Zawgyi......
ခန့္မွန္းရခက္လိုက္တာ ေမာင္ရယ္ !!
မေတာ္တဆေလးထိရင္ပဲ လူသတ္ေတာ့မလိုျဖစ္ေနတဲ့ေမာင္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုက်ေတာ့္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေမာင္းထုတ္လိုက္တယ္တဲ့ေလ ဘယ္လိုနားလည္ရမလဲ
တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ေမာင့္စိတ္ထဲမွာဘာေတြရွိေနမလဲဆိုတာဝင္ၾကည့္ခ်င္မိတယ္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေနရာကတကယ္ပဲ ရွိတာလား မရွိတာလား
ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲျဖစ္ေနပါေစ အေရးႀကီးတာ ကြၽန္ေတာ္ကေမာင့္ကိုခ်စ္ေနတာပဲေလ အခုေနမခ်စ္နိုင္ေသးရင္ေတာင္မွ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုေရာက္ရင္ေတာ့ ေမာင္လဲကြၽန္ေတာ့္ကိုခ်စ္လာမွာပါ
အဲ့ေန႕သာေရာက္ခဲ့ရင္ ကြၽန္ေတာ့္ကို နိုင္စားလြန္းလို႔ ေမာင့္ကိုနဖူးေတြခ်ည္း နာနာေလးပိတ္ေတာက္ပစ္ဦးမွာ !!
တကယ္ေတာ့လဲ ေမာင္နိုင္စားတာထက္ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကိုက အရႈံးေပးခ်င္ေနမိတာ သူၿငိဳျငင္မွာမလိုလားဘူး ပိုခ်စ္တဲ့ ငါကပဲ အရႈံးေပးရမွာေပါ့ ေမာင္ရယ္
အခုခ်ိန္ေလာက္ဆို ေမာင္လဲ ဆိုယြန္နဲ႕အတူျပန္ဖို႔ သူမ အခန္းေရွ႕မ်ားေရာက္ေနမလား ဒါမွမဟုတ္ ေမာင္အစမ္းေလ့က်င္တဲ့ဆီကိုမ်ားေရာက္ေနမလား စိတ္ပူမိပါတယ္ သူမကကြၽန္ေတာ့္လိုေမာင့္ကိုဂ႐ုစိုက္ပါ့မလား
သူမကကြၽန္ေတာ့္လို ေမာင့္ရဲ႕လြယ္အိတ္ကိုလြယ္ေပးပါ့မလား ၿပီးေတာ့ ေမာင္က ဂတ္စ္ပါတဲ့အေအးေတြထက္ ေရေသာက္ရတာပိုႀကိဳက္တာေရာ သူမ သိရဲ႕လား
ေသခ်ာတာကေတာ့ ေမာင့္ရဲ႕ လက္ကိုတြဲၿပီး ေခါင္းေကာ့ရင္ေမာ့ကာ ႂကြားဝါေနမွာပင္ ၿပီးေတာ့ ေမာင့္ရဲ႕ခါးကိုဖက္ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚေက်ာ့ေက်ာ့ေလးထိုင္လိုက္သြားဦးမွာ မေက်နပ္လိုက္တာ
မိုး႐ြာေတာ့မယ္ထင္တယ္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုငိေရာက္ဖို႔ကလဲ ဒီေန႕မွပိုေဝးေနသေယာင္ ဧကႏၲ ငါ့ရဲ႕စိတ္ေတြကေမာင့္ဆီမွာက်န္ခဲ့လို႔ျဖစ္မယ္ ေျခလွမ္းေတြကလဲ အားမရွိေတာ့သလို ေညာင္းညာေနတာ
ေမာင့္ရဲ႕လက္ကိုသာတြဲၿပီး အတူလွမ္းေလွ်ာက္ရမယ္ဆို ကမာၻ႔အျပင္ဘက္ထိဆိုလဲ ကြၽန္ေတာ္မမႈပါဘူး
