Zawgyi.....
လြမ္းဆြတ္တမ္းတစိတ္ေတြက္ို ေျပေလ်ာ့ေစဖို႔ ရွိရွိသမွ်အလုပ္ေတြၾကားထဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုနစ္ျမဳပ္ေအာင္ေနေနခဲ့ေပမယ့္လဲ အျပစ္ဆိုဖြယ္ရာမရွိ ခ်စ္စဖြယ္မ်က္ႏွာေလး စကၠန့္ဝက္မွ်ပင္အေတြးထဲကေန ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေပ
ပင့္သက္ရွိုက္ေနသေ႐ြ႕ကေတာ့ သူကကြၽန္ေတာ့္ဘဝတည္းမွာရွိေနဦးမွာပဲ
ကြၽန္ေတာ္သူ႕ကိုခ်စ္ခဲ့တာ ခဏတာေပါေပါပဲပဲအခ်စ္ေတြမွမဟုတ္ပဲေလ စိတ္ထြက္ေပါက္အေနနဲ႕ စီးကရက္ေတြေသာက္ေနမိေပမယ့္ မႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ အေငြ႕ေတြနဲ႕အတူ လြင့္ပ်ယ္သြားမယ့္ အခ်စ္မ်ိဳးလဲမဟုတ္ခဲ့ဘူး
ကြၽန္ေတာ္တို႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ၾကပါတယ္ သူစိတ္ဆိုးေနတဲ့အခ်ိန္မလို႔ အခုလိုခက္ခဲတဲ့အေျခအေနနဲ႕ႀကဳံရတာျဖစ္မွာပါေလ
ဆိုဖာအမွီေပၚေခါင္းတင္ရင္း မ်က္ခြံေတြကိုမွိတ္ခ်ကာအေတြးေတြၾကားနစ္ေျမာေနစဥ္ အခန္းတံခါးဆီမွ အခ်က္ေပးသံေၾကာင့္ ေလးတိေလးကန္ေျခလွမ္းေတြကို စတင္ရျပန္၏
"အန္တီမင္းအတြက္ အသီးအႏွံေတြထည့္ေပးလိုက္လို႔"
"လာေလ"
ဘူဆန္ကေနျပန္လာတဲ့ နမ္ဂြၽန္းကကြၽန္ေတာ့္ဆီသ္ို႔ မားထည့္ေပးလိုက္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြလာပို႔ျခင္းျဖစ္၏
သို႔ေသာ္လည္း ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြခြၽန္ေထာ္လာတဲ့အထိ သေဘာတက်စားမယ့္သူမွမရွိေတာ့ပဲေလ
"ဘယ္လိုျဖစ္ေနရတာလဲ တစ္ခန္းလုံးလဲ စီးကရက္အနံ႕ေတြမႊန္လို႔ကြာ"
အေရးတယူ စကားေတြလဲေျပာမေနခ်င္ေတာ့တာေၾကာင့္ ေနရာမွာသာဝင္ထိုင္လိုက္၏ စားပြဲေပၚ၌ Macbookနဲ႕ စာ႐ြက္ေတြရႈပ္ပြေနတာမလို႔ နမ္ဂြၽန္းလဲ ဆိုဖာအလြတ္ေပၚသို႔ အထုပ္ေတြကိုတင္လိုက္ၿပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ခုံမွာ ဝင္ထိုင္ေလ၏
"မင္းအိပ္ေရးပ်က္ထားတာလား မ်က္ကြင္းေတြညိုေနတယ္"
"ေအး ငါအလုပ္လုပ္ေနလို႔"
"ငါကူေပးရမလား လကုန္ရက္လဲမဟုတ္ပဲနဲ႕ ဘာလ္္ို႔အလုပ္ေတြဖိလုပ္ေနတာလဲ"
