Zawgyi.....
ခြဲခြာဖို႔ေန႕ရက္ေတြက တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာခဲ့ၿပီ စာေမးပြဲေျဖၿပီးဖို႔လဲ ႏွစ္ရက္သာလိုေတာ့သည္ ထိုအေၾကာင္းအရာကိုေတြးမိတိုင္း စာက်က္ခ်င္စိတ္ေတြပါ လြင့္ပ်ယ္တတ္တာမလို႔ မေတြးမိေအာင္ႀကိဳးစားပါေသာ္လည္း မရ
သူကေတာ့ စာၾကည့္စားပြဲေပၚမွာထိုင္ၿပီး ဖတ္စာအုပ္ကိုအာ႐ုံစိုက္နိုင္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႕ကိုသာေငးၾကည့္ေနမိသည္ ေမာင္က တစ္ခုခုက္ိုအာ႐ုံစူးစိုက္ၿပီးျပဳလုပ္ေနခ်ိန္ဆို သိပ္ကိုၾကည့္ေကာင္း၏
ေခ်ာေမာတဲ့႐ုပ္ရည္အသြင္အျပင္နဲ႕ ခပ္တင္းတင္းမ်က္ႏွာထားက လိုက္ဖက္ေနသလို တိက်တဲစကားလုံးေတြနဲ႕ ျပတ္သားတဲ့အမူအရာေတြကလဲ သူ႕ရဲ႕ဆြဲေဆာင္မႈတစ္ခုလိုပင္
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ မနက္ျဖန္ေတြလွပေနဖို႔က အနားနားမွာ ေမာင္ရွိေနမွျဖစ္မည္ အတၱကင္းေအာင္ေနခဲ့ပါသည္ ေမာင္နဲ႕မေတြ႕ခင္ကေပါ့
"ေမာင္"
ကုတင္ေပၚကေနဆင္းကာ ေမာင့္ရဲ႕အနားသို႔သြားလိုက္၏ ၿပီးေတာ့ မတ္တပ္ရပ္အေနအထားကေနခါးကိုကိုင္းတာ သူ၏လည္တိုင္ကိုသိုင္းဖက္ရင္း ေခၚလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္
ကြၽန္ေတာ့္ အသံၾကားေတာ့ ေမာင္က ေမးကိုဆတ္ခနဲ ေငါ့ျပ၏ ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲဆိုတဲ့သေဘာနဲ႕ထင္ပါရဲ႕
"စာမက်က္ခ်င္ဘူး"
"စာေမးပြဲရက္ႀကီး စာမက်က္ခ်င္လို႔ မင္းကဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ အသက္"
သူ၏ေပါင္ေပၚကိုမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခြထိုင္လိုက္ၿပီး လည္ပင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ဖက္တြယ္ထားလိုက္၏ ေမာင္ကလဲ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ခါးကိုျပန္လည္သိုင္းဖက္ထားသည္
"ဒီလိုေလးပဲ ေမာင့္အနားမွာေနခ်င္တာ"
"အဟြန္း ! လာခြၽဲေနတာပဲ"
"ဘာျဖစ္လဲ မင္းကငါ့ေကာင္ေလးပဲဟာကို"
"ဟုတ္လို႔လား ငါ့မွာမင္းလို႐ုပ္ဆိုးတဲ့ေကာင္ေလးရွိတာလား"
"ေမာင့္"
"ဘာလဲဗ် တကယ္ေျပာတာ မင္းငါ့ကိုမခ်စ္ပဲမေနနိုင္ေအာင္ တစ္ခုခုနဲ႕မ်ားျပဳစားထားတာမလား"
