Golden Blood [ Taekook ] ✅

41.

.
.
.
.
.
.
.

ජංකූක් දුවගෙන ඇවිත් කාමරේ ඇද ගාව බිම වැටිලා හයියෙන් අඩන්න ගත්තා..... ඔව් එයාගෙ හිත බිදුනු විදුරුවක් වගේ... එයා ටෙයොංග් ට කියන වචන එයාමද කියන්නෙ කියලා එයාට තේරුමක් නෑ.

.
.
.

ඒ අතර ටෙයොංග්ත් මුණ එල්ලගෙන එයාගෙ පුංචි කාමරේට ඇවිත් ඇදේ දිගා උනා.... එයාගෙ ඇස් වලින් කදුළු ගලං ගියැ නැතත් එයාගෙ හිත ඇතුලින් එයා හොඳටම අඩන බව ඕනම කෙනෙකුට තේරුම් ගන්න පුළුවන්.

ජංකූක්ගෙ හැඩිල්ල එන්න එන්නම වැඩි වෙනකොට එයා තමන්ගෙ බෙල්ලෙ දාගෙන ඉන්න මාලෙ පුංචි පෙන්ඩන්ට් එක අල්ලගෙන අඩන්න පටං ගත්තා...

එයා එදා ටෙයොංග් එයාගෙ හදවත බලාගන්න ජංකූක් ට දෙනකොට ජංකුක් හිත ඇතුලෙන් කොච්චර සතුටු උනාද කියලා දන්නෙ එයාමයි..

අඩලා අඩලා හෙම්බත් උන ජංකුක් ගෙ ඇස් රතු වෙලා ඉදිමිලා තිබ්බ නිසා ආපහු වොශ් එකක් දාගන්න කියලා එයා බාත්රෑම් එකට ගියා

ඔය අතරෙ ටිකක් වෙලා ඇදේ උඩ අතට දිගා වෙලා මේ හැමදේම ගැන කල්පනා කරමින් හිටිය ටෙයොංග් එයාගෙ ෆොන් එකත් අරං ඇදෙන් නැගිට්ටෙ අප්පාට හැමදේම කියන්න ඕන කියල හිතාගෙනයි...

කෝල් එක ඩයල් කරනකොට කාගෙද අතෙන් එයාගෙ අතින් ෆොන් එක අරගත්තා.
" කාටද කතා කරන්න ගියේ..." ජංකුක් කතා කලේ සෑහෙන්න නිව්න ස්වරයෙන්.

මෙච්චර දවස් යකෙකා වගේ කෑ ගහලා රවාගෙන හිටිය ජංකුක් නෙවෙයි.. දැං ඉන්නෙ නිකං මැලවුන ජංකුක් කෙනෙක්..

" ම්.. මම මේ අප්පාට....."
ටෙයොංග් කියන්න උත්සාහ කරනකොට ජංකුක් එපා කියලා ෆොන් එකෙ ඩයල් කරලා තිබ්බ නම්බර් එක අයින් කලා..

" ඒත් සර්.. ඔයා දන්නවනෙ ඔයාගෙ ජීවිතේ අවදිනමක තියෙන්නෙ... මං මේ හැමදේම අප්පාට කියන්න ඕන....."

" ම්.... පලිගන්නවා කියන  එක නතර වෙන්නෑ ටෙයොංග්. ඒක නිකං රව්මක් වගේ. එක්කෙනෙක් පලිගත්තම අනිත් කෙනා. ආපහු පරණ කෙනා....... මට මේක දකින්න ඕනනෑ ටෙයොංග්.....

අනික.....

මට ඔයා ඉන්නවා කියලා හිතෙනවා.. ඉතිං බය වෙන්න ඕනනෑනෙ..... " ජංකුක් ගෙ මේ වෙනස ටෙයොංග් ට කුතුහලයක් අරං ආවෙ. මේම අහිංසක විදියට කතා කලත් ආපහු කේන්තියෙන් පුපුරට ජංකුක් කොයිවෙලේ මතුවෙයිද දන්නෑ කියන බයත් ටෙයොංග් ට නොතිබුනාම නෙවෙයි.