Zawgyi.....
အလြမ္းတဲ့ စကားလုံးေလးႏွစ္လုံးနဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကိုလဲ ျပင္းထန္ကာ႐ူးသြပ္ေစသလို သိစိတ္ေရာ မသိစိတ္ကိုပါကိုဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္ေအာင္အလုပ္နိုင္ဆုံးအရာဟုေခၚရမည္
သူကေတာ့ေမြးရပ္ေျမဆီသို႔ေပါ့ပါးတဲ့ခံစားခ်က္ေတြနဲ႕ ခရီးႏွင္ခဲ့ေလၿပီ က်န္ခဲ့တဲ့သူမွာသာ လြမ္းလြန္းလို႔ အ႐ူးတစ္ေယာက္သဖြယ္ ႏႈတ္ဖ်ား၌စြဲက်န္ရစ္ေနပါေသာနာမ္စားေလးအား စိတ္ထဲ၌သာ တမ္းတရင္း တတြင္တြင္ ေအာ္ေခၚေနမိသည္
သူမၾကားနိုင္ဘူးဆိုတာသိေပမယ့္ နီးစပ္ေနတဲ့ႏွလုံးသားအတိမ္အနက္ေၾကာင့္ သူခံစားမိမယ္ဆိုတာ အတိအက်ပင္ျဖစ္၏ အမ်ားနည္းတူမေပ်ာ္နိုင္ပဲ မြန္းၾကပ္ေနတဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို အရက္တစ္ခြက္နဲ႕အတူ ေမွ်ာခ်ေနရသည္ကလည္း မႏွစ္ၿမိဳဖြယ္ရာပင္
"ကင္မ္ေဆာ့ဂ်င္ မင္းဟာကမဟုတ္ေသးပါဘူး"
"ဘာကိုလဲ"
ေရာက္ရွိေနတဲ့ေနရာက ဘားတစ္ခု၌ျဖစ္ၿပီး ညေနခင္း အေစာပိုင္းျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ခပ္ေအးေအးေတးသြားေလးတစ္ပုဒ္က ဝါက်င့္က်င့္မီးေရာင္ေတြနဲ႕အတူ လြမ္းေဆြးစရာျဖစ္ေနသည္
"ရည္းစားေပ်ာက္လို႔မွိုင္ေနတဲ့႐ုပ္နဲ႕"
"တကယ္လည္းဟုတ္ေနတာပဲကို"
ဒါကအမွန္တရားပဲေလ ကြၽန္ေတာ္မွေမာင္မရွိရင္မေနတတ္တာ!
"ငါေျပာသားပဲ အဲ့ေကာင္မင္းကိုထားခဲ့ၿပီးထြက္သြားမွာပါဆို"
"ဂ်ီမင္းရယ္ မင္းဟာကလဲ ေျပာခ်လိဳက္တာတစ္ဆုံးပဲ ဟိုကခဏျပန္သြားတာသိေနရဲ႕နဲ႕ ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္"
"ထိုင္ေျပာေနတာ မင္းစဥ္းစားၾကည့္ စာေမးပြဲၿပီးတဲ့ရက္ေလးေတာင္ ကိုယ့္ခ်စ္သူအနားမွာရွိမေနေပးနိုင္ေလာက္ေအာင္ သူကဘာအေရးႀကီးကိစၥရွိေနလို႔လဲ"
ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ မသိခဲ့ရတာမလို႔ သူတို႔ရဲ႕စကားဝိုင္းကိုေဘးကေနသာၾကည့္ေနမိခဲ့တယ္
"မင္းမသိဘူးမလား"
"မသိလို႔ေပါ့"
"ငါလဲမသိဘူး အဲ့လိုပဲ ေဆာ့ဂ်င္လဲသ္ိမွာမဟုတ္ဘူး မယုံရင္ေမးၾကည့္လိုက္ ငါတို႔ေတြကေဘးလူေလ သူမ်ားကိစၥကို ဝင္မပါပဲေနၾကရေအာင္"
