The Perfect Conundrum [BL]

CHAPTER 17

Chapter 17
F E L I X

Nagulat si Tita sa pag salubong namin sa kanya sa bahay. Nag madali ito para tulungan akong ihatid sya sa kuwarto para magamot sya sa maskomportableng lugar.

Inalalayan ni Tita Leita si Chase para makaupo ng maayos sa kama at kinuha ko naman sa drawer 'yung first aid kit.

Grabe andami nyang natamong galos at sugat, umabot pa ito hanggang sa katawan nya. Siguro kung hindi ako agad rumisponde ay baka hindi na makikilala si Chase sa mga natamo nya.

Sa sobra panghihina nya at hindi na makagalaw, dahan-dahan kong hinubad ang suot nyang t-shirt.

I almost forgot na may pagka athletic ang katawan nya.  Dahil sa hulma ng kanyang sikmura at dib-dib, 'yun nga lang may pasa at galos na ito.

Grabe naman ang galit ng mga mokong na gumawa sa kanya nito at ganito ang mga natamo nya. He even received some long but not deep cuts!

Inihanda ko na 'yung bulak at betadine para madisinfect yung mga sugat nya.

"Medyo kikirot lang 'to pero I want you to stay still," paalala ko.

"Okay... " Umiwas ito ng tingin at itinago ang kayang muka mula sa buhok nya.

"Paano ko naman malalagyan ng betadine 'yang mga na tamong sugat mo sa muka?" Tanong ko.

Hindi ito umimik kaya napanbuntong-hininga na lang ako. Nanliit ba pride nito dahil alam nyang sinasabihan ko sya noon pa na puwdeng mangyari sa kanya 'to?

Puwede bang iset aside nya muna 'yang pride nya dahil mas kailangan natin unahin 'yang kalagayan mo.

I gently hold his chin between my thumb and index finger. Slowly, pinaharap ito sa akin. Idadampi ko palang sa muka 'yung bulak pero he flinched already.

"Kalma ka lang, promise I'll be gentle as much as possible," mahinahon ko itong sinabi "Just breathe."

Dinampi ko ng mahina ang sugat malapit sa kanyang labi and he endure the sharp pain na nararamdaman nya. Pansin ko ang pag pisil nya ng punda sa aking kama.

After no'n hinagip ko ng dahan-dahan ang buhok na nakaharang sa kanyang muka para makita ko 'yung natamo nyang sugat doon.

Sa bawat pag dikit ng bulak sa kanyang butumpisngi hindi nya mapigilang mapasinghal sa kirot.

Lastly, I disinfect his body, I resist my mind that is drifting away while doing it and I put square adhesive bandage on his wounds.

Sinubukan nyang suotin ulit 'yung damit nya na dungisan pero pinigilan ko ito at binigyan sya ng damit na masusuoot nya, buti nalang nagkasysa sa kanya.

There is a moment of silence between us after kong matapos iapply ang first Aid. Buti na lang may biglang kumatok upang basagin 'yon.

Pinapasok ko si Tita Leita na may dalang tray na may hapunan.

"Hijo, baka hindi ka pa kumakain" malambing na sabi ni Tita. "Hetoh hapunan, baka gusto mo?"

"Salamat po," mahina nitong sinabi.

Agad ko naman na kinuha ang bed table na nakatago sa aking cabinet para mailapag ni tita 'yung pagakin dito. Iniayos ko rin 'yung unan na masasadalan nya para komportable syang kumakain.

Siguro naman kaya nya kumain sa sarili nya, hindi naman sya baldado. Eh, onti nalang talaga malapit na ako maging nurse.

"Tawagin nyo na lang ako kapag may kailagan kayo," paalala ni Tita at lumabas na ito ng kuwarto.

Umupo ako sa harap nya para pagmasdan syang kumain. Mukang kaya naman na ang sarili nya at hindi ko na sya kailagan tulungan pa.

Saka nagustuhan naman nya ata 'yung pagkain.