Zawgyi.......
ေမာင္နဲ႕ပထမဆုံးေက်ာင္းအတူလာရမယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕တင္ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ကြၽန္ေတာ္မနက္စာစားမလာမိ ေမာင္ေကြၽးနဲ႕ခ်ိဳခ်ဥ္တစ္ခုတည္းသာစားရေသးတာမို႔ ဗိုက္ကဆာေလၿပီ
ကြၽန္ေတာ္ မသိမသာေလးခိုးၾကည့္မိေတာ့ စိတ္ဆိုးေနတဲ့မ်က္ႏွာထားမဟုတ္ေတာ့ပဲ ၿပဳံးျခင္းရယ္ျခင္းမရွိေပမယ့္ ၾကည္လင္ေန၏
ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ေမာင့္ကိုအရိပ္တၾကည့္ၾကည့္, ၾကည့္လြန္းလို႔လားမသိ ေမာင့္အရိပ္အကဲကိုနားလည္ေနတတ္သည္
"ေမာင္ ငါဗိုက္ဆာတယ္"
ေမာင္ကတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာပဲ သူ႕လြယ္အိတ္ထဲက ခ်ိစ့္ေပါင္မုန့္လုံးေလးကို ထုတ္ကာေဖာက္ ေပးလာ၏
ကြၽန္ေတာ္လဲ ေမာင္ေပးတဲ့ေပါင္မုန့္ကိုစားကာ ေရအဝေသာက္ပစ္လိုက္ေတာ့ ဗိုက္ကနည္းနည္းေတာ့ ျပည့္သြား၏ သို႔ေသာ္ မတင္းတိမ္နိုင္
"ေမာင္ ငါေလ ဂ်ယ္လီစားခ်င္သလိုပဲသိလား"
ထိုအခါ ေမာင္ကကြၽန္ေတာ့္ကိုတစ္ခ်က္သာၾကည့္လာၿပီး သူ႕လြယ္အိတ္ထဲက ဂ်ယ္လီဘူးေလးကိုထုတ္ေပးလာသည္ ေမာင္ဘယ္တုန္းက အခုလို သေရစာမုန့္ေတြ ေပါက္စ္ိေပါက္စိနဲ႕စားတတ္သြားတာလဲမသိ
အတူရွိေနစဥ္လဲ တစ္ခါမွစားတာမေတြ႕ဖူးခဲ့တာမို႔အံ့ၾသရသည္ ၿပီးေတာ့ တိုက္ဆိုင္တာလားမသိ ေမာင္ဝယ္ထားသမွ်က ကြၽန္ေတာ္ႀကိဳက္တတ္တဲ့အစားအစာေတြျဖစ္တဲ့အျပင္ တံဆိပ္ကအစတစ္ထပ္တည္း
ေမးရင္လဲ ကန့္လန့္ေတြပဲေျဖလာမွာသိေနလို႔ေမးမေနေတာ့ ကြၽန္ေတာ္စားခ်င္တာစားရဖို႔သာအေရးႀကီးတာမဟုတ္လား
"ေမာင္"
တီခ်ယ္စာသင္ေနတာက္ိုပဲ အာ႐ုံရေနတဲ့ေမာင္က ကြၽန္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္သာလွည့္ၾကည့္ၿပီး စိတ္မရွည္ေတာ့တာထင္ပါရဲ႕ သူ႕လြယ္အိတ္ကို ကြၽန္ေတာ့္ေပါင္ေပၚသို႔တင္ေပးလာ၏
ကြၽန္ေတာ္လဲသိခ်င္စိတ္နဲ႕ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လြယ္အိတ္ထဲမွာ ေပါင္မုန့္ ဂ်ယ္လီ ခ်ိဳခ်ဥ္တုတ္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ေပ်ာ့စိေပ်ာ့စိသၾကားလုံးအထုပ္ေလးေတြဆိုတာလဲ အမ်ိဳးစုံပင္
