Zawgyi......
"ေမာင္"
"အြန္း"
"ဟိုေလ ဟန္ဆိုယြန့္ကိုငါေတာင္းပန္သင့္လားဟင္"
"မင္းကဘာအမွားလုပ္ထားလို႔လဲ"
"မဟုတ္ဘူးေလ ေမာင္ရယ္ ငါလိပ္ျပာမသန့္လို႔ပါ"
"..."
ေန႕လည္ခင္း ထမင္းစားခ်ိန္မို႔ ထိုင္ေနက်ဆိဳင္ေလးမွာအတူထိုင္ျဖစ္ၾက၏ ခဏၾကာေတာ့ နမ္ဂြၽန္းနဲ႕ဆိုယြန္က ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ထုံးစံအတိုင္း ေမာင့္ရဲ႕ေဘးမွာ သူမကဝင္ထိုင္လာ၏
"ေဟး! ေဆာ့ဂ်င္ ဂုဏ္ယူပါတယ္ေနာ္ ငါ့ရည္းစားေဟာင္းႀကီးကိုခ်စ္တတ္လာေအာင္သင္ေပးခဲ့လို႔"
"ဟင္"
သူမ စကားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အံ့ၾသသင့္သြားခဲ့ရသည္ အၿပဳံးေတြက ပုံမွန္မဟုတ္ေပမယ့္ အျပဳအမူေတြကေတာ့ပိုၿပီးသြက္လက္ေနသေယာင္ ဖြင့္မေျပာေပမယ့္ သူမ ရင္ထဲကနာက်င္မႈအတိုင္းအတာကိုေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာေပးလို႔ရပါသည္
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကို လက္လႊတ္ဆုံးရႈံးရဖို႔ဆိုတာ အေတြးနဲ႕တင္ ေသလူတစ္ေယာက္လိုခံစားခဲ့ရတာ တကယ္တမ္းရင္ဆိုင္နိုင္ဖို႔ဆိုတာ ေတာ္႐ုံအသည္းမာမႈမ်ိဳးနဲ႕ေတာ့ လက္ခံနိုင္မည္မဟုတ္ေလ
အခုေတာ့ သူမကဘာမွမျဖစ္ခဲ့သလိုပါလား ေပါ့ပါးလြတ္လပ္ေန၏ ေမာင္က ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ လက္တစ္ဖက္ကို သူ႕ရဲ႕ေပါင္ေပၚသို႔တင္ကာ ဆုပ္ကိုင္ထား၏ သူလည္းအတူတူပါပဲေလ မ်က္ႏွာကခပ္တည္တည္နဲ႕ သူမမွားခဲ့သလိုပဲ
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားကြၽန္ေတာ္ကသာ အျပစ္မကင္းသလိုခံစားေနရျခင္းသာ!
"တကယ္ ဂြၽန္ေဂ်ာင္ဂုဆိုတာေလ နင္နဲ႕က်မွခ်စ္တတ္တာ ငါနဲ႕တြဲတုန္းကဆို စက္႐ုပ္လူသားပဲ မတုန္မလႈပ္နဲ႕ ေအးတိေအးစက္ကလဲ နိုင္မွနိုင္"
"ျပတ္သြားရင္ ရည္းစားေဟာင္း မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ေနာက္ရည္းစားအသစ္ကို ေဖာက္သည္ခ်တာ နင္တို႔မိန္းကေလးေတြအလုပ္လား"
နမ္ဂြၽန္းက ပါးခ်ိဳင့္ႀကီးႏွစ္ဖက္ကိုခြက္ဝင္သြားသည္အထိၿပဳံးရယ္ရင္းေမးလာ၏
