Zawgyi....
ေမာင့္ရဲ႕မိခင္ျဖစ္သူၫႊန္းလိုက္တဲ့ ပင္လယ္စာနဲ႕အသားကင္ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးက အေတာ္အရသာေကာင္းသည္ဟုဆိုရမည္ ဆိုင္ေလးကတိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ရွိၿပီး သန့္ရွင္းသပ္ရပ္သည္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ေရာက္ေတာ့ ေန႕လည္ခင္းမို႔လားမသိေပမယ့္ လူအမ်ားႀကီးေတာ့ရွိမေနခဲ့ သို႔ေသာ္ ဗိုက္ဆာေနတာေၾကာင့္ေရာ စိတ္ကလန္းဆန္းမေနတာေၾကာင့္ပါ စိတ္မရႈပ္ေထြးေစခ်င္၍ သီးသန့္အခန္းေလးသာယူျဖစ္ခဲ့ၾက၏
"စားလို႔ေကာင္းရဲ႕လား"
"အရမ္းေကာင္းတယ္ ေမာင္လဲစားေလ"
"လက္ကညစ္ေနတာႀကီးကို"
"ငါခြံ႕ေကြၽးမွာေပါ့"
"ဘာမွာဦးမလဲ"
"ဟင့္အင္း ေမာင္မွာထားေပးတာအမ်ားႀကီးပဲ ကုန္ေအာင္အရင္စားၾကမယ္"
ႏွစ္ေယာက္သားရဲ႕အလယ္မွာရွိေနတဲ့ စားပြဲဝိုင္းအေပၚ၌ ပုစြန္ကင္ ၊ ဂဏန္းခ်က္နဲ႕ အသားကင္ပန္းကန္ေတြမွအျပည့္ပင္ ႏွစ္ေယာက္စားလ္ို႔ပင္မကုန္နိုင္တဲ့ ပမာဏျဖစ္၏
"အခုမွပဲစိတ္ၾကည္သြားေတာ့တယ္ ဒါနဲ႕ေလေမာင္ မင္းမွတ္မိလား"
"ဘာကိုလဲ"
"မင္းေနမေကာင္းျဖစ္တုန္းကေလ ငါမင္းကိုပုစြန္ဆန္ျပဳတ္ေတြ ႀကိဳးစားပမ္းစားျပဳတ္ထားေပးတာ မင္းက မႀကိဳက္ဘူးေျပာလို႔ ငါသြန္ပစ္လိုက္တာေလ"
"အင္း"
"အဲ့တုန္းကေလ ငါ့မွာေတာ့အေစာႀကီးထၿပီး လိုအပ္တာေတြလိုက္ဝယ္ၿပီး မင္းဆီအေျပးလာခဲ့ရတာ googleကေန ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္နည္းေတြရွာရတယ္ မင္းနိုးမွာစိုးလို႔ ဆူညံသံေတြမထြက္ေအာင္လုပ္ရတယ္"
"..."
"အဲ့ဆန္ျပဳတ္တစ္ခြက္ရဖို႔ ငါ့မွာသုံးခါေလာက္ႀကိဳးစားခဲ့ရတာ အဆိုးဆုံးက ၾကက္ဥေၾကာ္တဲ့အခ်ိန္ပဲ ဆီစင္တာ လက္တစ္ေခ်ာင္းလုံးကိုပူထူေနတာပဲ "
"အဟြန္း! ေမာင့္ကိုႀကိတ္ေႂကြေနၿပီေပါ့ အဲ့ကတည္းက"
"ဟုတ္တယ္ေလ ဘာျဖစ္လဲ"
"ခ်စ္တယ္ေလ"
"ေတာ္ပါ အၿမဲကန့္လန္တိုက္ေနတာ အျမင္ကပ္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ငါလဲ႐ူးေနလို႔မ်ားခ်စ္ခဲ့မိတာလားမသိဘူး"
