Zawgyi.....
"ေဆာ့ဂ်င္ရွီ ေနာက္က်မွဘယ္လိုျဖစ္လို႔ေရာက္လာတာလဲ ဦးေလးတို႔ေတာင္ျပန္ေတာ့မွာ "
"ဦးေလး ေမာင္ဘယ္မွာလဲ ႐ုံးခန္းထဲမွာလဲမရွိဘူး"
တေနကုန္လုံး အိမ္ကိုျပန္မလာဘူး ပုံမွန္ဆိုေန႕လည္စာ အတူစားေနၾကရယိပါ အခုကြၽန္ေတာ့္ကိုလဲဖုန္းမဆက္ဘူး အပန္းေျဖစခန္းဘက္မွာမ်ားရွိမလားလို႔မားကိုဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့လဲမရွိဘူးတဲ့
ဘယ္လိုပဲသူ႕ေနရာ သူ႕ဇာတိေျပာေျပာ စိတ္ပူရလြန္းလို႔လူကေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ရတယ္ အိမ္ကေနထိုင္မေစာင့္နိုင္လို႔ သစ္သီးၿခံဘက္လိုက္လာျပန္ေတာ့လဲ ၿခံထဲမွာရွိမေနျပန္ဘူး ေမာင္တစ္ေယာက္ဘယ္ေတြသြားၿပီး ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ
"မနက္အေစာပိုင္းကေတာ့ ခဏလာသြားတယ္ ၿပီးေတာ့အျပင္ျပန္ထြက္သြားတာ ဦးေလးေတာ့အခုထိျပန္လာတာမျမင္မိေသးဘူး"
"ဟုတ္လား"
"ဒီေန႕ စေတာ္ဘယ္ရီေတြခူးထားတယ္ အိမ္ယူသြားဦးမလား"
"ေတာ္ၿပီဗ် မနက္ျဖန္မွလာခူးစားမယ္"
"ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ"
ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြရွိေနလို႔ တေနကုန္ပစ္ထားနိုင္ရတာလဲ ဖုန္းေခၚေတာ့လဲမကိုင္ဘူး ေမာင္ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္ေတာ္တစ္ခုခုအမွားလုပ္မိလို႔မ်ားသူစိတ္ဆိုးေနတာလား ေမာင္စိတ္ဆိုးရဖို႔ဘာေတြမ်ားလုပ္ခဲ့မိပါလိမ့္
မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူး အေတြးေတြနဲ႕တင္ လူက ကေယာင္ေျခာက္ခ်ားနဲ႕ ႐ူးသြားမတတ္ခံစားရတယ္ မေတြ႕ရတဲ့အဆုံး တုံ႕ေႏွးေနတဲ့ေျခလွမ္းေတြျဖင့္ အိမ္ျပန္ၿပီးေစာင့္ေနလိုက္ဖို႔သာဆုံးျဖတ္လိုက္၏
ထိုစဥ္ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ျမင္ကြင္းထဲကိုေရာက္လာတဲ့ ပုံရိပ္အခ်ိဳ႕ ေမာင့္ရဲ႕ကားေပၚကေနဆင္းလာၿပီး လက္ေမာင္းကိုတြဲခ်ိတ္ကာ ႐ုံးခန္းဆီသို႔ဝင္သြားတဲ့ ေမာင္နဲ႕ သူ၏အတြင္းေရးမႉးဆိုေသာ သူမ ဘယ္ေလာက္အက်ည္းတန္လိုက္တဲ့ျမင္ကြင္းလဲ
ေမာင္ကကြၽန္ေတာ့္ကို ပစ္ထားရတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္က သူမလား လုပ္ရက္လိုက္တာ ထိရွလြယ္တဲ့ႏွလုံးသားေလးကိုမွ ဘာအၿငိဳးေတြနဲ႕ေမာင္က ထပ္ခါထပ္ခါနာက်င္ခံစားေစရတာလဲ
