Zawgyi.....
"ဒီကိုလာထိုင္"
အိပ္ခန္းထဲကေန အနက္ေရာင္ရွပ္အကၤ်ီနဲ႕ ဒူးေလာက္ထိသာရွိတဲ့ ေဘာင္းဘီအနက္ေရာင္ေလးကိုဝတ္ဆင္လာတဲ့ သူ႕ရဲ႕ရွိရင္းစြဲပုံစံေလးက ဂ်စ္တစ္တစ္ေလးဆိုေပမယ့္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္း၏
ေရစိုေနတဲ့ဆံပင္တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းစီက နဂိုအတိုင္းရွိေနေသး၏ ေဘးနားကေနရာလြတ္ကေလးကိုလက္ျဖင့္ပုတ္ျပကာ ထိုင္ေစ၏ ေရခ်ိဳးၿပီးခါစမ်က္ႏွာေလးကၾကည္လင္ကာ အၿပဳံးေလးေတြကလဲ ေတာက္ပေန၏
ကြၽန္ေတာ့္ပါးျပင္ကိုဖြဖြေလးထိတယ္ဆို႐ုံသာ တစ္ခ်က္နမ္းရွိုက္ၿပီး ေဘးနားကိုဝင္ထိုင္လာ၏
"တဘက္ေရာ"
"သူ႕ေနရာမွာေပါ့ ဘာလုပ္မလို႔လဲ"
"ယူခဲ့ပါဆို"
"မင္းမွမေျပာတာ"
"ေၾသာ္! မင္းကဘယ္တုန္းကငါ့စကားေတြအရမ္းနားေထာင္သြားတာလဲ ဒါဆိုဒါပဲေနာ္"
"အဟြန္း!!"
"သြားယူသြား ငါမင္းဆံပင္ေတြေရသုပ္ေပးမလို႔"
"မသြားခ်င္ဘူး ငါ့ကိုခ်စ္ရင္ မင္းကိုယ္တိုင္သြားယူ"
"ျဖစ္ရခ်ည္ေသးရဲ႕ ငါသြားယူလိုက္မယ္ မင္းကိုခ်စ္လို႔ေတာ့မဟုတ္ဘူး တစ္ေယာက္တည္းေနမေကာင္းျဖစ္ရင္ ဘယ္သူမွမသိလိုက္ပဲ ဂိသြားမွာစိုးလို႔"
ေျပာလဲေျပာအခန္းထဲကိုအေျပးဝင္သြားတဲ့တစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၿပီး သူႏႈတ္ခမ္းပါးေတြေကြးၫြတ္သြားသည္အထိၿပဳံးမိသည္
အခန္းထဲကတဘက္အညိုေရာင္ အပိုင္းေလးကိုယူၿပီး ျပန္ထြက္လာေတာ့ ဟိုတစ္ေယာက္က ဆိုဖာေပၚေခါင္းမွီထား၏ တံေတြးတစ္ခ်က္ၿမိဳခ်လိဳက္တိုင္း အထက္ေအာက္လႈပ္ရွားေနတဲ့ လည္ဇလုတ္ႀကီးေတြက ထင္းေန၏
သူ႕မ်က္ႏွာေလးကိုသာအၿမဲ တစိမ့္စိမ့္ေငးၾကည့္ခြင့္ရတဲ့သူကကြၽန္ေတာ္သာလွ်င္ျဖစ္ခ်င္မိတယ္
႐ူးသြပ္ေစတဲ့သူ႕ရဲ႕ျပင္းရွရွအနမ္းေတြကလဲ ကြၽန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအတြက္သာအပိုင္လိုခ်င္မိတယ္
အတၱေတြႀကီးမိေနၿပီဆိုတာသိေပမယ့္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္ဆင္ဖို႔ႀကိဳးစားမည္မဟုတ္ သူ႕ကိုသာပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ လုပ္နိုင္တဲ့အရာအားလုံးထက္ပိုလုပ္ပစ္မည္
