

Cloe

Kinakabahan ako sa mga mangyayari mamaya pagkapasok sa room. Oo napag isip-isip ko na yung mga sinabi ni Aubrey sakin kagabi. Dahil nga doon hindi na ko nakatulog ng maayos 'e, nakokonsensya ako. Hindi ko na napapansin yung mga bagay nagagawa ko kay Jin. I felt sorry to him.

Habang papalapit ako ng papalapit sa room, feeling ko sumisikip yung uniform ko sa sobrang kaba. Ano kayang magiging reaksyon nila? Hindi nga ako nagkamali pagkapasok ko palang lahat na nakatingin sakin.

Oo na ako parin 'hot topic' dito sa buong room or should I say buong campus. Dahil sa pagiging 'war freak' ko nga daw at pagiging 'flirt.' Porket lumaban lang war freak na ganon? Diba ba pwedeng natuto lang talaga lumaban? Nakakabanas na 'e! Ngayon habang naglalakad ako papuntang upuan ko feeling ko ang layo ng nilalakad ko.

• Nakakabinging katahimikan

• Lahat ng mata nakatingin sa'yo.

'O diba? Sinong ba namang hindi kakabahan ng ganto? Nang nakaupo na ko sa upuan ko pati din mga kaibigan ko nakatingin lang sakin. Huhu! Lord sana pala 'di nalang din muna ako pumasok ngayon. Feeling ko mas bibinatin ako sa ganto 'e.

"Oh, you're there na pala Ms. De Leon?" Bungad sakin ni Ma'am. "Hehe. H-hello Ma'am," Bati ko naman sa kanya. "Are you okay already? Balita ko nagkasakit ka daw kahapon sabi ni Aubrey?" Tanong ni Ma'am habang nagsusulat sa board. "Ma'am I'm already okay na po." 

Sabi ko saba'y labas ng notebook ko para magsulat ng lecture. Bakit ganto? Nakakapanibago walang ingay? Siguro may ginawa nanaman 'tong si Steph 'no? Tinignan ko sya sa likod sa upuan nya pero wala pa silang tatlong bruha. Nasan naman kaya yun? Tsk, paki ko ba? 

"Wow, infairness ngayon lang ako natuwa sa III-A ah? Anong meron bakit ang tahimik nyo ata? Nakaka panibago." Masayang sabi ni Ma'am. Feeling is mutual Ma'am. Feeling ko nakapasok ako sa ibang section, hindi kasi 'to yung room namin na nakilala ko.

"Hello." Mahinang sambit ni Aubrey. Nagulat naman ako sa ginawa nya natawa naman sya, baliw talaga. Gulatin ba naman daw ba ako? "Haha! Gulat ka no? Sareeh, haha!" Pang aasar nya pa. Tinignan ko lang sya ng natatawa din, kaloka 'e.

"Haha! Hindi 'no adik!" Natatawa ko pang sabi. "Teka! Bakit ang tahimik nyo nung pumasok ako?" Tanong ko sa kanya. Hello? Curiosity kills here. "Ah nagbagong buhay na kasi kami." Sabi nya. Natawa naman ako sa narinig ko. Haha! III-A? Magbabagong buhay?

Pano? "Haha! Seryoso?" Tinignan naman ako ni Aubrey ng poker face. "Oo seryoso. Bakit? Bawal na bang mag bagong buhay?" Isang araw lang kasi akong absent-- kahapon lang tapos agaran 'yung pagbabago nila sino ba namang hindi magtataka 'dun? DUH.

"Hello! Cloe." masayang bati sakin ni Jin. Nagulat naman din agad ako sa ginawa nya. Alam nyo kung may sakit lang ako sa puso kanina na ko nasa hospital. Halata din namang nagulat ako, tumalsik lang naman yung ballpen ko sa unahan. Nakakahiya tuloy, psh.

Pero bakit ganon nung hinawakan nya lang yung balikat ko parang may something weird akong naramdaman na 'di ko ma explain? Aish! Erase! Siguro nga 'di pa talaga ako masyadong magaling. Huminga ako ng malalim bago humarap sa kanya eto na yung time na para mabago ko pa yung pakikitungo ko ng maayos kay Jin.

Bad vibes, alis! "Hello." bati ko sa kanya sabay wave. "Galit ka pa ba sakin? Sorry na," Sabi nya habang nakatingin sakin. "Mamaya na natin pag usapan yan huh? Mamayang lunch." Sabi ko sabay harap sa notebook ko at nagsulat na.