Zawgyi....
ေမာင္က သူေျပာတဲ့အတိုင္းမလုပ္ရင္ စိတ္ဆိုးတတ္တာကို သိတာမလို႔ စကားနားမေထာင္တဲ့ကြၽန္ေတာ္ ေရာက္ရွိေနရာကေန အလ်င္အျမန္ေျပးလာခဲ့လိုက္သည္ သို႔ေသာ္ ဆုေတာင္းေတြကမျပည့္ဝခဲ့ေပ
ဆိုင္ကယ္ကိုမွီၿပီး လမ္းမေပၚမွာေျခေထာက္တစ္ဖက္ကိုဆင္းထားၿပီး က်န္တစ္ဖက္ကဒူးေထာင္ထား၏ ထိုေျခေထာက္ေပၚမွာ ေမာင္ကေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ခ်ထား၏
သူ႕ရဲ႕အနားကို အေျပးသြားလိုက္ေသာ္လည္းေမာင္ကကြၽန္ေတာ့္ကိုေမာ့မၾကည့္လာ ေဘးနားကိုၾကည့္ေတာ့လဲ ဖုန္းေလးကတစ္စစီ ေၾကမြေနတာမို႔ ေမာင့္ရဲ႕ စိတ္အေျခအေနကို သိလိုက္ရၿပီျဖစ္၏ ဖုန္းေလးကိုေကာက္ရင္း ေမာင့္ေရွ႕ထိုင္ခ်လိဳက္သည္
"ေမာင္"
ေမာင္ကကြၽန္ေတာ့္ကို စူးရွကာ နီရဲေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြျဖင့္ ၾကည့္လာ၏ အံကိုတင္းတင္းဖိႀကိတ္ထားတဲ့ ေမာင့္ရဲ႕ေမးရိုးကားကားေတြက ပိုထင္းေနသလားထင္မိ၏
"ေမာင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္"
"ကင္မ္ေဆာ့ဂ်င္ မင္းကိုငါဘာေျပာထားခဲ့လဲ ဟမ္!"
ေမာင္က ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ပခုံးႏွစ္ဖက္ကိုဆြဲထူရင္း သူနဲ႕အတူမတ္တပ္ရပ္ေစ၏
"ဒီနားမွာပဲေနဖို႔ပါေမာင္ ငါကေလ"
"ဘာလို႔မေနတာလဲ မင္းငါ့စကားကိုဘာလို႔နားမေထာင္ရတာလဲ ငါ့ကို ဘာလို႔စိတ္ပူေအာင္လုပ္တာလဲ ေျပာစမ္း"
ပခုံးကိုခါယမ္းကာ ပစ္တြန္းလိုက္တဲ့အရွိန္ေၾကာင့္ ဖင္ထိုင္လ်က္ျပဳတ္က်ကာ လက္ထဲကကိုင္ထားတဲ့ဖုန္းကိုဖိကာဆုပ္ကိုင္ထားမိသားျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ ဆစ္ခနဲ႕ နာက်င္သြားရသည္ သို႔ေသာ္ဖုန္းကို လႊတ္ခ်ၿပီး လက္သီးကိုတင္းတင္းဆုပ္ကာ ျပန္ထရပ္လိုက္သည္
ကြၽန္ေတာ္ ေမာင့္စကားနားေထာင္ခဲ့ရမွာ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ေၾကာင့္နဲ႕ ေမာင္ ေဒါသထြက္ရျပန္ၿပီ!!
"ေမာင္ ငါကမင္းေသာက္ဖို႔ Banana milk သြားဝယ္ေပးတာပါ အိပ္မွာမင္းမုန့္သိပ္မစားလို႔ ဗိုက္ဆာမွာစိုးလို႔ပါ"
