Zawgyi......
"ေဆာ့ဂ်င္ ညေနက်ရင္အသားကင္သြားစားၾကမလား"
"စားေလ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းလား"
"တျခားသူေတြပါေခၚၾကည့္မယ္ေလ ဟိုေဆာ့ ကေတာ့လိုက္မွာပါ"
"အြန္း"
ထိုစဥ္ ကြၽန္ေတာ့္အေတြးထဲ သူကခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပင္ဝင္ေရာက္လာ၏ မသိမသာေလးငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စာအုပ္ေပၚမွာတစ္ခုခုကိုေရးျခစ္ေနပုံရ၏ ကြၽန္ေတာ့ဘက္ကၾကည့္ရင္သူ႕ရဲ႕လက္နဲ႕ကြယ္ေနတာမို႔ ေသခ်ာမျမင္ရေပ
"ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု"
ကြၽန္ေတာ့္အားလွည့္ၾကည့္မလာတဲ့အျပင္ လႈပ္ရွားေနတဲ့လက္ေတြကရပ္တန့္သြားျခင္းမရွိလွ်င္
"ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂု"
"ေျပာ"
"ေခၚေနတာမၾကားဘူးလား မင္းနားေတြဘယ္က်က်န္ခဲ့လို႔လဲ"
"ဘာလဲ"
"ညေန အသားကင္သြားစားမလို႔ လိုက္မွာလား"
"မလိုက္ဘူး"
"ဘာျဖစ္လို႔လဲ"
"ခ်ိန္းထားတာရွိလို႔"
"ဘယ္သူနဲ႕လဲ"
"ဟား! မင္းနဲ႕ဆိုင္လို႔လား အသက္ရ"
"မဆိုင္လဲ ေမးၾကည့္လို႔မရဘူးလား"
"..."
ဂ်ီမင္းဆီကျပႆနာရဲ႕အေျဖကိုသိၿပီးကတည္းက သူကြၽန္ေတာ့္ကိုေျဖရွင္းခ်က္ေပးလာမယ့္အခ်ိန္ကိုေမွ်ာ္ေနမိသည္ သို႔ေသာ္ သူ႕ရဲ႕ေအးတိေအးစက္ အေျပာအဆိုေတြေၾကာင့္ စိတ္အေျခအေနကေကာင္းမေနေတာ့ပါ
ထပ္ၿပီး ရွက္စရာေကာင္းတဲ့အရာေတြကိုမျပဳလုပ္မိဖို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ထားရသည္
"ေနေပါ့ တအားေတြေခ်ျပမေနနဲ႕ မင္းကိုလဲလိုက္ေစခ်င္လြန္းလို႔ေခၚတာမဟုတ္ဘူး တျခားသူေတြကိုလဲေခၚမွာမလို႔ ေမးၾကည့္႐ုံသက္သက္ပဲ"
"ေၾသာ္"
စိတ္ရွိတိုင္းဆို ထုရိုက္ပစ္လိုက္မိမွာ "ေၾသာ္ "ဆိုၿပီး လူကိုမထီမဲ့ျမင္နဲ႕ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္ၿငိမ့္ရင္း တစ္ဖက္သို႔ျပန္လွည့္သြား၏ အျမင္ကပ္ကပ္ရွိလွတာမို႔ သူ႕ရဲ႕ ေျခေခ်ာင္းေတြက္ို ဖိႀကိတ္ကာတက္နင္း ပစ္လိုက္၏
