Zawgyi.....
အင္း ! ဟင္း!
ညည္းၫူသံခပ္သဲ့သဲ့ေၾကာင့္ ေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေမာင္ကမ်က္လုံးေတြကိုေစ့ပိတ္ရင္း တစ္ကိုယ္လုံး တုန္ယင္ကာ ဒူးႏွစ္ဖက္ကိုရင္ၫြန့္ေရာက္သည္ထိေကြးရင္း ညည္းတြားေနတာျဖစ္၏
ေလး,ငါးနာရီေလာက္ေနပူလိုက္မိုးရာလိုက္ျဖစ္ေနတာက္ု ေပေတေနခဲ့တာေလ ဖ်ားမွာစိုးလို႔ မအိပ္ခင္ေဆးတစ္ခြက္တိုက္ေတာ့လဲ ရပါတယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ မေသာက္ဘူး အခုေတာ့ထင္ထားတဲ့အတိုင္းကိုယ္ပူတက္ေနေလၿပီ
ေရခ်ိဳးခန္းသို႔ခပ္ျမန္ျမန္သြားကာ ေရေအးေလးနဲ႕ တဘက္တစ္ထည္ကိုယူၿပီး ျပန္လာခဲ့လိုက္သည္ ေမာင့္အနားသို႔ ဝင္ထိုင္လိုက္ၿပီးလွ်င္
"ေမာင္! ေမာင္ခဏထဦး ေရသဘက္တိုက္ေပးမလို႔"
"ဟင့္အင္း ရတယ္ အသက္"
"ဘာရတာလဲေမာင္ရဲ႕ မင္းကိုယ္ေတြတအားပူေနတာ ထလို႔"
သူ႕ရဲ႕လက္ေမာင္းေပၚတင္ၿပီးလႈပ္ႏွိုးေနတဲ့ လက္တစ္ဖက္က္ို အတင္းဆြဲယူဖက္လိုက္တာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းတစ္ခုလုံး သူ႕အေပၚသို႔ကိုင္းက်သြားၿပီး သူ႕မ်က္ႏွာကကြၽန္ေတာ့္ဗိုက္သားေတြေပၚသို႔ အတင္းတိုးကပ္ထား၏
"ေမာင့္ကိုဖက္ထားေပး"
"မရဘူး ေမာင္ ကုတင္ကိုခဏေလးမွီထိုင္ေပး ၿပီးရင္ဖက္ထားေပးမယ္"
"ဟင့္အင္း"
ကေလးေလးက်ေနတာပဲ ေျပာရခက္လိုက္တာ ေမာင္ေနမေကာင္းရင္ တအီအီနဲ႕ရစ္တတ္တာကို ပထမဆုံးအႀကိမ္ျမင္ဖူးျခင္းျဖစ္၏
"ေမာင္ ငါငိုခ်င္လာၿပီသိလား မင္းကေျပာစကားနားမေထာင္ဘူး အဲ့လိုလုပ္ေနမနက္မိုးလင္းတာနဲ႕ ငါျပန္မွာ"
"အသက္ မျပန္ပါနဲ႕ဗ်ာ"
"ဒါဆိုခဏေလးထ ေရသဘက္တိုက္ၿပီး ေဆးေသာက္ၿပီးရင္ ဖက္ထားေပးမယ္"
"အြန္း"
ေခ်ာ့ေျပာေနတာမရမွေတာ့ ေျခာက္ေျပာၾကည့္ရတာေပါ့ အသုံးဝင္တယ္လို႔ပဲဆိုရမလား ကုတင္ေဘာင္ကိုေက်ာမွီၿပီး ထိုင္ေပးလာ၏
