Jülide ve Eylül susmuşlardı o konuşmadan sonra. Eylül başını Jülide'nin omzuna yaslamıştı. Mutluydu ama kafasını kurcalayan bir sürü şey vardı. Gerçekten bir gelecekleri var mıydı? Geleceğin olmadığını düşünmediğin bir kişiyle o yola girilir miydi? Korkuyordu ama şu duyduğu kalp atışı için vazgeçemeyeceği şey yok gibiydi. Belki çocuk istemeyebilirdi. İstediği yalnızca oydu şu an. Biraz öyle kaldıktan sonra Eylül duşa girdi. Jülide Efe'nin yanına uzandı biraz. Başını okşadı. "Belki düşündüğüm kadar kötü değildir, değilimdir" dedi içinden. Eylül yanındaydı her daha kolay olabilirdi. Efe'nin başından öpüp kokusunu içine çekti. Sonra kendine ve Eylül'e kahve yaptı. Eylül'de üstünü giyinip geldi.
-Tokan var mı?
-Çantamda okacak alabilirsin oradan, dedi Jülide. Eylül Jülide'nin çantasını açtı. İlk gördüğü şey sigara paketi oldu. Jülide'ye göstererek:
-İçtiğini bilmiyordum.
-Içmiyorum zaten. Mert ile arada belki ama kendi aldığım paketten içmiyorum.
-Bu ne için o zaman?
-Aynı Yıldızın Altında'yı izlemişsindir
-Gücü vermiyorum diyorsun yani
-Aynen öyle, dedi Jülide. Eylül paketi yerine bıraktı. Tokayı alıp saçını topladı ve Jülide'nin yanına oturdu.
-Her şey yolunda değil mi?
-Yolunda sen varken her şey yolunda, ama senin dışındaki şeylerde zorlandığımı söyleyebilirim
-Ne gibi?, dedi ciddi bir ses tonuyla.
-Eyşan mesela dün gece onun için gittim. Teselli ettim onu. Annesi ileri geri konuştu. Çocuğunu kaybederse tek suçlayacağı kişi ben olacağım. Onu affetmek istedim. Ama zor. Onun stres kaynağı olmadan sağ salim taburcu etmek istiyorum. Ve bunun senle beni etkilemesin istiyorum. Çünkü sen benim her şeyimsin. Yalana benzeyecek en ufak bir durumun bile yaşanmasını istemiyorum. Aramızda gizli saklı hiçbir şey olmasın istiyorum.
-Başka hastanı teselli etmeye çağırsalar gider miydin?
-Tabi zaten oradaki beni arıyorsa durum kötüdür. Ama Eyşan için özellikle söyledim beni aramasını.
-Hmm anladım endişeleniyorsun onun için hala
-Bilmiyorum kendimi bu durumun dışına atmaya çalışıyorum sadece. Ama fena halde ahımın tuttuğunu hissediyorum. Bu beni mutlu etmiyor artık. Sadece mutlu olsun ve benim hayatımdan çıksın istiyorum. Ve sürekli ondan konuşuyorum gibi hissediyorum ve aynı şeyleri tekrarladığımın farkındayım. Özür dilerim.
-Saçmalama şeffaflığını seviyorum ben bu bizi ayakta tutan bir şey bence
-Sana şeffaf olmayacaksam kime olacağım yani. Sen benim çok değerlisin ve bunun değişmesi için baya zorlaman gerek.
-Sende benim için öylesin. Ne değiştirebilir mesela
-Aldatman (dedi hızlı bir cevapla. Sonra ekledi) Ama böyle bir şey yapacağını düşünmüyorum
-Yapmam, benlik şeyler değil. Aşk bitebilir. Düşüncelerine başka insanlar girebilir ama o anda dürüst olup o kişiye söylemen gerekiyor diye düşünüyorum.
-Yani haklısın.
Jülide kahvesini sehpaya koydu. Eylül'ün omzuna yaslandı. Eylül alnından öptü.
-Annenle ne konuştun ne dedi bu arada? Anlatmadın
-Anne kız arasında olmaz
-Nasıl ya? Benimle ilgili ne dedi onu söyle bari
-Olmaz
-Lütfeeennn
-Sevmiş
-Bu kadar mı?
-Evet, en çok beni seviyor hala bunu belirtti
-Hem kıskancız hemde fena anneciyiz galiba
-Sevdiklerimi kıskanıyorum yapacak bir şey yok
-Yani sende dikkat et mi demek bu
-Olabilir ilişkilerimde kıskançlığım genelde komik duruyor ama can sıkıcı olabiliyor bazen. Bu Eyşan olayı ona dönebilir haberin olsun.
-Nasıl yani?
-Şu ana kadar sesimi çıkarmadım ilişkimiz hem yeni hemde bana karşı bir şey saklamadan anlatıyorsun ama onun senin servisinde olması ve her gün birbirinizi görüyor olmanız güzel değil.
-Eski sevgiliden arkadaşlığa inanmıyorsundur da sen
-Sizin arkadaş kalacak bir durumunuz kalmamış gibi. İnce bir çizgidesiniz.
-Aksini iddia etmiyorum zaten. Olmaz öyle bir şey ama çizgiyi aşmalık bir durumda olamaz. Çünkü benim kalbimi biri fena halde çaldı.
-Hmm öylemiymiş?, dedi gülümseyerek.
-Hıhı öyle hemde görsen fena güzel uff, iltifat edince kızarıyorda
-Shh
-Öyle kolaydı beni susturmak
-Zor değil, dedi ve dudağından öptü.
-Haksızlık bu ama, diye direndi ama ana bıraktı kendini. Tam ortam biraz ısınmıştıki Efe'nin ağlama sesi gelmedi. Jülide birazcık nefes nefese halde :
